Bölüm şarkıları
Kolpa~Kafam Senden Bile Güzel
Nara~Ne Olur Gitme
Zeynep Bastık~Lan
Yeni bir bölümden herkese merhabalar
Nasılsınız?
Ben biraz bölüm için heyecanlıyım sanırım!
Neyse sizi bölümle baş başa bırakayım.
Yorum ve voteları unutmayın lütfen
İyi okumalar
Seviliyorsunuzzzz
⚖️🖤
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Gökyüzünün soğuğuna inat ruhum acıyla kavrulurken zihnim ve kalbim amansız bir kavgaya tutuşmuştu. Bir yanım buradan defolup gitmem için çığlık atarken diğer bir yanım ise koşup onun boynuna sarılmak istiyordu, ben ise ne yapmam gerektiği hakkında düşünmekten ilerisine geçemiyordum.
Söylediklerini kafamda tartacak herhangi bir zamanım yokken kendimi arabamın koltuğuna bıraktığımda gözlerimden damlalar akmak için benimle tartışıyorlardı fakat yanan gözlerime inat henüz bu evin sınırlarındayken buna izin veremezdim. Kapımı kapattıktan sonra arabayı çalıştırarak yola koyulduğumda aklımda gitmek istediğim tek yer vardı, her kaçtığımda sığındığım Namık'ın gizli dağ evi...
Arabayı orman yoluna doğru çevirirken hala oldukça sessiz ve bir hayli çıplaktım. Açık camdan içeri giren rüzgar ıslak tenimi üşütürken artık dişlerim birbirine vurmaya başlamıştı bile. Kendimi daha fazla tutamazken gözyaşlarım yanaklarımı ıslatmaya başladığında ıslak yolu umursamadan gaza yüklendim. Araba yoldan çıkıp uçuruma mı yuvarlanırdı? Umrumda değildi...
O son anda ki kahrolmuş hali gözümün önünde aynı bir film şeridi gibi oynarken titreyen ellerim direksiyona daha sıkı tutundu. Direksiyonu kırıp ona gitmek istiyordum, sıkıca sarılarak onun hiçbir suçu olmadığına inandırmak istiyordum fakat mantığım elimi kolumu bağlayarak buna izin vermiyordu.
Ağzımdan tek kelime çıkmadan bir süre daha ıssız yolda ilerlerken kararan havaya inat yanımdan geçen arabanın farları gözümü almıştı. Hızımı düşürerek ona yol verdiğimde bir yandan da gözyaşlarımı silmeye çalışıyordum. Tam yanda çalan telefonuma bakışlarım kaydığında yanımda ki arabanın hızlandığını işitmiştim. Aniden karşımda duran arabayla hızla direksiyonu sağa kırarak etrafımda bir tur döndükten sonra durabildiğimde nefes nefes kalmış bir şekilde direksiyona tutundum. Ne sikim oluyordu lan yine?!
Etrafıma bakındığımda karanlıktan seçebildiğim kadarıyla aynı tip 6 araba çevremi sarmıştı. Gözlerimi istemsizce devirirken bu durumlardan ne kadar sıkıldığımı bir kez daha hissetmiştim. Dağhan iti Arhan'ın yakınlarında kokumu almıştı sanırım!
Arkadaki ceketime uzanarak üstüme geçirdikten silahımda ki mermileri de kontrol ederek dışarı çıktım, 6 tane yeterli olurdu sanırım!
Altı arabaya 6 mermi! Aynen canım!
Tamam, yetmezdi ama korkuturdu. İçimde ki umursamazlık hat safhadayken kendimi karanlığa bıraktım. Ben tam ortada dururken üç araba arkamda ve üç araba ise önümde duruyordu, silahımı kaldırarak havaya bir el ateş ettim.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SÂYE
General Fiction~S-MAFYA SERİSİ 1~ Bir beden iki ruh ve yegane hedef Bir beden ruhu ölmüş ve acımasız Adalet kanunlarla mı sağlanmalıydı yoksa her insan kendi adaletini yönetebilir miydi? Peki ya adalet sadece bir efsaneden ibaret geliyorsa size o zaman ne yap...
