*ခွမ်း...*
တိမ်လွှာ နေ့လယ်စာ စာပြီးတဲ့အထိ မေမေက နိုးမလာသေးပါ ။ အကိုပြောတာတော့ ဆေးအရှိန်ကြောင့်တဲ့.... မေမေနိုးလာတဲ့အချိန် အနားမှာမရှိမှာကြောက်လို့ ထိုင်စောင့်နေမိတာ....ရေသောက်ပြီး ရေခွက်ကို ခုံပေါ်ပြန်တင်တော့ လွတ်ကျကာ ကွဲသွားသည်......
"ရရဲ့လား ကလေးငယ်....."
"ဟုတ် လွတ်ကျသွားတာ..."
"ထိုင်နေ ကိုယ်လုပ်မယ်..လက်ထိခိုက္မှာစိုးလို့..."
အကိုက ဖန်ကွဲစတွေကို သန့်ရှငး်ရေးလုပ်နေပေမယ့် တိမ်လွှာ စိတ်တွေလွင့်နေသည် ။ မေမေက အနားမှာရှိနေပေမယ့် တစ်ခုခုကို စိုးထိပ်နေသလို ခံစားနေရသည် ။ မနက်ကတည်းက တိမ်လွှာတို့အမျိုးတွေအကုန် မေမေ့ဆီကိုလာကြကာ ဖေဖေ့ကိုလည်း ဒေါသထွက်နေကြသည် ။ ခရီးေရာက်နေတဲ့ ဖေဖေကတော့ ချက်ချင်းပြန်လာမယ်တဲ့.....ဒီလိုအကြောင်းအရာတွေက ပတ်ဝန်းကျင်သိလို့ မကောင်းတာမို့ တိမ်လွှာတို့ အသိုင်းအဝိုင်းထဲက သူတေွဘဲ သိကြသည်
"အကို မေမေကလေ အဆင်ပြေတယ်မလားဟင်"
"ခနနေရင် ပြန်နိုးတော့မှာပါ ကလေးရဲ့ စိတ်မပူနဲ့နော်..."
"ဟင့်အင်း...တိမ်လွှာ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို ထင့်နေတယ်...ဘာလို့လဲ မသိဘူး..."
"မနေ့ကတည်းက ပင်ပန်းထားလို့ ထင်တယ်...ခနနားအုံးလေ.."
"ရပါတယ်..အကိုလည်း နားအုံးလေ
မနေ့ကတည်းက တစ်ညလုံး ကားမောင်းထားရတာ အခုလည်း လိုအပ်တာတွေမှန်သမျှ အကိုဘဲ လုပ်ပေးနေတာကို"
မှန်ကွဲစသန့်ရှင်းပြီးတော့ ဘေးမှာ လာထိုင်တဲ့ အကို့ကို ငေးမောရင်း တိမ်လွှာပြောလိုက်သည် ။
"ကိုယ့်အတွက် ရပါတယ်....ကိုယ်သာ ဒီလိုမလုပ်ပေးခဲ့ရင်...ကလေးကို စိတ်ချပြီး ရန်ကုန်ဘယ်လိုပြန်ရမှာလဲ...?"
"ဟင်...အကို ဘယ်ချိန်ပြန်မှာလဲ?"
"ကိုယ် ဆေးရုံကိုတော့ ခွင့်ထပ်တင်ထားတယ်...မရဘူးဆိုရင်တော့..မနက်ဖြန်ပြန်ရမှာ..."
"အော်...ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် အကို...တိမ်လွှာ့ကို...."
တိမ်လွှာ့ပါးစပ်ကို လက်ညိုးတစ်ချောင်းရောက်လာပြီး ပိတ်ခံလိုက်ရသည်
YOU ARE READING
=Equal
Teen Fiction"မရှက်ဘူးလား ကိုကိုက" "ကိုယ့်ကောင်မလေးကို ကိုယ်ကြည့်တာဘဲ ဘာလို့ရှက်ရမှာတုန်း" "သူများတွေကြည့်နေတယ်လေ" "သူတို့က ကိုယ့်ကို မနာလိုလို့ကြည့်တာ ကြည့်ပါလေ့စေ.... ကိုကိုက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံးဘာမှမလုပ်ဘဲ ကလေးမျက်နှာလေးကိုဘဲ ထိုင်ကြည့်ချင်တာ " ______ "မရွ...
