මම පසු දිනයේ පාසල් ගියේ නැත. ඇරත් පාසල් යාමට තරම් ක්රියාශීලි මට්ටමක මාගේ ශරීරය තිබුණේ ද නැත. කෙසේ නමුත් ඛණ්ඩයේ සෙස්සෝ ද නියත වශයෙන් ම අද දිනයේ නිවසේ ගතකරනු ඇත. මම දිවා වන තෙක් ම ගැඹුරු නින්දකට පිවිසියේ පෙර දිනයන්හි දී නිදාගැනීමට නොහැකි වූ පැය ගණන සම්පූර්ණයෙන් එක්වර නිදාගෙන අවසන් කිරීමට දරන උත්සාහයක් වශයෙනි.
මධ්යාහන දොළහ පමණ වන විට මම අවදි වී අලසව මුහුණ කට සෝදා මුළුතැන්ගෙයට වැදුනේ දැඩි කුසගින්නක් දැනෙන්නට වූ හෙයිනි. අම්මා උදෑසන ආහාර පිස ඇයගේ රැකියාව සඳහා පාසලට පිටවගොස් තිබුණා ය. මෙතෙක් දිනයන් මිනිත්තු දහයෙන් ආහාර ගැනීමට සිදු වූ නිසා හැකිතරම් ඉක්මනින් ආහාර ගිලදැමීමට පුරුදු වී සිටිය ද එදින මම ඒ පුරුදු සියල්ල පසෙක ලා චිත්රපටයක් ද නරඹමින් ම පැය භාගයක් පමණ ගත කරමින් උදෑසන ආහාරය භුක්ති වින්දෙමි.
සත්ය ලෙස ම පෙර දී ශරීරය එතරම් වේදනා නොදුන්න ද ඒ සියලු ම වේදනාවන් දෙගුණ තෙගුණ වී අද දිනයේ මාගේ ශරීරයට අරක්ගෙන තිබුණි. මාගේ දෙපා තබන අඩියක් අඩියක් පාසා වේදනා දෙන්නට වූ අතර කලවා හා බත් කෙණ්ඩාවල මාංශ පේශීන් අයිස් කුට්ටියක් මෙන් ගල් වී ඇති සෙයක් දැනෙන්නට විය. එයට කිසිදු ප්රතිකාරයක් සිදුකිරීමට අලසව සිටි මාගේ දෙපා අම්මා පැමිණි පසු බලෙන් ම මෙන් උණු ජලයෙන් තවා ඖෂධයක් ද ගැල්වූයේ තමාට සිදුකළ නොහැකි දේ වෙනුවෙන් මහන්සි වීම අනවශ්ය බවට අවවාද කරමිනි.
" බලන්න සුදු පුතා බැරි වැඩ නොකර ඉන්න ඕනි එක්කෝ. අඩු වුණේ නැත්නම් බෙහෙත් ගන්නවත් යන්න වෙයි."
" අයියෝ අම්මා... ඒක එච්චර දෙයක් නෙමෙයි. අනික මම දැන් කැඩෙට් කෙනෙක්. ගැම්මට ඉන්නේ."
මම මාගේ අදෘශ්යමාන කමිස කොලරය ඔසවමින් ආඩම්බරයෙන් පැවසුවෙමි. එයට අම්මා මද සිනහවක් තිළිණ කළා ය.
" ඒ වුණාට ශේන් මේ වාරේ ඔයාගේ ලකුණු කලින් පාරට වඩා අඩුයි. ඕක දිගට ම වුණොත් නම් ප්රැක්ටිස් යන එක නවත්තන්න වෙනවා."
එවර අම්මා මාව ඇමතුවේ තරමක් දැඩි ස්වරයකිනි. ඇගේ සැහැල්ලු ස්වරූපය තවදුරටත් ඈ තුළ වූයේ නැත.
VOCÊ ESTÁ LENDO
Under the Sky
Romanceලබා දුන්නොත් අවස්ථාවක් ආසයි පෝලින් වෙන්න ආයෙත් වරක් රන්ටැඹේ අහස යට...
