Gizemli Çocuk

20. Bölüm

----------------------Laura'nın Ağzından----------------------

Ross'la birlikte kahvaltı yaptıktan sonra dışarı  çıkmıştık. Onunla olmayı çok seviyordum. Sanki, benim için gönderilmiş bir hediye gibiydi.

Hayatım boyunca kimseden görmediğim sevgiyi o bana vermişti.  Koruyup kollamış, ağladığım zaman yanımda olmuştu.

Elimde olsa sonsuza kadar onun olmak isterdim ama, dünden beri kafamda oluşan düşünce bir seçim yapmak için beni zorluyordu.

Korkuyordum. Hem de hiç olmadığı kadar.

Bu oyunda ikimizden biri ölecekti, ve ben ölenin o olmasını istemiyordum.

----------------------------------------------------------------------------------

İğrenç bir okul gününe kalkmakla beraber, mesajlardan sonra nasıl okulda gezeceğimi düşünüyordum.

Yoldan geçenler bana bakıp gülecek, beni ağlatana kadar şaka yapacaklardı.

İstemeyerek de olsa evden çıktım ve okula doğru yürümeye başladım. İçimdeki endişe daha fazla büyürken, telefonumu çıkardım ve bir şarkı açtım. Biraz kafamı dağıtmalıydım.

Okulun kapısına geldiğimde kulaklığımı çantama koydum ve içeri girdim. Koridorda oluşmuş bir topluluk bekliyordum, ama düşündüğüm şey yoktu.

Yukarı kattan kavga sesleri geldiğinde merdivenlere yöneldim.

Aşağı katta benimle dalga geçmesini beklediğim insanlar yukarı katta toplanmışlardı. Kalabalığın içinden Ross'un sesini duydum ve sesin yanına doğru ilerledim.

Tuhaf olansa, benle dalga geçenler şimdi geçmem için yol açıyorlardı. Kalabalığın içine girdiğimde gördüğüm manzara karşısında dona kaldım.

Ross, Jennifer'la alay ediyordu. Ve herkes de gülüyordu.

Ross, alaycı bir ifadeyle yanına yaklaştı ve, "Gerçekten çıktığımızı veya sana aşık olduğumu falan mı sanmıştın?" dedi.

Jennifer kısık ve ağlamaklı bir ses tonuyla yanıt verdi. "Evet."

"O zaman yanılmışsın tatlım. Kullandığım diğer kızlar gibiydin. Gözümde hiç değerin yoktu. Ama..." dedi ve benim yanıma doğru geldi.

Elimden tutup Jennifer'ın karşısına geçti ve cümlesine devam etti. "Laura'ya kendimden bile çok değer veriyorum. O bu okuldaki dedikoducu, önem verdiği tek şey para olan, yapmacık kızlar gibi değil. O tanıdığım hiçbir kız gibi değil. Bana aşık olan, beni çıkarları için kullanmayan tek kız o. Eğer bir daha senin yüzünden ağladığını görürsem, bende seni ağlatırım." dedi ve elimi bırakmadan çoktan ağlamaya başlamış Jennifer'ın yanından beni uzaklaştırdı.

"Çok ağır konuştun. Kimse aşağılanmayı hak etmez." dediğimde bana kısa bir bakış attı.

"İnan bana yaptığı şeylerden sonra bunu fazlasıyla hak etti." dedi.

"Ama-"

"Laura, sana yaptıklarından sonra daha fazlasını bile söyleyebilirdim. Ayrıca mesaj atan herkes için gereğini yaptım." dedi. Tartışma çıkarmamak için sustum ve onun peşinden sınıfa girdim.

--------------------1 Hafta Sonra--------------------

Yorucu bir haftadan sonra kendimi en rahat hissettiğim yere gelmiştim, sahil. Düşünmek için en iyi yer. 

Hep burada düşünürdüm. Ne yapacağımı, neden böyle olduğumu, sorunlarımı. Dertlerimi dalgalara anlatırdım. 

Çünkü dalgalar cevap veremezlerdi. Başka bir insan gibi seni eleştireceklerine sadece susup seni dinlerlerdi.