"ဟင် အကို"
တိမ်လွှာအိမ်ထဲကနေ အပြင်ပြေးထွက်လာတော့ အိမ်တံခါးရှေ့မှာ ကားတစ်စီးထိုးရပ်ပြီး လူတစ်ယောက်ကားပေါ်က ဆင်းလာနေသည်
တိမ်လွှာ မြန်မြန်ပြေးကာ အနားကိုရောက်အောင် အမြန်နှုန်းနဲ့ သွားလိုက်သည်
"ကိုယ့် ကလေးလေး..."
တိမ်လွှာချက်ချင်းဘဲ သူမကိုအခုမှမြင်တဲ့ အကို့ကိုဆွဲကာ ကားထဲမြန်မြန်ထိုင်ခိုင်းတော့
မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ အကိုက တိမ်လွှာ့ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် ကားထဲရောက်သွားတော့သည်
"ဟူး...အကို မောင်းတော့..."
မင်းခန့် စီယာတိုင်ပေါ်လက်တင်ပြီး ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ သူ့ကလေးလေးက လက်ဟန်ပြကာ မြန်မြန်မောင်းခိုင်းနေသည်
သူလည်း အခုလိုလုပ်နေတာ တစ်ခုမှနားမလည်ပေမယ့်....
သူ့ကလေးလေးက ခိုင်းနေတော့ ကားကထွက်ပြီးသား...
"အန်တီ့ကို အကိုဝင်နှုတ်ဆက်္မလို့....လက်ဆောင်တွေပါ ယူလာတာကလေးရဲ့..."
မင်းခန့် ရန်ကုန်က သူ့မေမေထည့်ပေးလိုက်တဲ့ ကားေနာက်ခန်းထဲက လက်ဆောင်တွေကိုပြပြီးပြောတော့
"တိမ်လွှာရှက်လို့..."
"အဟင်း...ဘာလို့ရှက်တာလဲ...အကိုက ကလေး မေမေသူငယ်ချင်းရဲ့ သားအနေနဲ့ ဝင်နှုတ်ဆက်္မှာလေ...."
မင်းခန့် ကားေမာင်းရင်း ရှင်းပြတော့ မျက်နှာက တစ်ဖက်လှည့်နေလို့ ကောင်းကောင်းမမြင်ရပေမယ့်...
နားရွက်တွေ ပါးတွေ နီနေတာတော့ မြင်နေရသည်
"ပြောပါအုံးဗျာ....."
"ဟင်"
"ကိုယ့်ကို ကလေးလေးရဲ့ ချစ်သူေကာင်ေလး အနေနဲ့ နှုတ်ဆက်စေချင်လို့လား..."
"အကို့!!!"
ကားထဲမှာ ကောင်မလေးရဲ့ အသံစူးစူးနဲ့ ကောင်လေးရဲ့ သဘောတကျရယ်သံက ဆူညံသွားတော့သည်။
တိမ်လွှာ့နှလံုးက ဒဒိန်းဒိန်းခုန်ပြီး ရင်ဘတ်ကိုသွားသွားစောင့်နေသည်
လူကလည်း ရှက်လို့ တစ်ဖက်ကိုလှည့်နေပေမယ့် အကို့မျက်နှာချောချောကို မကြည့်ရမနေနိုင်ပြန်
VOCÊ ESTÁ LENDO
=Equal
Ficção Adolescente"မရှက်ဘူးလား ကိုကိုက" "ကိုယ့်ကောင်မလေးကို ကိုယ်ကြည့်တာဘဲ ဘာလို့ရှက်ရမှာတုန်း" "သူများတွေကြည့်နေတယ်လေ" "သူတို့က ကိုယ့်ကို မနာလိုလို့ကြည့်တာ ကြည့်ပါလေ့စေ.... ကိုကိုက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံးဘာမှမလုပ်ဘဲ ကလေးမျက်နှာလေးကိုဘဲ ထိုင်ကြည့်ချင်တာ " ______ "မရွ...
