"အဲ့လို ပေတေနေတော့မှာလား"
"အခုကဘာဖြစ်နေလို့လဲ"
"ပြင်ဦးလွင်ပြန်မလိုက်ပဲ ဂျစ်တိုက်နေတာလေ"
"ခေါင်ရိပ်!!!!ရှင့်မှာအချိန်တွေတော်တော်ပေါနေလား???'
"အင်း!"
သူမပြောတာကို အသာတကြည်ခေါင်းညိတ်ပြန်တော့ ဆည်း အံ့ဩရသည်။
အားချင်တော့လည်း ချက်ချင်း
"မင်းတကယ်သွားတော့မှာပေါ့"
"ဟုတ်တယ် "
"ကျိန်းသေလား"
"ကျိန်းသေတယ် အခုသိချင်တာ သိရပြီမလား ပြန်တော့"
"ဘာကိစ္စနဲ့မင်းစကားကိုငါကနားထောင်ရမှာ
လဲ"
"ဒါဆိုလည်း သဘောပဲလေ ရှင့်ဘာသာပြန်ချင်ပြန် မပြန်ချင်နေ ကျွန်မနဲ့မဆိုင်ဘူး"
ရေစိုလက်စ ဆံနွယ်တွေကအခုထိမခြောက်သေးဟန်
ကော်ဖီခွက်ကိုကိုင်ထားပေမယ့်သောက်ဖို့ရန်မဟုတ်ပဲ လက်ကိုနွေးအောင်ကိုင်ထားနေသည်။ပါးတို့ကရဲနေပြီး မျက်တောင်ဖျားတို့ကကော့ညွတ်နေကာ မျက်ခုံးတွေကတော့တွန့်ချိုးထားဆဲ
သူစီစဥ္ပေးတဲ့ ဟိုတယ်ကိုပဲတည်းဖို့ မလတ်ဆီကဖုန်းလာပြီးနောက် သူမ အင်တင်တင်သာနေထိုင်ရသည်။
ဒီလူ့ဆီ စိတ်တွေယိုင်နဲ့မသွားဖို့ဘယ်လောက်ထိ ကိုယ့်ကိုကိုယ်တည့်မတ်ထားရတယ်မှတ်သလဲ
အခုလည်းရေချိုးပြီးခါစအေးဆေးနှပ်မယ်ကြံကာမှ ပွစိပွစိနဲ့ဘေးကနေလာပွားနေသည်။
"ဆိုင်တာပေါ့ ငါကမင်းအုပ်ထိန်းသူ"
"လောလောဆယ်အခန်းထဲကထွက် ဟိုတစ်ယောက် မရှိဘူးကျွန်မတစ်ယောက်ထဲ မသင့်တော်ဘူး"
"အခုတော့ ဒီလိုအသေးမွှားလေးကအစ
လိုက်ပြီးမြင်တာပေါ့
နေစမ်းပါဦး ဒိီလိုလေးလိုက်တားမိတာနဲ့
မင်းမျက်လုံးထဲ ငါ့ပုံစံကနှာဘူးဖြစ်နေပြီလား"
"ဟား တော်လိုက်တော့ မသင့်တော်ဘူးဆိုတာဘေးအမြင် ကိုပြောတာ!!!"
"ဘေးကလာကြည့်ရအောင်ဒီမှာကအခန်းအကုန်ပိတ်ထားတာ
မင်းအခန်းဘယ်သူ၀င်လဲထွက်လဲလာကြည့်ရအောင်ရပ်ကွက်ထဲကအန်တီကြီးတွေလာတည်းနိုင်တဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး"
YOU ARE READING
နှင်းဆီတစ်ပွင့်ကိုပစ်မှားခြင်း
Romance"မျက်နှာများတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် မင်းတို့နဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ပုံစံကိုပဲငါချပြမှာ" "ဘ၀ရိုင်း" "ပိုးဖလံလို မီးကို၀င်တိုးလို့ဆိုပြီး ဝိုင်းမဟားပါနဲ့ ပိုးဖလံကသူ့အလုပ်သူလုပ်လိမ့်မယ် မီးကလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ" ...
