He is my bestfriend✔️

Chapter 64

Justin Crawford

'Ja Bas.' Blair zucht terwijl Bas door ratelt over alles en nog wat en soms word aangevuld door haar moeder. Zelfs nu wij weg zijn blijven ze maar door praten. 'Oh en ik heb een mededeling voor Nate en Justin.'
'Ik stem voor Justin!' Hoor ik haar moeder schreeuwen. 'Ga niet zonder hoesje in mijn dochters poesje!' Ik zie Blair haar wangen vuurrood worden terwijl ik in lachen uitbarst.

Ik kan niet geloven dat hij dat net heeft gezegd.
'Bas heeft gelijk Blair! Justin of Nate je komt niet zwanger terug!' Hah! Alsof ik ooit een kans zou hebben bij Blair. 'Justin heb jij dat ook gehoord.'
'Komt goed Bas ik zal niet zonder hoesje in uw dochters poesje gaan.'
'Justin!' Kermt Blair uit met een rood hoofd van schaamte. 'Mooi zo.' Mompelt Bas aan de andere kant. 'Nou veel plezier nog dag!'
'Bye!' Zeggen Blair en ik in koor. Blair drukt Bas snel weg en kijkt dan overal naar toe behalve naar mij. 'Ik kan niet geloven dat Bas dat serieus heeft gezegd.' Mompelt ze in zichzelf. Een van de kleine dingen die ik leuk aan haar vind.

'Eindelijk daar zijn jullie!' Ik kom tot een stop voor Riley en Nate, die zoals gewoonlijk weer een boek aan het lezen is. Sinds wij het huis hebben verlaten was het alleen maar haasten omdat Blair zo nodig haar haar nog moest doen. Ugh! Dat kind heeft gewoon niet door dat zij in een simpele zomerjurk met haar haar een beetje warrig langs haar hoofd er meer dan perfect uitziet. Haar rondingen komen perfect tot hun uiting en ik weet dat ik nu als een creep klink maar ik moet echt moeite doen om niet teveel aan haar te zitten.

'We kunnen allang instappen.' Gilt Riley die hysterisch haar spullen bij elkaar raapt. Blair schud lachend haar hoofd en drukt dan een kus op Nate zijn lippen waardoor hij opkijkt van zijn boek. Zodra ik die twee samen zie voel ik mijn kaak op slot gaan en mijn vuisten zich aanspannen. Deze reactie heb ik al een paar keer gehad en iedere keer moet ik mij echt inhouden om Nate niet te slaan. Ik weet dat ik een soort van mijn excuses aan hem heb aangeboden maar dat was voor Blair. Het betekend niet dat ik hem mag.

'Oh en even voor de duidelijkheid voor jullie twee.' Riley haakt haar arm in die van Blair. 'Ik zit naast Blair.' En met dat gezegd te hebben draait zij zich om en loopt ze naar de vrouw om haar ticket te controleren. Je gaat mij niet vertellen dat ik de hele vlucht opgescheept zit met Nate?! Nate glimlacht vriendelijk naar mij voordat hij zijn boek dicht doet en opstaat om achter de meiden aan te lopen. God help mij!

Ik glimlach vaag terug en loop dan snel langs de vrouw het vliegtuig in. Het vliegtuig zit zoals verwacht vol met jongens en meisjes van onze leeftijd die op examenreis gaan. Ik snap ze volkomen want wat is nou beter dan heerlijke relaxen na je examens in Spanje. Inderdaad ja niets!

Blair neemt plaats bij het raam en Riley gaat naast haar zitten. Ik neem de stoel daarvoor plaats met helaas Nate naast mij. 'Oeh zo spannend!' Ik draai mij om naar Riley die wilt zit te trappelen met haar voeten van de spanning. Blair en ik zijn het vliegen wel gewend. Als onze ouders dan samen op vakantie gingen en wij mee moesten gingen we altijd met het vliegtuig. Dus vliegen is ongeveer hetzelfde als auto rijden voor ons. 'Kauwgom?' Vraagt Blair. Dankbaar neem ik de kauwgom aan.

'Jongens ik heb er zoveel zin in! Had ik al verteld dat het huisje van mijn neef is dus dat is super chill!' Ja dat had ze al verteld. Wel duizend keer. Maar dat maakt niet uit. 'Goedemiddag dames en heren en welkom bij directe vluchten.' Het geroezemoes om ons heen vermindert langzaam zodat de voice over haar werk kan doen.

Ik schenk er niet echt veel aandacht aan aangezien ik alles al ken maar pak mijn telefoon uit mijn broekzak. Vandaar dat ik op schrik als er opeens een stewardess naast mij staat. 'Telefoon op vliegtuigstand meneer.'
'Ja ja.' Ik reageer nog even snel op een meisje dat mij had gedm't. 'Meneer nu alstublieft.'
'Is mevrouw ongeduldig?' Vuur ik terug terwijl ik mijn telefoon op vliegtuigstand zet. De vrouw zucht en kijkt mij nijdig aan. 'Wat? Hij staat toch op vliegtuigstand?' Waarom staart ze mij nog steeds aan. Ze perst een glimlach over haar lippen en gaat weer recht staan. 'Heel erg bedankt en geniet van uw vlucht.' Heks.