He is my bestfriend✔️

Chapter 48

Blair Wilson

'Shit shit shit!'
Gehaast ren ik naar boven en trek ik mijn haar los. Justin rent achter mij aan terwijl hij zijn vest uittrekt klaar om zichzelf om te kleden. Blijkbaar waren Justin en ik allebei vergeten dat we hadden afgesproken en blijkbaar gaan we allebei naar het waterpark. Dus nu moeten wij ons gehaast omkleden.

'Blair shirt!'
Ik pak een random shirt van Justin en gooi het naar zijn hoofd. Ik zelf pak een zomerjurkje van mijn stoel die ik daar ooit had neer gegooid. 'Okay jij gaat naar de badkamer, ik blijf hier.' Justin knikt en pakt gehaast zijn kleren en zwembroek om zich dan vervolgens om te kleden in de badkamer.

Ik trek snel Justin zijn veelte grote en lekker ruikende shirt over mijn hoofd en verwissel mijn bh en onderbroek voor mijn zwarte basic bikini. Precies op dat moment komt Justin binnen hinkelen zijn linkerbeen proberend in zijn broekspijp te stoppen. 'Justin!' Gil ik.
Hij zucht en trekt de riem aan van zijn broek. 'Wat? We hebben haast!'

Ik zucht en trek de jurk over mijn hoofd. Justin heeft inmiddels al een tas van mij op bed gegooid om daar vervolgens alle benodigdheden in te gooien. Ik hinkel door de kamer terwijl ik mijn schoenen aan trek en ren snel naar de spiegel om nog voor een laatste keer mijn haar te checken. 'Jezus Blair wees niet zo ijdel.' Zegt Justin die gehaast een paar handdoeken in mijn tas smijt. 'Moet jij nodig zeggen.' Ik haal een hand door mijn haar en pak mijn telefoon, oortjes en sleutels.

'Klaar?'
Justin rits de tas dicht en haalt opgelucht adem. 'Klaar.' Ik neem de tas over en glimlach naar Justin. Met Justin achter mij aan loop ik de trap af en naar buiten. Buiten staan er twee auto's voor de deur klaar om weg te rijden. