Persephone {AyBar} +18

Bölüm 34:Persephone

Aycan
Kendimi dışarı attığımda sanki hayat tüm kötü yüzünü bana göstermiş gibi geliyordu.Bürodan çıktığım an kendimi yere atıp ağlamaya başladım.Arkamdan birinin geldiğini hissetdim.Bu kişi Emreydi.

-İyimisin?

Bilali gördüğüm an Emrenin benimle konuşmasını kestim.

-Lütfen benimle konuşma

Emrede başını kaldırdığında Bilalin geldiğini gördü ve bir adım geriye çekildi.Bilal karşımda eğilmiş beni sakinleştirmeye çalışıyordu

-Noldu?Bir sorun mu var?Söyle hall edeyim?Sen niye ağlıyorsun?

Bunların hepsini bir çırpıda söylemişti.Ağlamaktan cevap veremiyordum.Elimle kolunu tuttuğumda kalkmaya çalıştım

-Beni eve götür Bilal

Bilal kalkmama yardım ettiğinde Emreye sert bakış atmışdı.Barışın adamı zaten Barış olacaktı.Çantamı elimden aldığında kendimi daha rahat hissetdim.Adem kapımı açtığında Bilal telefon açmıştı.Eminim Barışa haber veriyordu.Yol boyunca tek kelime etmemiş sadece ağlıyordum.Bilal mendil uzatmışdı bana.Şuan ihtiyacım olan mendil değilde Barışın sarılmasıydı.

Evin yanına geldiğimizde kapılar açılmış araba içeri girmişti.Barış evin önünde arabaya yaslanmış duruyordu.Araba durmasıyla benim kapıyı açmamı beklememiş kapımı açmıştı.Arabadan iner inmez kollarımı Barışın boynuna sarmıştım.Kendimi salarak hıçkıra-hıçkıra ağladım.

-Sevgilim noldu sana?Hadi anlat bana

Saçımı okşayarak konuşuyordu.Kollarımı dahada sardığımda ona bana daha çok sarılmıştı.Korumalardan birisi yanımıza yaklaşmış elinde bir şey Barışa uzatıyordu.

-Büronun kamera kayıtları abi

Kamera kayıtlarını istemişdi?Allahım Gizemi yaşatmazdı Barış.Ben Emreyi korurken bir can daha gidecekti.Başımı omzundan kaldırdığımda sulu gözlerle ona baktım.Parmaklarıyla göz yaşlarımı silmişti.Etrafımızda onlarla koruma varken Barış ilk kez onları umursamıyordu

-Kurban olurum göz yaşlarına.Ne oldu?Beni meraklandırıyorsun

Elini tutup eve götürmüştüm.Emine teyzeye bile selam vermeden odaya götürmüşdüm onu.Beni yatakda oturtmuş kendisi karşımda eğilmişti.Elindeki CD'i göstererek konuştu

-Zaten buradan her şeyi öyreneceğim.Ama senin anlatmanı istiyorum

-Her kes her şeyi biliyor Barış

Yeniden elimi yüzüme tutup ağlamaya başladım.Eliyle ellerimi çekerek sertce konuştu

-Ağlamadan lütfen anlat bunu

Ellerimle göz yaşlarımı bir kenara itip saçımı arkaya attım

-Gizem geldi her şeyi anlattı.Benim senin metresin olduğunu,senin paranı yediğimi,seni ayarttığımı her şeyi işte.Orospu olmak için her elementi saydı

Yüzündeki ani değişimi benim korkmama sebeb olmuştu.Beni kendine çekip sarılmıştı.Alnıma öpücük komdurup ayağa kalkmıştı.Kapıya doğru giderken onu durdurmuştum

-Nereye gidiyorsun?Ne yapacaksın?

Cevap vermeden kapıdan çıkmıştı.Gözlerindeki ateş artık onun Barış olmadığını anlatıyordu.Kendi ellerimizle Devili uyandırmıştık.

Barış
Bu hayatta hiç bir zaman istediğim şeyler olmadı.Hep kaybeden ben oldum.Sadece ilk kazandığım şey Aycandı.Onun canını yakan adama ben bu hayatta cehennemi yaşatırım.