"တိမ်လွှာမောင်! ဆောင်းနှင်းသခင်တို့က ထွက်လာပြီတဲ့လား?'
"ဟမ်....အင်း..."
တိမ်လွှာ သူမကိုလာမေးတဲ့ အတန်းဖော်တစ်ယောက်ကို ပြန်ဖြေပြီး တိမ်လွှာတို့တည်းနေတဲ့ဟိုတယ်ဧည့်ခန်းမှာဘဲ ထိုင်ေစာင့်နေမိသည်။ သူမစိတ်ထဲမှာတော့ အခုထက်ထိအပူမငြိမ်းသေးပါ ။ ငယ်ရွယ်စဉ် သူငယ်ချင်းမှန်းစသိတက်တဲ့အရွယ်ကတည်းက ပေါင်းလာခဲ့တဲ့ သူမနဲ့ရင်ဘတ်ချင်းအနီးဆုံးသူငယ်ချင်းက မွေးရာပါနှလုံးရောဂါရှိနေတယ်တဲ့.....
သူမဒီအရာတွေ ဒီလိုအကြောင်းတွေ မသိခဲ့ပါ......သိခဲ့ရင် သရဲအိမ်ကိုလည်း ခေါ်ခဲ့မှာ မဟုတ်သလို...ငယ်ငယ်တုန်းကတည်းက သခင့်ကို ဒီအထိရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ။အမြဲတမ်းထိန်ချန်ထားတက်တဲ့သခင့်အဖေ ဘယ်သူလဲဆိုတာလဲ သူမမသိသလို။ သခင့်အကြောင်းကိုလဲ သူမသေချာမသိခဲ့တာပေါ့
"သခင်က ငါတို့နဲ့အတူတူမဆော့ဘူးလား? ကြည်ဖြူ"
"သူ မောလို့တဲ့ တိမ်လွှာ"
"သူမောနေရင်လည်း ဇွတ်မဆော့ခိုင်းပါနဲ့ ငါသူ့အစား ဘောဖမ်းပေးမယ်"
ငါးတန်းကျောင်းသား၊ကျောင်းသူလေးတွေ အားကစားကွင်းထဲမှာ ဥဖမ်းတိုင်း အဖွဲ့လိုက်ကစားနေကြသည် ။ တိမ်လွှာ သူမတို့ဆော့နေတာကို သခင်က လာမဆော့ဘဲရပ်ကြည့်နေတော့ သွားခေါ်လိုက်ကာ အတင်းဆော့ခိုင်းသည်
"မရပါဘူး..ငါတို့ဘက်က ဥဖမ်းတက်တဲ့သူတစ်ယောက်လိုနေတာ ။ လင်းရောင်က ဘောလုံးမထိအောင်ဘဲပြေးနေတာ ကြည်ဖြူကလည်း မဖမ်းတက်ဘူး ။ နော် သခင်ကလည်း ငါတို့နဲ့လာဆော့ပါနော်"
"ငါ မပြေးနိုင်ဘူး ။ ဥဖမ်းတိုင်းကစားရတာက မောတယ်"
"ငါတို့လည်း မောတာဘဲလေ ဒါပေမယ့် ပျော်စရာကြီးကို နော်...နော်လို့ ...သခင်......"
"အင်း"
တိမ်လွှာငယ်ငယ်ကတည်းက သခင်မလုပ်ချင်တာ မလုပ်နိုင်တာတွေကို သူမရဲ့တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်နဲ့ အမြဲတမ်းချွဲနွဲ့ပြီး တောင်းဆိုခဲ့သည် ။ သူမတောင်းဆိုတိုင်းလည်း သခင်က အမြဲတမ်းပြုံးပြီးလက်ခံခဲ့တာပါဘဲ ။အဲ့ကြောင့် သူမအခုထက်ထိ သခင့်ရဲ့ေဝဒနာကိုနားမလည်ခဲ့သလို ဆက်တိုက်အနိုင်ကျင့်သလိုဖြစ်လာခဲ့ပြီ ။
VOCÊ ESTÁ LENDO
=Equal
Ficção Adolescente"မရှက်ဘူးလား ကိုကိုက" "ကိုယ့်ကောင်မလေးကို ကိုယ်ကြည့်တာဘဲ ဘာလို့ရှက်ရမှာတုန်း" "သူများတွေကြည့်နေတယ်လေ" "သူတို့က ကိုယ့်ကို မနာလိုလို့ကြည့်တာ ကြည့်ပါလေ့စေ.... ကိုကိုက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံးဘာမှမလုပ်ဘဲ ကလေးမျက်နှာလေးကိုဘဲ ထိုင်ကြည့်ချင်တာ " ______ "မရွ...
