"ဖုန်းလာတာလား?"
တိမ်လွှာ မျက်လုံးကိုဖွင့်ကာ အိပ်ယာပေါ်ကနေ မြည်နေတဲ့ ဖုန်းကိုစမ်းပြီး ကောက်ကိုင်လိုက်သည်...
"ဟယ်လို..."
"နေမကောင်းဘူးလား ကလေး!"
"ဟင်.."
တိမ်လွှာ အခုမှ ဖုန်းခေါ်တာအကိုမှန်းသိတော့ မျက်လုံးပါကျယ်သွားကာ...
"ကောင်းပါတယ် အကို...
ဟီး တိမ်လွှာ အခုမှအိပ်ယာနိုးလို့..."
"ကိုယ်က နေမကောင်းဘူးထင်သွားတာ...
ညနေဘက် အိပ်ပြီးရင် ခေါင်းကြည်သွားအောင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နော်.....
ပြီးရင် သံပုရာရည်လေးပါ သောက်အုံး ကလေး..."
"ဟုတ်ကဲ့...
အကိုက အခု ဆေးရုံမှာလား...."
"အွန်း ဒီနေ့ဆေးရုံမှာဘဲ အိပ်မှာလေ"
"အကို ပင်ပန်းနေမှာပေါ့...."
"အဟင်း..."
တိမ်လွှာ တစ်ဖက်က အကို့ရဲ့သဘောတကျရယ်သံကြောင့် သေချာအာရုံစိုက်နားထောင်နေမိသည်
"ကိုယ်ပျော်တယ်လေ...
အရမ်းပျော်တာ....
အခုလို အသက်တွေ ကယ်တင်နေရတာကို....
အရမ်း ပီတိဖြစ်စရာကောင်းတယ် ကလေးရဲ့....
ကိုယ့်ကြောင့် တစ်ဖက်သားဘဝ ကောင်းစားသွားတာလေ..."
"တိမ်လွှာလည်း ဆေးကျောင်းတက်္မှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ...အကို။
အကို့လို အရမ်းတော်တဲ့ဆရာဝန်ကြီးဖြစ်အောင်လုပ်မှာ...."
တိမ်လွှာ အားတက်သရောပြောလိုက်တော့ အကို့ဘက်က နည်းနည်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်
"ဆေးကျောင်းက ပင်ပန်းတယ်နော် ကလေး....
ပြီးတော့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေလည်း ရှိတယ်....
အလုပ်သင်ဘဝမှာလည်း အရမ်းပင်ပန်းမှာ..."
"ဟွန့်...အကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ခဲ့သေးတာဘဲကို တိမ်လွှာက အေးဆေးလေး ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါတယ်....
တိမ်လြွှာကို အထင်သေးတာလား?"
"မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ...
ကိုကိုက ပြောပြတာပါ....
ကိုယ့် ကလေးလေးက အရမ်းတော်မှန်း သိပါတယ်နော်.....
စာမေးပွဲကြီး နီးနေပြီမလား ကလေးရဲ့.....စာတွေကော ပိုင်နေပြီလား..."
KAMU SEDANG MEMBACA
=Equal
Fiksi Remaja"မရှက်ဘူးလား ကိုကိုက" "ကိုယ့်ကောင်မလေးကို ကိုယ်ကြည့်တာဘဲ ဘာလို့ရှက်ရမှာတုန်း" "သူများတွေကြည့်နေတယ်လေ" "သူတို့က ကိုယ့်ကို မနာလိုလို့ကြည့်တာ ကြည့်ပါလေ့စေ.... ကိုကိုက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံးဘာမှမလုပ်ဘဲ ကလေးမျက်နှာလေးကိုဘဲ ထိုင်ကြည့်ချင်တာ " ______ "မရွ...
