Mark Me All Over

Chapter Twelve

TWELVE

Bumaba ako sa hagdan habang kinukusot ang mata ko. Argh! My head hurts! And it's afternoon! Wala talaga akong gana kaninang umaga, e. Masakit pa rin pati yung ibang parte ng katawan ko. Like what the hell? Grabe naman kasi talaga sina ate Madelyn kahapon sa laro!

Nung championship nga, naging madali na lang sa amin dahil mga Sophomores ang kalaban. Nagpaubaya na rin naman sila.

"Good afternoon kitty princess." I saw Stan sipping a cup of coffee ganun din si Syche, hindi ko agad nakita si Sevhire.

"Where's Sev?" I asked them. Kumuha agad ako ng isang pandecoco sa mesa.

Nagkibit balikat si Stan. "With his girls?"

"Mas matino si Sev sa inyo." Sabi ko sa kanya.

Hindi na siya nagsalita at nagpatuloy na lang siya sa pagkain.

"What's the time of your Celestial?" Tumayo si Syche at kinuha ang newspaper na binigay ni Manang Hilda.

Oo nga pala! Yung Celestial!

"I don't know." Sagot ko, kumagat ako ng isang beses sa meryenda naming pandecoco.

"As always." I heard Stan muttered.

Sa inis ko ay sinipa ko yung inuupuan niya. Bwisit talaga 'to kahit kailan! Inubos ko na yung pandecoco at nagmadali na lumabas, kaso ay naharangan agad ako ni Stan. Ngumunguya pa nga siya, e.

"What are you.." Linunok niya yung kinakain niya kanina. "..going to do?"

"Mag skateboard?" Actually, I just want to go outside. Kaso baka hindi niya ako payagan.

Tumingin siya sa ibaba ko at naglaro ang ngisi sa kanyang labi. "Where's your board?"

"Ang pakelamero mo!" Singhal ko sa kanya. "Edi akin na yung skate board mo!"

"What? Ako pa talaga? Nagtanong lang naman ako, diba?" Depensa niya pa.

Hindi ko na siya pinansin at lalagpasan na sana kaso ay bigla niyang hinarang sa tiyan ko ang braso niya!

"S-Stan? The hell?" Binalik ako ni Stan sa dati kong pwesto. Which is sa harapan niya.

Yung tawa naman ni Syche ay nadinig ko sa buong kabahayan. Aba't ano rin ba ang problema ng isang 'to?

"Medyo madilim na sa labas, Cadence." Aniya sa isang napapaos na boses. "Just read some of your favorite pocketbooks. Okay?"

Sa pagkairita ko sa kanya ay padabog akong umalis at umakyat pataas sa kwarto ko. They should stop treating me like a fragile lady! I'm not a kid anymore! I am their auntie yet they're acting like my older brothers! Paano na lang kung umuwi si Ate? Anong irereport ko sa kanila? Na binebaby ako ng mga anak niya?

Pabagsak kong sinarado ang pintuan at tinapon ang sarili ko sa kama. Am I too weak? Hindi ko nga ba talaga kayang alagaan ang sarili ko? Gusto ko sanang umiyak kaso ay mamaya ng gabi ang Celestial Party.

Binalot ko na lang ng kumot ang sarili ko. I miss my Ate so much! Ilang araw pa lang na wala siya pero pakiramdam ko taon na. She's so good to me. Minahal na rin niya ako ng para niyang anak. Sana ay maka-uwi na siya dito sa Pilipinas.

Kinuha ko ang cellphone ko na nakalagay lang sa ilalim ng unan. I opened those unread messanges. Hindi kasi ako yung tipong nagrereply lalo na pag hindi ko feel yung katext ko.

Feel ko nakikipag plastikan lang ako. Binasa ko yung text na nanggaling kay Theo.

From Theo: