Zwakte

Zwakte - Deel XLIII

"Ik hoop da ge geen andere plannen had deze avond..." fluisterde ik, verleidelijk, terwijl ik de positieve test op het nachtkastje legde en me op handen en knieën op het bed liet zakken en naar hem toe kroop. In tussentijd duwde hij met beide handen het beddengoed van zich af en verder naar beneden tot het einde van het bed met zijn voeten zodat ik hem net iets makkelijker kon bereiken en een been aan weerszijden van hem in de matras kon planten. Ik voelde hem al en boog me met licht gegrinnik voorover om hem te kussen vanuit het diepste van mijzelf.

"Nooit," fluisterde hij tegen mijn lippen terwijl hij zijn handen op mijn heupen liet vallen. We werkten samen alsof we één waren in gedachten en in handelingen, en misschien waren we dat wel. Ik had nooit in zielsverwanten geloofd, maar ik herinnerde me een specifiek verhaal dat ik ergens gelezen had over zielsverwanten en het idee erachter dat een ziel in twee gescheurd wordt en een deel in elk van twee personen gestopt bij hun geboorte, en dat die twee personen en de stukjes ziel in hen hun hele leven lang naar elkaar op zoek gaan. De meeste vonden elkaar nooit. Een vreemd schuldgevoel overkwam me als ik daaraan dacht als ik bij Eric was omdat ik zoiets nooit gevoeld had bij de vader van mijn kinderen, maar hoe meer ik het idee in mijn gedachten liet ronddolen, hoe meer ik geloofde dat als er zoiets als zielsverwanten bestond, dat Eric de mijne wellicht was. Als rechercheur was ik echter een eerder nuchter iemand die algemeen gezien niets voor waarheid nam dat ze niet zelf met beide ogen vastgesteld had.

Wat ik moeiteloos kon vaststellen was zijn liefde voor mij en zijn verlangen naar mij toe. Dat kon ik niet alleen zien maar eveneens voelen terwijl hij me hielp mijn dun slaapkleedje over mijn hoofd te trekken. Zorgeloos liet hij het in een hoopje naast het bed vallen terwijl ik al begon te worstelen met mijn slip. Er kwam echter weinig en moeilijk schot in de zaak zo lang ik op mijn knieën zat. Ik kreeg het materiaal voorbij mijn heupen en deels voorbij mijn billen, met veel tegenwringen, en deed verwoede pogingen mijn gewicht op mijn enkels te balanceren om heel even mijn knieën van de matras te krijgen, maar ik verloor mijn evenwicht en viel voorover. Als Eric me niet net op tijd tegengehouden had met zijn beide handen op mijn schouders, had ik waarschijnlijk zijn neus gebroken.

Gefrustreerd liet ik toe dat hij me op mijn rug in bed rolde en dat hij met beide handen snel werk maakte van het verdomde ondergoed. Ik was echter niet van plan om de controle die ik gehad had op te geven en duwde mijn bovenlichaam omhoog zodat ik met beide handen het materiaal van zijn boxershort kon grijpen, mijn duimen achter de elastiek kon laten glijden en het materiaal van hem af kon duwen terwijl hij op zijn knieën tussen mijn benen zat. Ik bleek op dezelfde problemen te stuiten als daarvoor met zijn ondergoed, echter, en besloot hem te imiteren en van zijn strategie gebruik te maken om het zaakje af te handelen.

Hij liet zich gewillig terug op zijn rug in bed duwen en keek geamuseerd toe hoe ik hardhandig zijn boxershort van zijn benen werkte. Hulpvaardig als hij was gebruikte hij de kracht van zijn voeten om het kledingstuk volledig van zijn lijf te krijgen, en hij werd beloond voor zijn goede daden toen ik mijn vorige positie weer aannam en met een been aan weerszijden van hem ter hoogte van zijn heupen ging zitten. Ditmaal waren er echter geen barrières tussen ons meer, dus voelden we elkaars warmte meer dan ooit, elkaars verlangen, gevoed door liefde.

Terwijl ik in zijn ogen keek, merkte ik hoe donker ze geworden waren. Het grijsgroene van zijn irissen was amper zichtbaar meer door de grootte van zijn pupillen. Dat had altijd iets met mij gedaan, en dat was op dat moment niet anders. Ik beet op mijn onderlip terwijl ik mijn nagels in zijn vel zette en ze langzaam over zijn borstkas omlaag liet glijden. Ik zette er net niet genoeg kracht achter om meer dan rode striemen achter te laten of zelfs bloed te doen opwellen, maar ik had op het randje gezeten. Ik wist perfect waar ik mee weg kon komen bij hem en waarmee niet. Ik wist tevens perfect wat hem genot gaf en wat niet.

Ik voelde een soort onwrikbaarheid in mezelf terwijl ik hem in mijn hand nam en hem naar mijn opening bracht. Een diepe zucht verliet zijn lippen terwijl hij in mij gleed en ik me langzaam weer op hem liet zakken en voorover boog met beide handen op zijn borstkas om mezelf de mogelijkheid te geven zelf de controle te nemen en een ritme te bepalen voor ons beiden. De kracht die ik op dat moment voelde met hem onder me en tussen mijn benen was er één die ik verloren geweest was en die ik door middel van hem langzaamaan teruggevonden had. Ik wist niet of ik zonder hem op hetzelfde punt teruggekomen zou zijn, maar ik was blij dat ik weer meer mezelf was.

Als ik goed geoliede machine klemde ik mezelf rond hem, wat me een diepe kreun opleverde en begon ik mijn heupen omhoog en omlaag te brengen, eerst langzaam, daarna harder en sneller.