He is my bestfriend✔️

Chapter 71

Justin Crawford

Nonchalant haal ik een hand door mijn haar terwijl ik Blair aan blijf staren. Ondanks dat ze een simpele rok draagt met een shirtje erboven ziet ze er adembenemend uit. 'Goede nacht gehad?' Vraagt ze waardoor ik mijn blik los trek van haar lichaam. 'Huh?'
Blair glimlacht een perfecte glimlach. 'Ik vroeg of je een goede nacht hebt gehad?'
'Oh. Ja. Jij?'
Blair knikt.

Een stilte valt waarin Blair mijn blik probeert te ontwijken. 'Dus.' Ze haalt langzaam een hand door haar haar waardoor haar scheiding de andere kant op gaat. 'Ik ga maar eens naar beneden.' Zegt ze terwijl ze ongemakkelijk met haar vinger naar de trap wijst.
'Ja ik kom er straks aan.' Blair knikt en verdwijnt uit het zicht. Zodra ik haar niet meer zie laat ik wat ingehouden lucht ontsnappen.

'Justin? Vendrás?'
Oh ja Conchita. Ik wrijf met mijn handen over mijn gezicht en probeer alles op een rijtje te zetten. Ben ik smoorverliefd op Blair? Ja. Heeft ze een vriend? Ja. Heb ik dus een kans? Totaal niet. Ik heb al geaccepteerd dat Blair mij nooit gaat verkiezen boven Nate. Ik bedoel Nate is het perfecte vriendje en ik ben maar... ik.

Wat ook niet helpt is dat ik op dit moment met Blair op vakantie ben. Ik denk 24/7 aan Blair en ik zie Blair 24/7! Dus de enige keer dat ik niet aan Blair denk is als ik bezig ben met een ander meisje. Tenminste dat dacht ik maar toch blijft Blair door mijn hoofd spoken.
'Justin?' Ik ontwaak uit mijn staartrans door Conchita haar lange nagels op mijn ontblootte bovenarm.

'Triste.'
Ik draai mij om naar Conchita die tot mijn verbazing al helemaal aangekleed is en haar tas in haar hand heeft. 'Ayer por la noche era genial, pero realmente necesito ahora fuera.' Oh dat gaat makkelijk. Ze kiest ervoor om zelf weg te gaan. Dat scheelt mij weer een hoop drama. 'Bien, voy a verte de nuevo.' Conchita lacht en drukt een kus op mijn wang. Dan lopen we samen naar beneden. Zoals verwacht zit iedereen al aan het keukeneiland te genieten van zijn ontbijt. 'Hasta luego Justin!'
'Hasta luego.' Conchita verdwijnt door de deur en ik draai mij om naar de rest.

Gelijk valt mijn oog op Blair die haar lippen drukt op die van Nate. Zie je ik heb geen kans.

Blair Wilson

'Jij werkt ze ook snel weg.' Ik werp een blik op Daniel die een gulzige hap neemt van zijn broodje. Justin lacht alleen maar en neemt plaats tegenover mij. Wij wisselen een korte blik voordat hij zijn aandacht richt op zijn broodje. 'Dus jongens hoe was het slapen op de ligstoelen?' Vraagt Riley. 'Verschrikkelijk.'
'Jij moet niet klagen gast! Je ging rustig naast mijn zus liggen!'

Daniel stopt met kauwen en kijkt naar Emma die hevig aan het blozen is. In tegenstelling tot Josh die ze uitdagend aankijkt. 'Ach joh kan gebeuren.' zegt Dionne knipogend naar Nate. Waarom knipoogt ze naar hem? Ze praatte niet eens met hem. Ik schrik op uit mijn staar sessie naar Dionne door Justin zijn telefoon die afgaat. '¡Hola?' Justin staat op met de telefoon aan zijn oor geplakt en begint in het Spaans te praten. Ik moet zeggen dat het best aantrekkelijk is als hij Spaans praat.

'Ik denk dat dat alweer nummer drie is die vraagt om een ronde.' Zegt Josh lachend.
Ha-ha. Ik hoop echt niet dat hij weer overgegaan is op zijn player modus. Dan gaat Riley haar telefoon af. 'Ruben!' Roept ze enthousiast. Ook zij staat op en loopt ratelend de keuken uit. 'Ik denk dat het ontbijt daarmee is afgesloten.' Josh legt zijn servet neer en begint met de tafel af te ruimen.

'Dus Blair ik wou het nog even hebben over wat je vanavond zei.' Nate pakt mijn hand vast en begeleidt mij de keuken uit. Wij nemen plaats op de bank waar waarschijnlijk gisterenavond Dionne heeft gelegen. Tenminste dat hoop ik. 'Ik vind het echt een geweldig idee om even samen weg te gaan, dus heb ik vanochtend alvast een hotel geboekt waar we terecht kunnen vanaf vier uur.'
'Echt?!' Uit enthousiasme vlieg ik Nate om zijn hals waardoor hij achterover valt op de bank. Nate begint te lachen en slaat zijn armen om mijn middel. 'Ik heb er zin in.'
'Ik ook.' Glimlachend druk ik mijn lippen op de zijne en verdwijnt Justin, voor het eerst sinds deze vakantie is begonnen, naar de achterkant van mijn gedachtes.

