Ethereal (gxg)

Chapter 9

I'm currently sitting at the backseat. Papunta na kami sa company. Napuyat ako dahil tinapos ko yung mga documents na kailangan kong permahan. Alam ko kasi may panibagong pepermahan na naman ako mamaya.

Hindi pa man kami makapasok sa likurang bahagi ng company ay may nakita na kaming nagkakagulo sa entrance ng company ko. I stared at the crowd confusingly.

"What's going on?" I asked Mark.

"Mga taga media ma'am. May nalaman siguro silang panibagong impormasyon tungkol sainyo." He said while looking at the crowd.

I heave a sigh before motioning William to drive. Nang maka pasok kami sa parking lot. Thank God wala namang umaaligid na taga media dito. Palagi ko din sinasabi sa guard na walang pwede pumasok dito maliban saakin at sa mga employees ko.

Dali-dali kaming pumasok sa likurang entrance ng company ko. Nang maka pasok ako ay nadatnan na namin si Rachel don. Kinuha niya muna yung mga bags kay Mark bago ko silang sinenyasan na tumulong sa pagtataboy ng taga media.

"Ma'am may nakuha silang impormasyon patungkol sainyo. Kaya siguro sila pumunta dito to make sure if it's true." Pagpapaliwanag ni Rachel nang makasakay kami sa elevator.

Sino na namang nakakaalam sa identity ko? Nang pumasok sa isipan ko yung pag-uusap namin ni Amaia kahapon. Shit! Siya ba yung nag bigay ng impormasyon saakin? Remind me to not trust people easily. Bakit ko nga ba sinabi sakanya yung fullname ko?

"Kailangan pag labas ko sa company na to wala na yang mga yan." I said before entering my office.

Ang aga-aga problema agad bumungad saakin? Seriously? Akala ko pahinga muna ako sa problema na yan. Pinatawag ko si Rachel gamit ang intercom sa gilid. Pumasok din siya agad.

"Imbestigahan mo kung sino ang may pakana nito, understood?"

"Yes ma'am." She answered while tapping something on her tablet. "Ma'am?"

Inangat ko naman yung paningin ko sakanya. I raise my brow waiting for her to continue.

"Gusto mo bang malaman schedule mo ngayon?" She asked nervously.

"No, just cancel it." I simply said to her.

She nodded her head before exiting my office. Nang makalabas siya ay dali-dali kong nag dial sa number na binigay ni Amaia saakin kahapon. After three rings someone answered.

"Hello, this is Dra. Evans secretary. How can I help you?" Hindi nga siya nagbibiro sa pagsabi niyang yung secretary niya yung makakasagot.

"I called because I want to talk to Ms. Evans."

"Pwede bang malaman kung sino po sila?" Pwede din ba na hindi nalang?

"No." I coldly said. Natahimik naman yung kabilang linya pagkasabi ko nun. "Just tell her that I'm her friend."

"O-okay po give me a sec." She said nervously. May nakakakaba basa sa boses ko? Minsan talaga hindi ko maintindihan mga tao ngayon.

Naghintay ako ng ilang minuto. I'm getting impatient, bakit ba antagal? Ganun na ba ka strikto sa hospital nila? Nag hintay ako ng ulit ng ilang minuto.

"Sorry to keep you waiting. How can I help you?" A lovely voice asked me from the other line. God, her voice is beautiful. Magaling kaya siya kumanta? I hope so, it's a big turn on to me.

"Amaia." I said. Narinig ko yung pagtigil ng paghinga niya. Ano ba talaga meron sa boses ko?

Tinignan ko muna yung telepono kung na end ba yung tawag kasi ang tahimik na nong kabilang linya eh. Pero nong pagtingin ko hindi pa naman na end.