He is my bestfriend✔️

Chapter 63

'Nog een keer Blair.'
Ik zucht en trek mijn staart aan. Aangezien ik een week op vakantie ga moet ik van mijn trainer vandaag dus extra goed oefenen anders mocht ik niet van hem gaan. Wat een gezeik. Rick gooit een bal naar mij en ik neem hem rennend aan. Ik loop diep via links en sla de bal dan schuin via een back hand hoog het doel in. 'Klaar?' Vraag ik. Rick knikt trots. 'Je bent klaar.' Eindelijk! Ik laat mijn stick opgelucht uit mijn handen vallen.

Rick trekt mij in een knuffel. 'Veel plezier.' Ik glimlach dankbaar. 'Dank je wel en jij nog veel succes.' Rick glimlacht en loopt dan mijn tuin uit. Ik werp een haastige blik op mijn telefoon voor de tijd en trek dan een sprintje naar boven. Over een paar minuten staat Justin voor mijn deur om mij op te halen, dus ik moet opschieten. Ik spring snel onder de douche en laat de warme stralen over mijn lichaam glijden. Voor een paar seconden schiet Justin weer in mijn gedachtes en speelt die hele kus zich opnieuw af.

Zodra ik uit de douche kom wikkel ik mijn haar in een handdoek en trek ik een roze zomerjurk aan met daaronder een paar adidas superstar met lichtblauwe strepen. Okay dat is gedaan. Ik gooi mijn grote koffer open en loop naar mijn kledingkast. Zonder erbij na te denken schuif ik alles van mijn plank in mijn koffer. Ik gooi er nog wat ondergoed bij en toiletspullen en ik ben klaar om te gaan. 'Blair! Justin is hier.'
'Bijna klaar.' Schreeuw ik terug.

Zo snel als ik kan ren ik naar de badkamer en wikkel mijn haar uit mijn handdoek. Dit ziet er niet uit! Natte krullende plukken hangen slap langs mijn hoofd. Blegh. Snel pak ik mijn föhn uit mijn koffer en doe een poging om mijn haar te föhnen. 'Jezus Blair!' Ik schrik op van Justin die opeens naast mij staat. In een reflex richt ik de föhn op hem waardoor Justin zijn net nog goed gestijlde haren alle kanten opgaan. 'Wat doe jij nou weer hier?' Gil ik nadat ik mijn föhn weer op mijn eigen haar richt.

'Blair je moet opschieten.'
'Ja ja ik ben bezig.' Ik richt mijn focus weer op mijzelf in de spiegel en zucht geïrriteerd, waarom moet juist vandaag mijn haar zo verneukt zitten? 'Blair het zit goed.'
'Zit het niet.' Ik schenk mijzelf een doodsblik en gooi mijn haar dan naar voren om er misschien wat meer volume in te krijgen. Ik kom weer omhoog en kijk in de spiegel. Nee ook niet.

'Okay Blair klaar je zit er perfect uit, kunnen wij nu alsjeblieft gaan.'
Ik draai mij om naar Justin en haal een hand door mijn haar. 'Kan het er echt mee door?'
'Ja.' Ik werp nog snel een blik op mijzelf. 'Honderd procent zeker?'
'O mijn god! Ja Blair!'
'Goed geslapen?' Zeg ik sarcastisch aangezien hij zo geïrriteerd reageert. Ik hoor Justin zuchten maar negeer hem en loop naar mijn kamer om daar mijn föhn in mijn overvolle koffer te gooien.

Okay nu deze koffer nog dicht krijgen. Ik ga op mijn knieën ervoor zitten en probeer hem dicht te ritsen terwijl ik met mijn andere hand op de koffer leun. 'Shit!' Mompel ik waarna ik een plukje haar uit mijn zicht blaas. Ik heb toch niet teveel gepakt toch? 'Serieus Blair?'
'Wat Justin?' Schreeuw ik terug terwijl ik mij omdraai. Justin kijkt mij aan met een ben-je-serieus blik waardoor ik alleen maar nog chagrijniger word. 'Gewoon dat je er zo enorm lang overdoet. Door jou gaan wij sowieso onze vlucht missen.'
'Pardon?' Ik spring op van mijn plek en loop naar Justin toe.

'Blair ben je ongesteld?'

Zei hij dat nou serieus? Nonchalant haalt hij een hand door zijn haar. 'Niet dat het jou iets aangaat maar nee Justin! Ben jij misschien ongesteld? Duidelijk wel, want je loopt mij de hele tijd af te zeiken. Zak!' Zonder dat ik het door had had ik een paar stappen vooruit gezet zodat ik voor Justin sta. 'Wow Blair ik-'
'Ik hoef het niet horen Justin! Ik heb stress van hier tot Tokio en jij-' ik word abrupt onderbroken door Justin die zijn armen om mijn middel heen wikkelt en mij bovenop hem trekt op bed. 'Blair het komt allemaal wel goed.' Hij strijkt voorzichtig een plukje haar uit mijn gezicht en ik voel mijn lichaam gelijk ontspannen. Ik weet niet eens meer waarom ik zo geïrriteerd was. 'Nou laat mij je helpen met die koffer anders halen we onze vlucht nooit.'

Ik klim voorzichtig van Justin af en haal een hand door mijn haar. Justin gebaart dat ik op de koffer moet zitten en ik doe dat gehoorzaam. Hij gaat op zijn knieën zitten en rits de koffer dan gemakkelijk dicht. 'Hoppa!' Zegt hij als hij klaar is. Ik schud lachend mijn hoofd. Hij steekt zijn hand uit om mij overeind te helpen en ik neem hem gretig aan. 'Okay laten we gaan.' Ik pak mijn koffer met mijn andere hand en loop nog steeds met mijn hand verwikkeld met die van Justin naar beneden. Oh god als hij nog lang mijn hand blijft vast houden ga ik flauw vallen.

'Blair schiet op!' Mijn moeder trekt hysterisch mijn koffer uit mijn hand en rent ermee naar Justin zijn auto buiten. Bas rent achter haar aan met een handtas waarschijnlijk vol met eten. Ik kan het niet laten maar een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Op mijn gemakje loop ik met Justin naar zijn auto. Nog steeds hand in hand! 'Okay Blair heb je alles?' Zegt mijn moeder die weer naar binnen is komen rennen met een rood en bezweet hoofd. 'Ja.' Justin haalt een hand door zijn haar waardoor hij eindelijk mijn hand loslaat. Nog een paar seconden langer en ik zou op de grond liggen.

'Okay je weet dat je mij altijd kan bellen wanneer dan ook.' Ik knik glimlachend. Mijn moeder legt een hand op haar buik een neemt een paar seconden rust om adem te halen. 'Mooi en Justin let goed op mijn Blair ja?' Justin knikt ook en langzaam voel ik hoe hij zijn hand nonchalant op mijn kont neerlegt. Ik bijt op de binnenkant van mijn wang om alle gevoelens die nu door mij trekken te negeren.

'Mooi dan zien wij jullie weer over een week.' Mijn moeder en Bas drukken allebei een kus op mijn wang en daarna ook bij Justin. 'Veel plezier!' Gilt mijn moeder als ik met Justin naar de auto loop.

'Oh plezier gaan wij zeker hebben.' En met dat gezegd te hebben knijpt Justin in mijn kont.