#

'Blair we zijn er maar een nachtje.'
Ik negeer Nate en pak nog een shirtje en gooi hem in mijn tas. 'Het maakt niet uit hoelang we er zijn zolang ik maar genoeg kleren heb en je moet altijd extra meenemen in geval van nood.'

Nate begint te lachen en aait mij over mijn hoofd. 'Neem de tijd de taxi is er pas over een halfuur.' Nate loopt de kamer uit en vermoeiend haal ik een hand door mijn haar. Precies op het moment dat ik denk dat ik even de kamer voor mijzelf heb komt Riley binnen lopen.

'Dus jij en Nate huh?'
'Nate en ik.' Zeg ik droog aangezien ik niet weet waarop ze doelt. 'Jullie gaan zo weg toch met zijn tweeën.' Ik knik en pak mijn tandenborstel uit de badkamer. 'En Justin dan?'
Verward kijk ik naar Riley die nonchalant haar nagels inspecteert. 'Wat is er met Justin?'
'Ah. Kom op Blair!' Nog steeds verward kijk ik naar Riley. 'Ik volg je niet helemaal.'
Riley gooit gefrustreerd haar armen in de lucht en staat op. 'Het irriteert mij echt kapot dat je er zo moeilijk over doet om het toe te geven. Iedereen kan zien dat jullie smoor op elkaar zijn. Daarnaast weet ik wel honderd procent zeker dat jou relatie met Nate ook niet perfect is.'

Geïrriteerd sla ik mijn koffer dicht en spring ik op. Hoe waagt ze het om te zeggen dat mijn relatie niet perfect is als zij loopt te flikflooien met Ruben, de enge motor gast. Alsof hun relatie zo perfect is. 'Moet jij zo nodig zeggen he?'

Verward draait Riley zich om waardoor haar haar door de lucht zwaait en mij bijna raakt. 'Waar heb jij het nou weer over?'
Zelfverzekerd sla ik mijn armen over elkaar voor mijn borst. 'Nou Riley, je kan wel leuk zeggen dat mijn relatie niet perfect maar heb je wel eens naar die Ruben gekeken. Met zijn slechte houding, zijn altijd zwarte kleding en dan heb ik het nog niet gehad over zijn uitstraling. Als ik jou was had ik zelfs nooit een woord gewisseld met zo een gast. Dus wie zijn relatie is dan niet perfect?'
'Ik heb Nate toch ook geaccepteerd. Denk je dat ik zo een nerd als Nate met jou samen zag? Nee! Maar toch heb ik het geaccepteerd. Duidelijke in tegenstelling tot jou, want blijkbaar ben jij volledig tegen onze relatie.'
'Dat klopt ik ben tegen jullie relatie.' Bijt ik toe terwijl ik Riley in haar blik vast hou.
'Nou ik ben ook tegen jou relatie met Nate. Veel plezier in je hotel!' Riley trekt haar blik los van die van mij en stampt dan de kamer uit om de deur vervolgens met een luide knal in het slot te laten vallen.

Gefrustreerd laat ik mijzelf neervallen op het bed. Die Ruben heeft echt alles verpest! Weet je wat. Ik wil hier nu weg. Ik spring van het bed en trek mijn deur open om Justin te vinden zoenend met een ander meisje. 'Blair!'
Het meisje stopt abrupt met het aflikken van Justin en draait zich om. 'Oh hey.' Zegt ze voorzichtig. Ze is Nederlands?
Ik laat mijn blik glijden van Justin naar het meisje en voel mijn bloed langzaam beginnen te koken. 'Justin wij moeten praten.'

Justin slikt en richt zijn aandacht dan op het meisje. 'Roos kun je alvast in de kamer wachten.' Het meisje knikt en huppelt dan Justin zijn kamer in. Zodra de deur dichtslaat begin ik met praten. 'Wat ben je aan het doen?'

Zijn player-achtige glimlach verschijnt op zijn gezicht en hij haalt nonchalant een hand door zijn haar. 'Hoe bedoel je Blair.'
'Justin!' Kerm ik uit. 'Je weet wel duidelijk waar ik het over heb! Jij, dat weer bezig is met de player uithangen! Dat is er aan de hand.'
'Hey! Het is een vakantie. Ik heb gewoon wat lol.'
'Je hebt gewoon wat lol?' Herhaal ik met een mokkende toon.

'Ik vind het meer manwhore gedrag dan lol.'
'Ach Blair je moet niet zo moeilijk denken.' Vragend trek ik een wenkbrauw op. 'Ik denk moeilijk Justin?' Ik wil een tik geven op zijn borstkas maar Justin zijn blik verhard en hij pakt mijn polsen vast.
'Hey! Ik zeik toch ook niet dat jij twintig duizend keer seks hebt met Nate! Ik bedoel jij hebt een schoot hondje geregeld voor de seks. Ik doe gewoon hetzelfde alleen met andere meiden!' Boos staar ik naar Justin die mij met precies dezelfde blik aanstaart.

'Lul!'
Ik trek mijn polsen los uit zijn greep en loop in een rechte lijn naar beneden. Ik wil hier zo snel mogelijk weg!