part-17

4.4K 168 15
                                        

"သရုပ်ဆောင်တာ မုဒ်လွန်သွားတာများလား"

စားပဲွခုံပေါ် လက်လေးထောက်ရင်း မယ်ကမေးတော့ အတာနှင့်အထာက ခေါင်းကိုပြိုင်တူညိတ်ကြသည်။

"သရုပ်ဆောင်တာ မာမီတစ်ယောက်ထဲမှမဟုတ်တာ"

"အတာတို့က ငိုင်ငိုင်လေးထိုင်နေတာပဲလေဒါမယ့် မာမီငိုတာကရော "

"ပြောပြီးပြီလေ moodလွန်သွားတာလို့
တကယ်လည်းသွားရမယ့်ဟာကို အချိန်ကွာတာပဲရှိတယ်လေ"

သူမအပြောကြောင့်အထာကခွီးကနဲရယ်က

"မာမီအဲ့လိုငိုပြောနေတုန်းကလေ အထာရယ်ချင်လို့ ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်ပြန်ဆိတ်နေရတယ်"

"အထာယုတ်မာတာ မာမီ သူ့ပေါင်တင်မကဘူး
အတာ့ပေါင်ပါလာဆိတ်တာ "

"တည့်တည့်ပြုပြုနေကြပါ လူကြီးမင်းတို့ရယ် မင်းတို့ဦးဦးခေါင်ရိပ်တစ်ယောက် ထမင်းမစားနိုင်ပဲ ဖြစ်သွားရှာတယ်"

"ကားနဲထြက်သွားတာတန်းနေတာပဲကိုးမာမီရဲ့ စိတ်ညစ်လို့ကားလျောက်္ မောင်းနေလားမသိနော်"

"အင်းနော် အထာလည်းစိတ်ညစ်တာ
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တီတီက သွားရမှာပဲမလား"

"သွားရမှာပေါ့ ၁လပဲလိုတော့တာ
မာမီထင်တာမမှားဘူးဆို မင်းတို့ဦးဦး ကားလျောက် မောင်းတာမဟုတ်ဘူး
ကားကရန်ကုန်ဆီတည့်တည့်သွားလောက်ပြီ"

"ဟင် တကယ်လားမာမီ"

"ဖြစ်နိုင်တာပြောပြတာ"

"မာမီ ဦးဦးအကဲ အထာတို့ ဖေဖေဖြစ်ရင်ကောင်းမယ်နော်"

"ဟင်"

"အထာတို့တွေးနေတာလေ အထာရောအတာရော ဦးဦးအကဲနဲရှိရင်ပျော်တယ်
ဦးဦးခေါင်ရိပ်နဲ့လည်းပျော်ပေမယ့်မတူဘူး"

သူမကိုယ်လေးတောင့်မတ်သွားသည်။
အသိပေးဖို့ကကလေးတွေအရမ်းငယ်သေးတာရော လျိူ့၀ှက်ထားရမယ့်ကာလကရှိသေးတာမို့ ဟန်မပျက်နေရပေမယ့် နေ့ရက်တိုင်းဒီလူက မင်းတို့အဖေပါလို့ပြောပြချင်ခဲ့တာ

ဘ၀ဆိုတာ သူတို့တစွန်းတစကြားခဲ့ဟန်ရှိတော့ မေးခွန်းတို့က ချောင်ပိတ်ရောက်ချလာပြန်သည်။
သူမသတိမထားမိဘဲ ဘ၀ဆိုတဲ့နာမည် ကို ကလေးတွေရှေ့ လွှတ်ကနဲထွက်သွားမိတာ
ခေါင်ရိပ်ပါ ရင်ပူမိပြီးသတိထားမိပုံမပေါ်

နှင်းဆီတစ်ပွင့်ကိုပစ်မှားခြင်းWhere stories live. Discover now