~Bölüm Şarkıları~
Simge~Aşkın Olayım
Pinhani~Sevmekten Hiç Usanmam
Yeni bölümden herkese merhabalar efenimm...
Biliyorum... oldukça uzun bir zaman oldu. Bu zaman boyunca başıma gerçekten gelmeyen kalmadı diyebilirim canlarım, beklettiğim için hepinizden özür dilerim ama işte yine buradayım. Bizi özlediniz mi??
Son 2 bölümümüz kaldı ve artık gerçekten beğeni ve yorum istiyorum sizden, hadi bakalımmm!!!
"Söylenmedi hiç sana layık düşler, benden önce. Tutsak yüreğim, biliyorsun sen de ince ince. Yangın yeri hep buralar sayende, yok şikayet... Gel bir sarayım, aşkın olayım. Gel bir sarayım, aşkın olayım..." diyerek sizi bölüme uğurluyorum.
İyi okumalar.
Seviliyorsunuzzzz
⚖️🖤
~~~~~~~~~
Çevremi saran yağmur kokusunun yarattığı huzurla yerimde biraz daha mayışırken bakışlarımı akıp giden yoldan ayırarak kokunun kaynağına çevirdim. Dün hastanede ki işimizi hallettikten sonra arabada uyuyakalmıştım, ardından ise sabah Araf'ın sıcak kollarında uyandığımı hatırlıyordum. Gerisi kocaman bir karanlıktı. Bu hamilelik durumu bende gereksiz bir uyku da yapmıştı, her şey hormonların suçuydu.
Sabah ise Erhan Demir'in attığı mesajla apar topar hazırlanarak yola koyulmuştuk, bizi kahvaltıya davet etmişti ama Araf daha çok savaşa gider gibiydi. Arkamızda en az beş araba dolusu koruma bizi takip ederken dedesinin attığı konuma ilerliyorduk. Sahiden söylediği gibiydi, konu ben olunca kimseye güvenmiyordu.
Ona baktığımı fark etmiş olacak ki bakışları yandan bana döndüğünde yeşillerinde ki gerginliği görmemek mümkün değildi. Korkuyordu, bunu biliyordum ama o korkularını alamamak canımı yakıyordu. En çokta korkmakta haklı olduğunu bilmek...
"Bir sorun mu var güzelim?" diyen sesiyle düşünce karmaşasından çıkarken hafifçe gülümsedim.
"Kocamı izlemem için bir sorun mu olması lazım?" dememle onunda dudakları kıvrılırken elini vitesten çekerek bacağıma atmıştı.
Fazla yukarı çıkma orman gözlüm, zaten cayır cayırız. Yapma, yanarız!
Hafifçe boğazımı temizleyerek bacağımda ki elini görmezden gelmeye çalışmıştım, bu hormonlar iyice nevrimi döndürmüştü. Adamın üstüne atlayıp duruyordum!
"Tabiki de hayır güzelim ama gecelerinin ardındaki soru işaretleri pek sorun yokmuş gibi durmuyor, o yüzden sordum." derken bakışlarını tekrardan yoldan ayırarak bana çevirdiğinde kırmızı ışıkta durduğumuzu farketmiştim. "Yoksa doya doya bakabilecek tek kadın sensin, istediğini yapabilirsin." Dudaklarım sözleriyle biraz daha kıvrılırken elimi bacağımın üstünde ki eline atarak parmağımı teninde belirgin olan damarların üzerinde gezdirmeye başlamıştım.
"Neden gergin olduğunu düşünüyordum." derken bakışlarım parmağımın gezindiği elindeydi. Eli esasında ne kadar büyük olursa olsun zarifti ve bu zarif parmakların bir insanı nasıl öldüresiye dövdüğünü görmüştüm. Görünen güzelliği ardından ki ölümcül zehri saklıyordu ve bu umrumda bile değildi, iki zehir birbirine zarar veremezdi.
"Akrabam olması kötü biri olduğu gerçeğini değiştirmiyor Sâye'm, sonuçta bir zamanlar masanın lideri oydu." dediğinde bakışlarımı parmaklarımın üzerinde durduğu yüzüğünden çekerek ona çevirmiştim.
"Dedeni sevdiğini sanıyordum." dediğim sırada yanan yeşil ışıkla yola koyulurken parmakları bacağımı hafifçe kavramıştı.
"Sen ve çocuklarımız hariç kimseyi sevmiyorum." Sesi bakışları gibi sertti, kendinden emin konuşmuştu. Sözleri her ne kadar kalbimi ısıtsa da çevresinin aslında ne kadar kalabalık olduğunu bilmesi gerekiyordu. Hepimiz onu çok seviyorduk.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SÂYE
Aktuelle Literatur~S-MAFYA SERİSİ 1~ Bir beden iki ruh ve yegane hedef Bir beden ruhu ölmüş ve acımasız Adalet kanunlarla mı sağlanmalıydı yoksa her insan kendi adaletini yönetebilir miydi? Peki ya adalet sadece bir efsaneden ibaret geliyorsa size o zaman ne yap...
