He is my bestfriend✔️

~ Chapter 2 ~

Heden

'Goedemorgen schat.'
Ik prop een boterham in mijn mond en plaats een kus op mijn moeders wang. 'Justin staat al buiten he lieverd.' Ik voel mijn ogen groter woorden zodra ik mijn blik richt op mijn horloge. Shit ik ben alweer te laat!

Ik haal snel mijn haar uit een staart, pak mijn tandenborstel en doe al poetsend de deur open.
Ik zie Justin verveeld in zijn auto zitten terwijl hij muziek zit te luisteren. Ik zwaai uitbundig zodat hij mij ziet staan. Zodra hij mij opmerkt zet hij de muziek iets zachter.
'Tempo, Blair!'
Ik rol met mijn ogen maar knik toch. Hij heeft wel gelijk er mag wel wat tempo in.

Ik loop weer terug naar binnen en loop naar de wasbak om mijn mond te spoelen. Ik gooi mijn tandenborstel ergens neer en plaats een nog een kus op mijn ma haar wang. Ik koop straks wel een nieuwe tandenborstel. 'Dag mam!'
Precies op het moment dat ik de deur uit wil rennen hoor ik mijn moeder mij terug roepen met twee simpele woorden.

'Je tas!'
Op mijn hielen draai ik mij weer om, mijn moeder staat in de deuropening met mijn tas in mijn handen. 'Thanks mam.'
'Wat ben je toch weer een lekkere chaoot. Veel plezier op school!'

Ik pak dankbaar mijn tas aan en spring in de auto van Justin. 'Altijd te laat of niet soms?'
Ik haal mijn schouders op en glimlach onschuldig. 'Rij nou maar.'
Justin richt zijn aandacht weer op de weg en rijt de auto van zijn oprit af.

#

Justin parkeert de auto in een parkeerplaats en
precies op het moment dat ik de auto deur open hoor ik de bel over het schoolplein galmen. Justin stapt ook uit en zuchtend haalt hij een hand door zijn haar.
'En dit is waarom ik jou eigenlijk niet naar school zou moeten brengen. Ik ben dan altijd te laat.' Ik draai met mijn ogen en loop de school in naar de receptie met Justin op mijn hielen.

Zoals gewoonlijk verbaasd het de mevrouw achter de receptie niets dat Justin en ik weer voor haar staan. Ik glimlach verlegen naar haar als begroeting maar ik krijg alleen een oog rol terug. 'Blair, Justin.'
Zie je ze kent zelfs onze namen. Ze kent niemand zijn naam!

'Sorry mevrouw het zal nooit meer gebeuren.' Antwoord ik gelijk. Met onschuldige oogjes kijk naar haar wetend dat het effect op haar zal hebben. De vrouw kijkt mij kort aan en laat haar blik dan rusten op Justin. Ik draai mij ook om naar hem en hij zit een beetje nonchalant voor zich uit te staren. Ik por hem in zijn zij met mijn elleboog als teken dat hij ook een goed woordje moet doen.

'Verdomme Blair.' Sist hij. Ik kijk kort naar de vrouw voor ons als teken dat er iets van hem wordt verwacht. Justin begrijpt de hint en schraapt zijn keel.
'Wat zij zegt.'
Ugh! Ik kan mijzelf nu echt face palmen. Echt wat een idioot.

De vrouw vernauwt haar ogen tot spleetjes en staart ons allebei aan met een doordringende blik. Dan tovert ze een onverwachtste glimlach op haar gezicht. 'Voor deze ene keer dan.'
Yes!

Ik doe een inwendig vreugde dansje voordat ik dankbaar knik en mij snel omdraai om naar mijn lokaal toe te lopen. 'Ik zie je wel in de pauze he?' Vraag ik aan Justin terwijl ik mij omdraai. 'Natuurlijk.' Knipoogt Justin.
Ik rol met mijn ogen en draai mij om.
'Doe dat maar bij die meiden vanavond.'

Ik hoor Justin zijn lach nog door de gang galmen voordat ik mij de hoek omdraai richting het lokaal. Jup, ondanks dat Justin mijn beste vriend is is hij ook nogal flirt en dan bedoel ik niet alleen met mij. Maar ja wat verwacht je anders van de player van de school.

#

Geïrriteerd prop ik mijn sandwich met ham en kaas in mijn mond terwijl mijn ogen zich blijven fixeren op het gezicht van Amber. Haar perfecte blonde lokken in een strakke paardenstaart terwijl ze uitbundig haar zeik verhaal aan het vertellen is. 'En toen kwam Selien en ik dacht echt van-'