CANSIZ YILDIZLAR | Texting

55

Selammm. Bolum gecikti çünkü normalde bu bölümü final yapacaktım. Sonra birkaç itiraz üzerine değiştirmek zorunda kaldım. Bu nedenden dolayı da tüm planlarım değiştiğinden biraz zaman aldı. Kusura bakmayın.😔

Lütfen oy ve yorum yapalımmm.💖

Beni Instagram'dan takip edin haa. (Hainmango)
-

Kemanın sesi ve piyanonun birleşimi... daha önce kulağıma hiç bu kadar güzel bir birliktelik gelmemişti.

Tıpkı benle Toygar'ın birlikteliğe attığı ilk adımı gibi.

Gözlerimi kapattım. O piyanoyu çalıyor, ben kemanımla eşlik ediyordum.

Aklımız başka yerdeydi. Birbirimize ait hayal alemlerindeydi. Bedenen buradaydık fakat kafa olarak kesinlikle burada değildik.

Zaten bu yüzden bunca kalabalığın önünde bu kadar cesaretle, hiçbir pürüz bulunmadan çalabiliyorduk ya. Üstün bir başarı gerektirirdi normalde ama şu an bu, hiç umurumuzda değildi.

Ta ki bir alkış tufanı kopana kadar buradaki varlığımdan bile haberdar değildim.

Kemanımı omuzumdan indirdiğimde şöyle bir kalabalığa doğru baktım. Herkes alkışlıyordu, herkes... tanıdığım veya tanımadığım herkes!

Gösterimizi beğenmişler miydi yani?

Gözlerim kalabalıktan, sadece birkaç dakika önce kalbimi fetheden beyefendiye doğru döndüğünde onun da bana bakıyor olduğunu gördüm. Hem de o ışıltılı gözleriyle birlikte, tatlı gülümsemesi de onu takip ediyordu tabii.

Hayal aleminde gibiydim. Bu rüyadan her an uyandırılacak gibiydim ama rüya bile olsa uyanmak istemiyordum, sonsuza kadar bu anı yaşamak istiyordun.

Başarmıştık. Beraber başarmıştık.

Ve beraber olduğumuz sürece de her şeyi başarabilirdik.

•••

-2 ay sonra-

Elimdeki bezle biraz önce giden müşterilerin ardından masayı silmekle uğraşırken büfedeki Toygar'ın sesini işittim,

"Tüm yemekler bitti valla!" Ona doğru döndüğümde, oldukça ciddi bir ifadeyle elindeki kaşıkla birlikte büfenin ardından bana isyan edercesine bakıyordu. "Annem yemekleri ne zaman yenileyecek?"

Annem, dediği tabii ki de benim annem oluyordu. Bana evlenme teklifi etmesinin ardından 2 ay geçmişti ve biz nişanlanmış durumundaydık. Öyle gösterişli kutlamalar veya organizasyonlar olmamıştı fakat biz olduğumuz gibi mutluyduk. Ki zaten, birbirimize sahip olmamız başımıza gelen en güzel şeydi.

Toygar, söylediği gibi babasıyla olan tüm ilişkilerini bitirip benimle çıkacağı yolda emin adımlarını atmaya başlamıştı. Zaten ayrı eve çıktığı için de bu onun için bir sorun oluşturmuyordu. Okuldaki ilk senemiz de bittiği için şu anda tatildeydik ve benim aileme destek verip lokantada yardımda bulunuyorduk.

Toygar'ın babası defalarca onu aramış ve bundan vazgeçmesini söylemişti fakat Toygar her defasında bu kararından geri dönmeyeceğini, beni çok sevdiğini ve benimle evleneceğini söylemişti. Bu durum, onun açısından beni üzüyordu fakat Toygar bunu hiç de takıyor gibi değildi. Sanki benim varlığım ona yeter de artar gibiydi. Bu nedenle babasıyla olan durumuna pek karışamıyordum, ki zaten onu zorlayamazdım da.

Müzik kariyerimiz ise müthişti. Hele de öğrenci konser etkinliğimizin ardından hocalarımızdan çok iyi geri dönütler ve devamının gelmesi yönünde cesaretler almıştık. Hatta bir keresinde Toygar'la birlikte, en yakın arkadaşı Talat'ın restoranında da çalmıştık. Tekrardan bizi takdir eden o alkışları duyduğumda ise, gözyaşlarımı tutamamıştım. Mükemmeldi!