Umudun Yolcusu (+18)

korkak

Dısarda yaptığım yürüyüşten sonra biraz kendime gelmiştim, sessizce içeri geçtim. Elisa uyumuş olmalıydı.

Tam merdivenlerden çıkmak üzereydim ki koltuga kafasını koyup küçülmüş elisayı gördüm.

Yanına adımladım sessizce yavaşça kucağıma alıp onu kendi odasına taşıdım.

Yatağa bırakırken gözlerini araladı "gelmişsin" diye mırıldandı "biraz temiz hava almak istedim"

Üzerimdeki kıyafetlere baktı tekrardan, başını çevirip üzerini ôrttü ve benimle iletişimini kesti.

Odasından çıkıp üzerimi değiştirmeye gittim. Yatağa uzandığımda bu gece uyuyamayacağımı net olarak biliyordum.

Yine beynimde binlerce düşünce doluşacaktı, her şeyi hatırlayacaktım. "Offf"

Bu beni delirtiyordu, arttık uyku hapı bile etki etmiyordu. Saat 4'e geliyordu ve yarın islerim vardı.

Keşke ilaçlarımı kesmeyi bırakmasaydım, en yakın zamanda uzun süredir gitmediğim doktoruma görünmem gerekiyordu.

Uyuyamayacağımı anladığımda aryanın odasına girdim, elisanın yanına gidemezdim ama kızımla uyuyabilirdim.

Yatağına girdiğimde biraz mırıldandı, yan dönüp minik yüzüne baktım. Yatağı küçüktü acaba kendi odama mı götürseydim.

Sanki geldigimi hissetmiş gibi yanıma yaklaştı, çocuklar annelerini uykusunda bile bulur. Hisseder derlerdi acaba dogru muydu?

Biraz daha kendime çekip sarıldım, derin bir nefes verdim. Kafam çok karışıktı. Arya tek başına kalmasını istemiyordum ama işin sonunda intikam yüzünden canımdan olacağımıda biliyordum

"Annee" diye mırıldandı, başta uyanık olduğunu sanmıştım ama degildi. Huzursuzca sesler çıkarttı.

"Korkmaa bebeğimm, annen burdaa"  uykusunda korktuğu bir şeyler olduğu belliydi.

Sonra birden gözlerini actı ve ağlamaya başladı. "Burdayım kızımm, ağlamaa"

"Annnee" dudağını büzerken göğsüme çektim. "Beni bir daha bırakmaa"

Boğazım düğümlendi, yapamam diyemedim. Bende ne olacağını bilmiyordum.

"Çok koyktum annee" yanagını öptümm "korkma bebeğimm, uyu hadi hmm. Gitmeyeceğim, yanında uyuyacağım"

Basını sallayıp uyumaya çalıştı bende kızımın saçlarını okşayıp eksik kaldığı annelik sevgisini vermeye çalıştım.

_____

Kahvaltıda büyük bir sessizlik vardı, dalgın bir elisa. Uykusuzluktan gözleri şişen ben ve bunu hissedip sessizce duran arya. Zaten kumsalla kavga etmiş üzgündü.

"Annee siz küystünüz mü?" Elisa çattalla oynayan eli durdu, gôzlerime baktı ve kırgın bir şekilde önüne döndü.

"Bendee kumsala küstüm annee" dedi dudağını büzüp "neden küstünüzz"

"Çünkü beni sevmiyor artıkk" kızım annesine çekmişti sanırım. "Niye öyle düşünüyorsun ki, eminim seni çok seviyordur"

"Dün elifle oynadı, elifte ona sarılıp öptü" dedi elini göğsünde bkrleştirip. Oww sanırımm birileri fena kıskanmış olmalı.

"Ama bu senj sevmediği anlamına gelmez ki bebeğimm, arkadaşlarınız olabilir"

"Ama ôpmesinn iştee, demek ki artık onu seviyor. Sen dedin ôpüyorsa seviyordur diyee. "