Epic (64)

226 4 2
                                        

မင်းခန့် ကားမောင်းနေရင်း သူ့ကလေးလေးကို တစ်ချက်ချက် လှည့်ကြည့်ပြီး အဆင်ပြေလာတာ တွေ့လို့ တော်သေးသည်
သတိလည်ပြီးမှ သိပ်မငိုတော့သလို တစ်လမ်းလုံး ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်လာသည်

"လောလောဆယ် အိပ်လိုက်နော် ကလေး..."

"ဟုတ်"

တစ်ညလုံး မောင်းရမှာမို့ သူကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပေမယ့် ပြန်ဖြေသံလေး ကြားရလို့ တော်သေးသည် ။ သူ့ကိုလည်း ကလေးလေး သူငယ်ချင်းတေ‌ွနဲ့ ဆရာဖြစ်သူက ကြည့်နေတာ သတိထားမိတော့ ဟန်မပျက် ရှေ့က  ညဘက်ဆိုတော့ရှင်းနေတဲ့ လမ်းကိုဘဲ ကြည့်ကာ ဂရုစိုက်္မောင်းလိုက်သည်

ခရီးတစ်ဝက်လောက် ရောက်လာတော့ တွေ့တဲ့ ၂၄နာရီ ဆီဆိုင်မှာ ဝင်ပြီး toilet သွားဖို့ ခနနားရပ်ပေးကာ
အားလုံးဗိုက်ဆာနေမယ်ဆိုတာ ရိပ်မိတာကြောင့် သူ့ကလေး‌ေလးစားဖို့ ဝယ်ထားတဲ့ မုန့်ကျန်တာတေ‌‌ွ ချကျွေးလိုက်ရသည်

မနက် ဝေလီဝေလင်းလောက္မှာ သူတို့ ညောင်ဦးမြို့ထဲ ဝင်လာခဲ့ပြီး....ဆေးရ‌‌ံုကြီးဆီ တန်း‌သွားရသည်

"တီလင်း မေမေကော? မေမေ အခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲဟင်"

တိမ်လွှာ ရောက်တာနဲ့ မေမေ့အခြေအနေတန်းမေးတော့ တီလင်းက မေမေရဲ့ လူနာအခန်းထဲ လိုက်ပို့‌ေပးပါတယ်

"မေမေ!"

တိမ်လွှာအိပ်ပျော်နေတဲ့ မေမေ့လက်ကို ဖွဖွလေးကိုင်ကာ လွမ်းဆွတ်စွာဘဲ ခေါ်လိုက်ပါသည် ။ အပူအပင် ကင်းကင်းနဲ့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ မေမေကို ကြည့်ပြီး တိမ်လွှာ ဝမ်းနည်းစိတ်တွေ လှိုက်တက်လာသည်
သူမ မျက်ရည်တွေ ‌တပေါက်ပေါက်ကျလာပြီး

"မေမေ သမီးမိုက်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်.....
မေမေ့သမီး မလိမ်မာတဲ့ ဆိုးသွမ်းမိုက်ရိုင်းတဲ့ အမိုက်္မကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော် မေမေ အဟင့်..."

"ကလေးရယ်....မငိုနဲ့တော့လေကွာ နော်...အန်တီက အိပ်ပျော်နေတာ နိုးသွားမယ်လေ"

မင်းခန့် မကြည့်ရက်လို့ ပုခုံးလေးကို ပုတ်ကာ ချော့ပြောတော့ အငိုတိတ်သွားသည် ဒါတောင် ရှိုက်‌ေနတုန်း

=EqualWhere stories live. Discover now