~Bölüm Şarkıları~
Fatma Turgut~İkimizden Biri
İkiye On Kala~Olmuyo Böyle
Yeni bir bölümden daha herkese merhabalar efenimm!!!
Yine oldukça kaoslu bir bölüm oldu :)
Beğeni ve yorumları atlamayalım lütfennn...
"Olmuyor böyle, görmem lazım seni yine. Anlamaz kimse, yıldızlar gözlerinde. Hileli zarlar, gidelim buralardan. Her şeyin rengi çok değişti seninle..." diyerek sizi bölüme uğurluyorum.
İyi okumalar.
Seviliyorsunuzzzzz
⚖️🖤
~~~~~~~~~~
Hayat tam olarak böyle anlarda canlanırdı benim için, huzur dolu kollarında nefeslenirken can bulurdum. Yaşayamadığım çocukluğum onunla canlanırken kendimi bulutların üstünde hissetmeden duramıyordum. Sahiden kaderimde bunların var olduğunu nerden bilebilirdim ki?
Kolumda ki siyah güllere sıkıca sarılırken önümde dizlerinin üzerine çökmüş bedenini izliyordum, sessizce karnımı dinliyordu. Böyle hali öylesine tatlıydı ki karşıma birisi çıkıp onun esasında acımasız bir katil olduğunu söylese zerre inanmazdım.
"Hayatım, ne yapıyorsun?" diye sormamla parmağını kaldırarak beni susturmuştu.
"Beni hissetmesini bekliyorum." demesiyle gülmemek için dişlerimi dudağıma geçirmem gerekmişti.
"Hmm! Peki bunun için konuşman gerekmez mi?" diyerek ciddi tutmaya çalıştığım sesimle sorduğumda bakışları alttan bana doğru dönmüştü.
"Bu şekilde enerjimizi hissedermiş, öyle yazıyordu." derken yüzünde ki masum ifadeyle kendimi daha fazla tutamayarak kahkaha atmaya başlamıştım. Yandaki sandalyeden destek alarak doğrulduğunda gülüşlerimin arasında onunda dudaklarının kıvrıldığını ve beni izlediğini fark edebilmiştim.
"Sanırım bunun için biraz daha büyümesi lazım kocam." diyerek gülüşümü zor bela durdurduğum sırada hala sırıtarak beni izliyordu. Elimdeki gülleri sandalyenin üstüne bırakarak tekrardan ona döndüm.
"Gülmek bir insana nasıl bu kadar yakışabilir? Bir mucizesin." demesiyle dudaklarımda ki küçük gülümseme büyürken parmak ucuna kalkarak dudağına küçük bir öpücük yerleştirdim. İki eli yanaklarıma yerleşirken beni kendisine çekerek bir öpücük daha kondurmuştu. "Ve bebeğimizde annesi gibi mucizevi olacağı için beni hemen hisseder." Dudaklarıma tekrar bir öpücük bıraktığında ellerim ellerine tutunmuştu.
"Benim seni her an hissettiğim gibi mi?" dediğimde dudakları kıvrılırken yeşillerini gözlerime kenetlemişti.
"Bilmem, öyle mi?" derken dudaklarında çapkın bir sırıtış peyda olmuştu.
"Öyle, hemde her an her yerde." diye mırıldandığımda dudakları tekrar dudaklarımla buluşmuştu. Bu seferki ilkine göre daha tutkuluyken kasıklarımın sızlamasına engel olamamıştım. Alt dudağıma çekiştirerek geri çekildiği sırada tam tekrar dudaklarına atılmıştım ki elleri beni durdurmuştu.
"Önce yemek güzelim, sabahtan beri bir şey yemediğine eminim." demesiyle aklıma yemek fikri daha yeni gelmişti, sanırım acıkmıştım. "Tam da tahmin ettiğim gibi." derken dudaklarıma küçük bir öpücük bırakarak geri çekildikten sonra ocağa doğru ilerlemişti.
"Bugün çok yoğundu, yoksa yerdim." Tamamen yalandı. Her yediğimde midem bulandığı için artık yiyesim gelmiyordu.
"Kremalı makarna yaptım." diyerek bakışlarını bana çevirdiğinde dudaklarım kıvrılmıştı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SÂYE
General Fiction~S-MAFYA SERİSİ 1~ Bir beden iki ruh ve yegane hedef Bir beden ruhu ölmüş ve acımasız Adalet kanunlarla mı sağlanmalıydı yoksa her insan kendi adaletini yönetebilir miydi? Peki ya adalet sadece bir efsaneden ibaret geliyorsa size o zaman ne yap...
