CHAPTER 43

3.3K 108 157
                                        

A/N:
Sorry sa late upload. Sorry na. Ay nako, sorry na nga! Uwa! Uwa! Sorry na! Achuchuchu! Achuchuchu! Sorry na! Ang OA! Napaka-OA! Ay hindi.
Enjoy reading!
Warning 🔞

Reunited

Is this real? I'm hearing it right?

"Nanay how certain are you that they are related?" I asked. I'm confused at all. Or just don't want to accept the truth?

"Naniniwala ako sa anak ko iha, kailanman hindi magsisinungaling iyun sa akin at habang ikinukuwento niya iyun sa akin ay nakikita kong sobrang bigat ng kalooban niya." She answered.
"Kung ako lang din naman eh ayoko ng paniwalaan na ama siya ni Alora eh, ginulo niya buhay ng anak ko tapos nagpakaduwag siya." She added. Well she doesn't have the reason to lie.

"Nasaan na po siya ngayon?" I asked. I'm curious about her daughter. I never saw her from the beginning.

"Patay na siya." Oh crap. How can this incoming questions be answered if the roots is dead?

"May I asked how she died?" I just want to know.

"Nung itinuloy niya ang buhay niya dito sa Sahara at nakita niyang lumalaki na si Alora ay naisipan niyang mag-abroad para matustusan ang pag-aaral ng bata. Naghihirap din kasi kami ng mga panahon na yun. Hindi siya nagpakilala bilang ina ni Alora kailanman, mula pagkabata ni Alora ay itinago niya ito sa bata, sabi niya sakin na wag na siyang ipakilala sa bata kaya para di magtaka noon si Alora kung saan ako kumukuha ng pangtustos sa pag-aaral niya ay nagkukunwari akong umaalis ng bahay para pumasok na katulong at ako na ang kinikilala niyang ina niya. Hindi naman nagtaka si Alora doon hanggang sa naghighschool siya at doon na binawian ng buhay ang anak ko. Namatay siya sa ibang bansa dahil sa sakit sa baga, di pa siya agad nauwi noon dito dahil mahigpit ang immigration kaya palihim na lamang din na inilibing ko siya nung naiuwi siya rito sa Pinas dahil kabilin-bilinan din niyang wag ipagsabi kay Alora. Alam kong masakit ito pag nalaman niya pero yun ang huling habilin ng anak ko at wala na siyang ibang kahilingan sa akin kundi iyun lang. Marami ng napagdaanan ang anak ko kaya sa huling pagkakataon ay pagbibigyan ko siya." All her life she doesn't know the truth? How could they do this to her? It's her right to know.

"Why didn't you tell her? Don't you think she deserve the truth?" All her life has been a lie, what would she feel about this if she knew? This is selfishness.

"Ayokong masaktan siya." She answered.

"So this won't hurt her? She'll be more hurt if she knew about this later than you think. She'll be devastated that all she knows for all her life that you are her real mother." I pity chipmunk.
"You can't escape that it's her reality, you'll regret it more after because you didn't tell her about her origins and she must know it, she still has a parent who is still alive because if it's true that Marlon is her other parent and if he died without Alora knowing the truth, you'll regret it more." Death is inevitable. Marlon might have an accident or what, we don't know but the sooner the better chipmunk would know.
"The pain that it will caused her is fetal. I wonder if she'll forgive you." This is really selfishness.

"Sinusunod ko lamang ang sinasabi ng anak ko atsaka nakikita kong di rin naman maganda ang relasyon ng dalawa." Nanay defended.

"That is because she doesn't know, if she did, her perspective will change. What are you afraid of?" I asked.
"That Marlon might know about this? Does he even knows?" I don't think so.

"Hindi niya alam dahil iba ang sinabi ko sa kaniya. Sinabi kong dinala ang bata ni Maris para magpakalayo-layo na at wala na kaming naging komunikasyon magmula noon at ang alam niya lang ay anak ko si Alora." She answered. Oh God!

MS. ANTIPATIKA Where stories live. Discover now