Epic (57)

271 5 0
                                        

"ကလေးလေး အခုဘယ်မှာလဲ? "

မင်းခန့် သူ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ရက်တွေက Messager မှာပို့ထားတဲ့ သူ့ကလေးလေးရဲ့စာတွေကို ဝင်ကြည့်ဖြစ်ပေမယ့် အဲ့ဒီ့ရက်တွေတုန်းက သူစာပြန်ပို့ဖို့ အင်အားမရှိသလို  အမှောင်ထုထဲပြန်ရောက်သွားသလိုခံစားရလို့ သူ့ကလေးလေးကို ပစ်ထားသလိုဖြစ်သွားသည်

အခုလည်းသူ့မှာ ဖုန်းထဲက ပို့ထားတဲ့စာတွေအရ သူ့ကလေးလေး လေ့လာရေးခရီးထွက်နေတယ်ဆိုတော့ ဘယ်မှာလဲမေးရတာကို သူ့ကလေးလေးသူ့ကို ပစ်ထားလို့ စိတ်များဆိုးနေမလားဆိုတဲ့စိတ်က ကြီးစိုးနေကာ မဝံ့မရဲ မေးရသည်

အခုလည်း လွမ်းနေခဲ့ရတဲ့ အသံလေးကြားလိုက်ရတော့ သူပင်ပန်းထားခဲ့သမျှ ခက်ခဲခဲ့သမျှက ပိန်းကြာရွက်ပေါ်ရေမတင်သလို ချက်ချင်းသက်သာသွားသည်

"တိမ်လွှာအခု နေပြည်တော်တိရစ္တာန်ဥယျာဉ်မှာ အကို ။  အကို... "

"ဗျာ"

"အကို့အသံက သိပ်မကောင်းဘူးနော် နေမကောင်းဘူးလားဟင်? "

"ကိုယ်နေကောင်းပါတယ်ဗျာ ကလေးလေးရဲ့"

"အော် ဟုတ်။ တိမ်လွှာပို့ထားတဲ့စာတွေ ဝင်ကြည့်ပြီးမပြန်တော့ အကိုဆေးရုံမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်ထင်ပြီး ဆက်မပို့တော့တာ "

"ကိုယ် ကလေးလေးကို ပစ်ထားသလိုဖြစ်သွားတာ စိတ်မဆိုးဘူးလားဟင်"

"ဟင်! "

ဟုတ်သားဘဲ သူမစိတ်ဆိုးဖို့ကို မေ့နေသည် ။တကယ်တော့ အကိုသူမကို မဆက်သွယ်ဘဲပစ်ထားတာ စိတ်ဆိုးရမှာကို

"တိမ်လွှာ စိတ်ဆိုးရမှာလား? "
တိမ်လွှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်အံ့သြမိသည် သူမကိုယ်သူမ ဘာပြောမိမှန်းတောင် မသိလိုက်ပါ

"မဆိုးပါနဲ့ဗျာ...ကိုကို တောင်းပန်ပါတယ်နော်..ကလေးလေး... ။ ကိုယ် လွန်ခဲ့တဲ့ရက်တွေတုန်းက ပြသာနာနည်းနည်းရှိလို့ ကလေးလေးကို ပစ်ထားသလိုဖြစ်သွားတာပါဗျ "

"ဟီး တိမ်လွှာ စိတ်မဆိုးပါဘူး"

တိမ်လွှာ အကို့ရဲ့ *ကိုကို*ဆိုတဲ့အသုံးအနှုန်းကြောင့် ကျန်တဲ့ဟာတွေမေ့ကာ သူမမျက်နှာ နီမြန်းသွားပြီး ရှက်ရမ်းရမ်းလျက် မှိုရသွားသလို ပြုံးဖီးသွားသည်။

=EqualOù les histoires vivent. Découvrez maintenant