Unicode
တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ တံခါးဝမှာ ဦးသာလွန်
အိမ်ပြန်ရောက်ကတည်းက အခုမှတွေ့ရတာပါ။ နေ့တိုင်းဖုန်းဆက်ပေးတယ်ဆိုတာကို ကျေးဇူးတင်ရတယ်။ တကယ်ဆို အနေသာကြီးမှလား။
အေးတို့ မပိုမိုတို့လဲ မကြာခဏဖုန်းဆက်ပြီးအားပေးတယ်။ မနန္ဒာကလမ်းမကြုံရင် ကြုံအောင်ဝင်လာပြီး ဝယ်ခြမ်းပေးတယ်။ ဦးသာလွန်ကလူကိုယ်တိုင်မရောက်လာနိုင်တာပဲရှိတာပါ။ သူ့လူတွေက ရွှေလကို စောင့်ရှောက်နေပေးတာပဲ။
အခုလဲ ဖွားက ဦးသာလွန်ကိုအရမ်းတွေ့ချင်နေတာကြောင့် အရဲကိုးပြီးပဲ ရွှေလကပြောရတယ်။
ခဏဖြစ်ဖြစ်လာခဲ့ပေးပါလို့ပေါ့။
"ဘယ်လိုလဲ.... မင်း.... အဆင်ပြေရဲ့လား"
ဧည့်ခန်းမှာထိုင်မိတာနဲ့ မေးတယ်။ အရင်လိုမဟုတ်တော့တဲ့ပုံစံကြောင့် သာလွန်လဲစိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်။ ဝတယ်မဟုတ်ပေမဲ့ ဖြူပြီးတုတ်တုတ်လေးဖြစ်နေတဲ့ ရွှေလရဲ့ကိုယ်လုံးလေးဟာ အရင်လို တစ်တစ်တုတ်တုတ် မဖြစ်တော့ဘူး။ ငါးပေကျော်ရုံလောက်အရပ်မှာ ကိုယ်ရည်စစ်သွားတော့ သိသိသာသာပိန်သလိုဖြစ်သွားတယ်။ မှေးကျဥ်းကျဥ်းမျက်လုံးပါက်လေးတွေက အရောင်လွင့်နေတယ်။
တက်ကြွပြီး အရောင်တလက်လက်နဲ့ ရှိနေတတ်တဲ့မျက်လုံးကျဥ်းလေးတွေ....မရှိတော့ဘူး။
"အဆင်ပြေပါတယ်.... ကျွန်တော်ကတော့.... အဆင်ပြေအောင်.... နေရတာပေါ့"
"အင်း.... မင်းက.... သန်မာပါတယ်ကွာ.... တော်လဲတော်တယ်.... မင်း.... ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာပါ"
"ဟုတ်.... ဖွားကလေ.... ဦးသာလွန်ကို.... အရမ်းတွေ့ချင်နေတယ်.... အလုပ်များနေတာကို.... လှမ်းခါ်ရလို့.... အားနာတယ်"
"ကိုယ်က... မင်းကို.... ပြန်ပြီးအားနာရတာပါ.... မင်းအနားမှာနေပေးချင်ပေမဲ့...."
"ဟင့်အင်း.... ရတယ်.... ဦးသာလွန်အလုပ်များနေတာလေ.... သိပါတယ်"
"များတယ်.... အလုပ်ကအရမ်းကိုပေါ့....များနေတာ.... ဘာလို့များ.... ဒီစီမံကိန်းကို.... လောပြီးလုပ်မိတယ်.... မသိဘူးကွာ.... ကိုယ်.... ဒီတစ်ခါ...လောမိတာကို..... နောင်တရတယ်"
"အခုရော.... ဆောက်လုပ်ရေးပိုင်း....စပြီလား"
"စတော့မှာ.... သြော်.... ဒါနဲ့.... မင်းကို....ပေးထားတဲ့... မြေပါမစ်ကိစ္စက....."
أنت تقرأ
မေတ္တာမိုး သွန်းဖြိုးလို့ရွာ
عاطفيةသတ်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ ငယ်သော်လည်းရင့်ကျက်နေတဲ့ကောင်ငယ်လေးတို့ နှစ်ယောက်အကြောင်းပါ။ လိုက်ပါစီးမျောပေးပါအုံးနော်။
