"သား! ဘယ်လဲ?"
လင်းရောင် ဖိနပ်လဲပြီးတော့ အပြင်သွားဖို့ပြင်လိုက်စဉ်...အနောက်က မေမေ့အသံကို ကြားလိုက်ရတော့ ဟန်မပျက်ဘဲ
"တေဇတို့နဲ့ ချိန်းထားတာရှိလို့"
"အော်...မနက်ဖြန် သမိုင်းကျန်သေးတယ်နော် အိမ်ကို မမှောင်ခင်ပြန်လာခဲ့..
စာမေးပွဲပြီးမှ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေ ကြားလား"
"ဟုတ်"
လင်းရောင် မြန်မြန်ဘဲ သူ့click ဆိုင်ကယ်လေးကို ထုတ်ကာ...ပုဂံမြို့ဟောင်းဘက်ကို မောင်းလာခဲ့လိုက်သည်
*ကျွီ*
ဘုရားစုကုန်းဘက်ရောက်တော့
သူ့ဆိုင်ကယ်ကို ဒေါက်ထောက်ရပ်လိုက်ကာ....ဆင်းလိုက်သည်
တစ်လမ်းလုံးမောင်းလာခဲ့တော့ အကျီမှာတင်နေတဲ့ ဖုန်တွေကို ခါသုတ်လိုက်၏
"ဟူး...."
ဘောင်းဘီတိုထဲ လက်နှိုက်ကာ အသက်ဝဝရှုပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်
မြင်နေရတဲ့ ဓမၼရံကြီးဘုရားကို ငေးကြည့်ရင်း...
ကြေးနီရောင် တောက်နေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး ဝမ်းနည်းစိတ်က လှိုက်တက်လာသည်
"နွေတဲ့လား....
အဟင်း......နင်က ငါ့ကို ဒီလိုအထီးကျန်ဆန်လွန်းတဲ့ မြို့လေးထဲမှာ ထားခဲ့ပြီး ဘယ်ထွက်သွားတာလဲ?....ဘယ်ထွက်သွားတာလဲလို့..!!"
လင်းရောင် စိတ်ရှိသမျှ အော်လိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်ထားမိသည်
"နင်ပြောတော့ ပုဂံကို ခနအလည်လာပြီး ပြန်သွားတဲ့ လူတွေကို မုန်းတယ်ဆို....ပုဂံက အထီးကျန်စွာ ကျန်ခဲ့ရတာဆို....အခု နင်က ဘာလို့ ငါ့ကို...ဒီအထီးကျန်ဆန်လွန်းတဲ့ မြို့ထဲမှာ...တစ်ယောက်ထဲ ထားခဲ့ရတာလဲလို့..."
"ဆောင်းနှင်းသခင်!!! နင် ဘယ်ရောက်နေလဲလို့!!"
"နင် ဒီနေရာကနေ နေဝင်ချိန်ကိုကြည့်ရတာ အရမ်းကြိုက်တာမလား.....ဓမၼရံကြီးဘုရားနဲ့ နေဝင်ချိန်ကို အတူတူတွဲကြည့်ရတာ နင်အရမ်းသဘောကျတယ်ဆို.....
အခုတော့ ငါ့ကို ဒီလိုအထီးကျန်ဆန်လွန်းတဲ့မြို့လေးထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲထားခဲ့ပြီ....
သခင်ရာ......
ဒီလို အထီးကျန်ဆန်လွန်းတဲ့ နေဝင်ချိန်ကို ငါ့ကိုတစ်ယောက်ထဲ ကြည့်စေတယ်နော်....."
ВЫ ЧИТАЕТЕ
=Equal
Подростковая литература"မရှက်ဘူးလား ကိုကိုက" "ကိုယ့်ကောင်မလေးကို ကိုယ်ကြည့်တာဘဲ ဘာလို့ရှက်ရမှာတုန်း" "သူများတွေကြည့်နေတယ်လေ" "သူတို့က ကိုယ့်ကို မနာလိုလို့ကြည့်တာ ကြည့်ပါလေ့စေ.... ကိုကိုက ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံးဘာမှမလုပ်ဘဲ ကလေးမျက်နှာလေးကိုဘဲ ထိုင်ကြည့်ချင်တာ " ______ "မရွ...
