He is my bestfriend✔️

Chapter 35

Verveeld staar ik naar Justin die met zijn hoofd op mijn schoot ligt te kijken naar een of andere serie die hij nu volgt op netflix. Geen idee welke serie dit is maar Justin blijkt er erg gefascineerd door te zijn.

Een luide zucht verlaat zijn mond terwijl ik met mijn vingers door zijn haar kriebel.
'Wat is er?' Vraag ik voorzichtig.
'Niets.' Mompelt hij.
Hij draait zich om op zijn rug zodat hij nu naar mij kijkt in plaats van de film mijn hand valt hierdoor van zijn hoofd af.

Justin sluit zijn ogen, pakt mijn hand beet en legt hem weer naar op zijn hoofd.
'Dat is een geweldig gevoel niet mee stoppen.'
Ik kan het niet helpen maar glimlach terwijl ik verder ga met kriebelen.

'Weet je Blair.' Justin opent zijn ogen weer en kijkt mij aan.
'Dit soort momenten moet je koesteren.'

Kwam dit net serieus uit Justin zijn mond? Justin is niet zo een persoon die dit soort dingen zomaar zegt.

Net als ik erop wil antwoorden gaat een hard schril geluid af wat betekend dat de cakejes klaar zijn. Justin springt gelijk van mijn schoot en rent naar de keuken. Ik kan het niet helpen maar schud lachend mijn hoofd door Justin zijn reactie.

Ik kom aan in de schone keuken waar Justin uitbundig de hete cakjes uit de oven haalt. Na ons geweldige gevecht werd mijn moeder nogal geïrriteerd en is ze met Bas de laatste spullen gaan halen voor vanavond. Justin en ik hebben snel alles opgeruimd en zijn verder gegaan met koken. En nu hebben wij heerlijk ruikend cakejes als eind resultaat en warme pannenkoeken staan.

'Oeh ik houd van cakejes.'
Ik zie Justin zijn handen naar de warme cakejes gaan en ik sla ze net op tijd uit de lucht. Geschrokken trekt hij zijn hand terug.
'Waar was dat voor?' Mompelt hij.
'Een ze zijn heet en twee ze zijn niet voor jou.'
'Ah kom op. Ik heb geholpen met ze bereiden.'
'Nee Justin.' Zeg ik streng.

'Oeh bazig.'
Ik rol mijn ogen en strijk een pluk net gewassen haar achter mijn oor.
'Wij zijn thuis!'

Ik kijk opzij en zie Bas binnen komen lopen met allemaal boodschappen tassen aan zijn armen. Zijn hoofd is rood van de hitte buiten en ik kan het zweet van zijn voorhoofd zien afdruipen. 'Je moeder is mij aan het vermoorden.' Zegt hij terwijl hij de boodschap tassen neer gooit op het keukeneiland.
Arme Bas.

'Blair!' Schreeuwt mijn moeder.
'Ik denk ons allemaal.' Fluister ik naar Bas voordat ik naar de hal toe loop waar mijn moeder staat.
'Het is veelte heet.' Wapperend met haar handen loopt ze naar de keuken.
'Justin wil je de airco aan zetten.' Justin knikt en loopt naar het airco systeem toe.

Het is inderdaad best wel warm maar het is te doen hier binnen. Aan de andere kant buiten is het bloedheet. 'Bas alsjeblieft zit daar niet zo ruim alles in en maak de eetkamer klaar.'
Bas knikt gehoorzaam en begint met alles uit te ruimen. Slimme Bas.

Mijn moeder is altijd zo als mijn familie komt. Onze familie heeft hoge verwachtingen vooral mijn tante eigenlijk. Maar normaal is mijn moeder wel te handelen alleen nu ze ook nog zwanger is is het tien keer erger.
'Okay Blair wat heb je aan!'
Ik kijk naar beneden en zie dat ik een schone pyjama draag die ik aan het gedaan nadat ik had gedoucht om van dat pannenkoeken beslag af te komen.

'Uhm.'
'Laat maar zitten Blair. Is alles klaar?'
Ik knik naar en volg mijn moeder naar de cakejes en pannenkoeken. Justin komt naast mij staan en wacht mijn moeders oordeel af.
In stilte kijken we naar haar.

'Okay goed gedaan.'
Ze kijkt op naar ons allebei. Vanuit mijn ooghoek zie ik Justin trots glimlachen. Cute.
Mijn moeder pakt een lijstje uit haar tas en begint allemaal dingen af te strepen.
'Justin blijf je gezellig eten?'
'Natuurlijk!'

Het is niet zo raar dat Justin blijft eten met onze familie. Hij kent ze bijna even goed als ik ze ken. 'Top.'
Dan worden mijn moeders ogen opeens even groot als pingpong ballen.
'Mam?'
'Thee.' Mompelt ze.
Thee?

'Ik ben de thee vergeten! Wat moeten we met cakejes zonder thee! Alles is verpest!'
In paniek begint ze rond te rennen en opent ze alle kastjes opzoek naar thee zakjes.
Bas komt vanuit de eetkamer binnen gerend gealarmeerd door mijn moeders geschreeuw.
'Wat is er aan de hand?'
'Thee!' Schreeuwt mijn moeder in frustratie.

'Blair en ik kunnen wel snel naar de winkel gaan dan ontvangen jullie de gasten en komen wij ietsje later aan.' Stelt Justin voor.
'Nee dat kan niet!' Zegt mijn moeder.
Ik zie Bas met grote ogen naar mama kijken niet wetend wat hij moet doen. Oh hij gaat het nog zwaarder krijgen dan dit.

'Ik denk niet dat er een andere optie is mam.' Zeg ik zachtjes. Mijn moeder kijkt mij in paniek aan. 'Fijn! Maar ga nu!'
Ik knik, pak Justin zijn arm vast en trek hem mee richting de voordeur.
'Maar jullie moeten je wel omkleden.'
Ik kijk naar Justin die alleen rondloopt in een driekwarts broek zonder shirt en ik in mijn pyjama. Okay misschien moeten we ons omkleden.
'Wat staan jullie daar nog actie!'

Ik kom in actie en loop met Justin naar boven. Justin pakt gelijk een shirt van zichzelf uit mijn kast en trekt het aan. Ik negeer Justin en trek simpel weg mijn kleren uit om vervolgens in mijn ondergoed voor de kast te staan op zoek naar iets om aan te trekken.

'Ik ben verbaasd normaal probeer je mij nog je kamer uit te krijgen.'
Ik rol met mijn ogen en trek een random zomer jurkje uit mijn kast.
'Ik weet toevallig dat dat geen zin meer heeft.' Ik trek de witte zomerjurk over mijn hoofd en glij in mijn witte slippers.

Net als ik weer naar beneden wil gaan gaat Justin zijn telefoon af. Zuchtend grijpt hij zijn telefoon uit zijn broekzak. 'Hi mam..... Nee mam....'
Justin pakt zijn auto sleutels en knikt dat we kunnen lopen.

Ik loop vooruit naar benden.
'En papa dan.... Ja weet ik ook wel.....'
'Dit is al wat meer acceptabel en nou snel naar de winkel voor die thee!'
Ik glimlach naar mijn moeder die zich alweer de keuken in haast.

Met Justin achter mij aan nog steeds op de telefoon loop ik naar zijn auto door de hitte. Mijn moeder had gelijk toen ze zei dat het bloedheet was.
'Blair kan dat doen.....Ja......Okay ik eet bij Blair.... Ja dag mam.'
Zuchtend klikt Justin zijn moeder weg en springt hij in de auto. Ik stap ook in en Justin start de motor.
'Wat kan ik doen?' Vragend kijk ik hem aan doelend op zijn gesprek van net met zijn moeder.

'Oh wiskunde gaat mij op dit moment niet zo goed af en mijn moeder maakte zich zorgen over de examens binnenkort toen zei ik dat jij mij bijles zou kunnen geven.'
'Sorry ik hoor geen vraag.' Zeg ik plagend terwijl ik mijn haar in een knot bind want mijn nek begint nu al te zweten.

'Blair wil jij mij bijles geven.'
'Heeft mister perfect nou bijles nodig?'
Justin rijdt van het erf af en lacht.
'Het maakt niet uit hoe je het wend of keert. Jij gaat mij bijles geven Blair Wilson.'