MBB-25(zawgyi)

841 23 0
                                        

"ဟားဟား အခုမွပဲ အသက္႐ူရေခ်ာင္ေတာ့တယ္ တူေလးေရ၊ ညကသတင္းေတြ႕လိုက္ရတာ အားရခ်က္ပဲ၊ ေကာင္းတယ္! အဲ့လိုေလာဘသားေတြက ေထာင္ထဲမွာပဲအရိုးေဆြးသြားရမွာ! ဟင္းဟင္း!"

ဝမ္းသာအားရျဖင့္ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းၿပီး ေျပာေနသည့္ ဦးထြန္းမင္း ရဲ့စကားေၾကာင့္ ေရွးေရစက္ ကဖြဖြျပဳံးလိုက္ပါသည္။

"ေလာဘသားေတြက ေထာင္ထဲမွာပဲအရိုးေဆြးသြားရမယ္ဆိုတာ ျဖစ္သင့္လား ဦးေလး"

"ေဟာ ေသခ်ာေပါက္ျဖစ္သင့္တာေပါ့ ငါ့တူရ၊ သူတို႔လို လူေတြကိုဒုကၡေပးေနတဲ့လူေတြက ေထာင္ထဲမွာပဲေနသင့္တယ္"

ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္  ဦးထြန္းမင္း ကေကာ္ဖီတစ္ငုံေမာ့ေသာက္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ မနက္စာကိုေအးေအးေဆးေဆးစားေနၾကတဲ့ သခင္ႀကီးႏွင့္ေရွးေရစက္ တို႔ကိုၾကည့္ကာ ခိုးျပဳံးလိုက္ပါသည္။အခုအခ်ိန္ ေလာကႀကီးထဲမွာ ကံအေကာင္းဆုံးႏွင့္အေပ်ာ္ဆုံးလူသားကိုျပပါဆိုလၽွင္ ေသခ်ာေပါက္ သူပါပဲ။

"ေထာင္က ဦးေလးအတြက္ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ"

မနက္စာအစားမျပတ္ဘဲ ေရွးေရစက္ ကေမးလိုက္ေတာ့ ဦးထြန္းမင္း စဥ္းစားသြားရသည္။

"ဘာကိုေမးတာလဲ တူေလး"

"တကယ္လို႔ ဦးေလးသာ ေထာင္ထဲမွာေနရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုခံစားရမလဲလို႔ ေမးၾကည့္တာပါ"

ထိုအခါ ဦးထြန္းမင္း တစ္ေယာက္ မ်က္လုံးျပဴးမ်က္စံျပဴးျဖစ္သြားခဲ့ၿပီး

"ေဟာ ဖြဖြလြယ္ပါေစ ငါ့တူရယ္၊ မျဖစ္နိုင္ဘူး၊ စဥ္းစားလိုက္႐ုံနဲ႔တင္ ၾကက္သီးထတယ္၊ ေထာင္ထဲမွာသာ ေနရမယ္ဆိုရင္ ႐ူးသြားမလားပဲ ဟဟား!"

ထိုစကားကို ေရွးေရစက္ ကေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္ျဖင့္ ခပ္ျပဳံးျပဳံးသာတုန့္ျပန္လိုက္ပါသည္။

"ဪ ဒါနဲ႔ေလ ဦးေလး ေမးမယ္ေမးမယ္ဆိုၿပီး မေမးျဖစ္တာတစ္ခုရွိတယ္"

"ဘာမ်ားလဲ ဦးေလး"

႐ုတ္တရက္ ဦးထြန္းမင္း ကအသံတိတ္သြားၿပီး ေရွးေရစက္ ကိုစူးစမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ထိုအၾကည့္ေတြကို ေရွးေရစက္ ခံစားမိေနေပမယ့္ မသိသလိုျဖင့္သာ မနက္စာစားေနလိုက္ပါသည္။

Master's Blind Boy (COMPLETED)Where stories live. Discover now