အချိန်အားဖြင့် 11:00 pm
လေပြင်းတချို့က ခပ်ကြမ်းကြမ်းတိုက်ခတ်သွားသည်။
ဒါလီတို့အိမ်မပြန်သေးဘဲ ဆက်တောင်မကနိုင်ကြပေမယ့် သောက်ချင်သေးတယ်ပြောကာ ဘားထိုင်နေကြတာမို့
မယ် 24 hours ဆိုင်လေးနား မယောင်မလည်ထွက်လာလိုက်သည်။
ဒီလိုအချိန်မသင့်တော်ပေမယ့် ကလပ်ထဲက လူကို မျက်နှာမပြရဲတော့တာမို့ ကြောက်အားလန့်အားထွက်လာရခြင်းပင်
မူးနေတာတွေတောင် ဘယ်ဆီရောက်ကုန်ပြီလည်းမသိ
"Hay rose!!!'
နောက်ပါးဆီက အသံကြောင့်ချိန်ကိုက်ဗုံးကို တက်နင်းမိလိုက်ရသလို မယ် တစ်ယောက်
လန့်သွားရသည်။
"အော် !!!အဟင်း ကလပ်ထဲမှာ နဲနဲမွန်းကျပ်လို့လေ အဲ့ဒါ အဟင်း!!'
"ကျွန်တော့်ပြောလေ ကျွန်တော်လိုက်ပေးမှာပေါ့ ချမ်းနေပြီမလား"
"ဟင့်အင်း နဲနဲလေးတောင် မချမ်း....'
စကားတောင်မဆုံးသေးပဲ သူမ ကိုယ်ပေါ် သူ့ဂျာကင်ကြီးကို ရောက်ချလာသည်။
"ဟိုလေ...'
"အွန်း ပြောလေ Rose!!"
"အရက်သောက်ပြီးရင် ဘယ်လိုမူးတတ်လဲဟင်!!"
"Rose မူးနေလို့လား"
"မဟုတ်ပါဘူး ဟိုဥစာ အဲ့ဘက်ကအရက်္မူးတတ်လားမေးကြည့်တာ"
"များများသောက္မှ ပါ!!'
"ဟုတ်လား တော်သေးတာပေါ့!!'
"ဘာလို့တော်သေးတာပေါ့လဲ ဟင်!!"
"အဲ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး အာ့ဆို အချိန်ရှိတုန်းလေး မယ် အရက်၀ယ်တိုက်ချင်လို့ သောက်ပါလား"
"Rose က ချက်ချင်းကြီး ဘယ်လိုစိတ်ကူးနဲ့!!"
"အာ ...ဟိူ ဟိုဟာလေ အော် မယ် တို့တွဲတာ 2 hours ပြည့်တဲ့အထိန်းမှတ်နဲ့လေ နော် သောက်လိုက်ပါ...'
"ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မူးအောင်မသောက်ဖူးဘူး"
"သောက်ကြည့်ပေးလေ မယ် တို့ 2 hours anniversary လေး မကျင်းပခြင်ဘူးလား"
"ကျင်းပတာက ဟုတ်ပါတယ်အရက်ကြီးသောက်ရမှာကျ!!"
"အဟင့် မယ်ကသောက်စေချင်တာကိုလို့
ဟွန့်"
YOU ARE READING
နှင်းဆီတစ်ပွင့်ကိုပစ်မှားခြင်း
Romance"မျက်နှာများတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် မင်းတို့နဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ပုံစံကိုပဲငါချပြမှာ" "ဘ၀ရိုင်း" "ပိုးဖလံလို မီးကို၀င်တိုးလို့ဆိုပြီး ဝိုင်းမဟားပါနဲ့ ပိုးဖလံကသူ့အလုပ်သူလုပ်လိမ့်မယ် မီးကလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ" ...
