Persephone {AyBar} +18

Sığır...

Aramızda açılan mesafe,soğuk bakışlar artarken aslında yüzlerimiz çok yakındı.Barışın yüzü sarsıldı

-Ne?

Kaşlarını çatarak bana baktığında inanmadığını hissediyordum.

-Barış onu gördüm.Ağaçların arkasındam bana bakıyordu

-Benzetmişsinizdir Aycan

Başımı iki yana sallayarak kolumu arkaya uzatarak mırıldandım

-Barış arkamca koştu neden anlamak istemiyorsun?

-Aycan o...

Lafını bitirmesine izin vermeden bağırdım:"Biliyorum o öldü"

-Yaşadıkların çok zor halüsinasyon görmüşsündür

Sırtımı ağaca yaslayıp başımı ağaca hafifce vurduğumda yaşlar gözlerime geldi

-Ben onu gördüm.Gerçekti

-Tamam diyelim gördün seni yalnız yakalamışken bir şey yapardı.Banada oluyor çok ağır şeyler yaşıyorsun

Bana inanmıyordu.Gözlerinde onu görüyordum beni deli ilan etmişti.Gözlerime biriken yaşlarla burnumu çektim

-Bana inanmıyorsun

-İnanıyorum

Gözlerim dolmuştu.Bana inanmamamsı canımı acıtıyordu.Ben ona yalan söylemem

-İnanmıyorsun

Gözümden yaşlar gelirken yüzümü avuçları arasına alıp gözlerini kısarak gözlerime baktı

-İnanıyorum.Yapma böyle

-Bana inanmıyorsun hayal görmedim diyorum

Gözümden yaşlar akıp Barışın parmağını ıslatırken Barış gözlerini benden kaçırıp başımı göğüsüne gömüp çenesini başıma bastırdı

-Ağlama lütfen

Burnumu çekip başım göğüsüne yaslı olduğu için boğuk çıkan sesimle konuştum

-Bana inanmak istemiyorsun.Sen öldürmedin onu korumalarına verdin belki de ölmedi.Bana inan lütfen kafayı yemedim ben.Gözlerimle gördüm

-Güzel gözlerin yanılıyor olabilir.Onu öldürüb denize atdılar bitti her şey

-Ölmedi

Gözlerimden gelen yaşlar Barışın kazağını ıslatırken Barış göğüsünden beni ayırıp içimi paramparça edecek bakıp adeta inledi

-Yapma.Kendine bunu yapma

-O zaman bana inan.Sana yalan söylemiyorum

-Yalan söylemediğini biliyorum.Sen yalan söylemezsin bana.Zor günler geçirdin.Hoş bunları güçlü şekilde atlatdın ama banada oluyor emin ol.Bazen annemi falan gördüğüm oluyor ama bunlar beynimizin yorgunluğu başka bir şey değil

-Barış Emre benim hiçkimsem.Onu neden gözlerimde canlandırayım

Baş parmağıyla gözyaşlarımı silip derin nefes alıp biraz sesini yükseltdi

-Kes şunu.Ağlama.Ölmediyse bile öldürürüz

Gözyaşlarımı elimin arkasıyla silip,kırmızılaşan burnumu çekip tuğladan olan eve doğru yürümeye başladım.Arkamdan Barış geliyordu.

Kalbim zonkluyordu,bana inanmamısını geçmiştim.bir çok şey için kendini suçluyordu ve şimdide bunu kafasına takacaktı.Kendi halim zaten iç açıcı değil.Yani ben delirdim mi?