Ep - 12

618 67 27
                                        

တရုတ်ပြည်..ရှန်ဟိုင်း မြို့စွန် တစ်နေရာ..............။

" ဦးငယ်...ဦးငယ်...ဦးငယ်.... ထ ...ထ....ထ...."

ရုတ်တရက် လှုပ်နိုးခံရတာကြောင့် ရစ်ခီ အိမ်မက်ဆိုးကြီးကနေ နိုးထလာကာ ငေါက်ခနဲ ထထိုင်လိုက်မိသည်...။ သူ့ အပြုအမူက ရုတ်တရက် ဆန်သွားတာကြောင့် သူ့အား အတင်းလှုပ်နိုးနေသည့် အကောင်ကြီးကြီး ကလေးကြီး ဟာ မျက်လုံးလေးပြူးကာ လန့်သွားပြီး သူ့အား ကြောင်ကြည့်နေလေသည်...။ ရစ်ခီ စိတ်ရှုပ်စွာပဲ သူ့ဆံပင်ဖြူတွေကို ထိုးဖွ ခါထုတ်လိုက်သည်..။


Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.


{  ရစ်ခီ ( Ricky ) }

" ချီး... မင်း ကို jigsaw puzzle တွေဆက်ခိုင်းထားတာလေ... ပြီးပြီလား..."

" ကလေးရှေ့ ...မဆဲရဘူး....မကောင်းတဲ့စကားမပြောရဘူး..."

သူ့ ပါးစပ်ကို လက်ဖျားလေးဖြင့် ဖြတ်ခနဲ့လာရိုက်ကာ ဆုံးမနေသည့် ကလေးကြီးရဲ့တင်ပါးနားကို ခြေထောက်ဖြင့် လှမ်းကန်ထုတ်လိုက်သည်...။

" ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီနှစ်တွေ အတွင်း မင်း ဒီလောက်တောင် ထပ်ထွားလာရတာလဲ ...ဒီထက် ထပ် ထွားနေမယ်ဆို.. ဘယ်သူမှ မင်းကို ၁၀ နှစ်ကလေးဆိုတာ ယုံမှာ မဟုတ်တော့ဘူး.."

လွန်ခဲ့သည့် ၅ နှစ်လောက်ကမှ ထို ကလေးကို ချီပိုး နိုင်သေးသည်..အခုတော့ သူ့မျက်စိရှေ့ရင် သူ့ထက် လူကောင်ကြီးပြီး အရပ်ပါ သူ့လောက်နီးနီးကို ရှည်ထွက်လာတာကြောင့် သူ ငြီးငြူလိုက်မိသည်..။

" မင်းကို မေးထားတယ်လေ jigsaw puzzle တွေဆက်ခိုင်းထားတာလေ... ပြီးပြီလားလို့..."

" ပြီးသွားတာကြာပေါ့...ဦးငယ် အိပ်ပုတ်ကြီးနေတာ... လူကြီးတွေအိပ်ရင် အတင်းမနိုးရဘူးဆိုလို့ မနိုးတာ..."

End PointTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon