Gizemli Çocuk

37. Bölüm

---------------------------Ross'un Ağzından--------------------------

Gözlerim yavaşça açıldığında duvarlara yansıyan güneş ışığı sayesinde sabah olduğunu anlamıştım. Etrafıma bakıp odamda olmadığımı fark ettikten sonra, birden şaşkınca gözlerimi açmam bir olmuştu.

Hele de yanımda Laura'nın yattığını fark etmemle ikinci bir şaşkınlığa daha uğramıştım. Yavaşça Laura'yı dürtüp ismini fısıldadığımda, ''Ne var?'' diyerek önünü döndü.

''Umm... Buraya nasıl geldiğim hakkında bir fikrin var mı?'' dediğimde gözlerini açtı ve bana bakmaya başladı.

''Dün gece sarhoş olduğun için beni yanına çağırdın.'' diye kısa bir açıklama yaptı ve tekrar gözlerini kapattı.

''İyi de neden beni evime götürmedin?'' diyerek bir soru daha yönelttiğimde oflayarak tekrar gözlerini açtı.

''Çünkü ailenin Colorado'da olduğunu söyledin.''

Söylediğine karşı anlamsız bir şekilde güldüm ve, ''İyi de ailem Colorado'da değil ki...'' dedim. Laura'nın birden kalkıp bana sinirlice bakmasına karşın az önce bir pot kırdığımı fark ettim.

Onu sakinleştirmek umuduyla sırıttığımda gözlerini devirdi ve yataktan kalktı.

''Demek ki küçük bir şaka yapmışım...'' diyerek yanına gittim.

''Bu bir şakadan çok sapıklığa giriyor.'' dediğinde gözlerimi büyüttüm ve itiraz etmeye başladım.

''Seninle uyumak istediğim için küçük bir yalan söylemem mi sapıklığa giriyor?'' dediğimde bana döndü ve meraklı bir şekilde bakmaya başladı.

''Benimle birlikte uyumak istediğin için mi?'' dedi.

Az önce söylediklerimin beni ne kadar batırdığını düşündüm ve kendimi kurtarmak için söylecek bir şey düşünmeye başladım.

''Hayır... yani evet! Aslında insanlar sarhoşken gerçekleri söylermiş, yani seninle birlikte uyumak istediğimden değil. Ama istemediğimden de değil, aslında... baksana zaten benim bir kız arkadaşım var. Belki de halisünasyon görmüşümdür ve seni Jennifer'a benzetmişimdir ha, ne dersin? Aslında bu durum--'' Laura'nın ne dediğim hakkında hiçbir fikri olmadığını belirten yüz ifadesini gördükten sonra, ''Sanırım artık sussam iyi olacak.'' dedim.

''Bence de.'' dediğinde gülmemek için kendini tuttuğunun farkındaydım.

"Okula birlikte gitmek ister misin? Yani kahvaltı ettikten sonra."

"Olur." Neden böyle bir şey teklif ettiğim hakkında hiçbir fikrim yoktu, ama kabul etmesine sevinmiştim.

Birlikte aşağı indiğimizde Vanessa koltukta oturup televizyon izliyordu.

"Günaydın." dedikten sonra kafasını geri televizyona çevirmişti ki, beni fark ettiğinde şaşkınca bize doğru döndü.

"Ross? Siz dün gece birlikte miydiniz?" dedi.

"Uzun hikaye." Laura kısa bir cevap verdiğinde Vanessa, "Oh, peki..." dedi ve sırıtarak önüne döndü.

Laura, mutfağa doğru ilerlemeye başladığında peşinden gittim ve onu izlemeye başladım.

Her sabah onunla birlikte uyanmak, bana gülümsemesini görmek ve kahvaltı hazırlarken arkasından sarılmak isterdim.

Sonra çocuklarımız--

"Ross!" Laura'nın sesini duyduğumda, irkilerek hayal dünyamdan çıktım.

5 dakikadır ona bakıp duruyordum ve muhtemelen hayal kurmaya başladığımı veya cidden bir sapık olduğumu düşünmeye başlamış olabilirdi.