စဣန့်ကနေ......မိနစ်...
မိနစ်ကနေ..... နာရီ....
နာရီကနေ..... ရက်......
ရက်ကနေ.... လပြောင်းသွားခဲ့လေပြီ
အေးစိမ့်စိမ့် ဆောင်းအငွေ့အသက်တွေ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာပြီး......
နွေးထွေးတဲ့ နေရောင်ခြည် နုနုလေးတွေက သက်ရှိလူသားတိုင်းအေပါ်ကို နွေးထွေးစေပါသည်
နေရောင်ခြည်အမျှင်တန်းလေးက သူစာဖတ်နေတဲ့ စားပွဲခုံပေါ်ကို တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာတော့ သူ မချိပြုံးလေး ပြုံးလိုက်ရသည် ။ စာကြည့်တိုက်ဘေးက သစ်ပင်ကြီးကလည်း သစ်ရွက်ဝါလေးတွေက လေတဖြူးဖြူးတိုက်လိုက်တိုင်း တစ်ရွက်ချင်း ကြွေကျနေသည်
ပြောရရင်တော့.....
သိပ် ကဗျာဆန်နေတာပေါ့ဗျာ....
ဒီလိုဆိုတော့ သူ နားထောင်ဖူးတဲ့ စာပေဟောပြောပွဲက နာမည်ကြီးစာရေးဆရာကြီးရဲ့ စကားသံလေးတွေကို နားမှာ ပြန်ကြားရောင်လာသည်
(လွမ်းပြီဆို...မရတော့ဘူး...
အခုလို ဆောင်းရာသီ ဟေမာန်တက်...
နှင်းမှုန်လေးတွေကျ....လွမ်းတယ်ဗျာ.....
မိုးရာသီ ဝသာန်တက်...မိုးစက် မိုးပေါက်လေးတွေကျ......
ပိုတောင် လွမ်းသေး......
အဆိုးဆုံးက နွေဦးဗျ.......
လေရူးတွေတိုက်.....
ရွက်ဝါကလေးတွေကြွေ....
လေဗွေထဲလွင့်....
သေတောင်သေချင်တယ်ဗျာ...
လွမ်းအားကြီးလွန်းလို့......)
"နွေဦးမှာ..... အချစ်ဦးကို လွမ်းနေရတာလောက်....ဆိုးရွားတာ မရှိပါဘူးဗျာ..."
သူေရရွတ်လိုက်ပြီး ဖတ်နေတဲ့ စာအုပ်ကိုပိတ်ကာ...
အဖုံးပေါ် လက်တင်ပြီး ခေါင်းစောင်းအိပ်လိုက်သည်
ဒီနေ့က ကျောင်းစုံညီပွဲတော်နေ့.....
ဒီအချိန်ေလာက်ဆို တိမ်လွှာတို့သံုးေယာက် ဆုတွေယူပြီးရောပေါ့......
အကုန်လုံး တက်ကြွကာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဆင်နွှဲနေကြတဲ့အချိန်
သူကတော့ ဆုသွားမယူခဲ့ပါဘူး....
စုံညီပွဲတော်ကိုလည်း သွားဖို့ စိတ်မပါခဲ့ပါဘူး.....
အဲ့မှာ........သခင်မှ မရှိတာ...........
ESTÁS LEYENDO
=Equal
Novela Juvenil"မရှက်ဘူးလား ကိုကိုက" "ကိုယ့်ကောင်မလေးကို ကိုယ်ကြည့်တာဘဲ ဘာလို့ရှက်ရမှာတုန်း" "သူများတွေကြည့်နေတယ်လေ" "သူတို့က ကိုယ့်ကို မနာလိုလို့ကြည့်တာ ကြည့်ပါလေ့စေ.... ကိုကိုက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံးဘာမှမလုပ်ဘဲ ကလေးမျက်နှာလေးကိုဘဲ ထိုင်ကြည့်ချင်တာ " ______ "မရွ...
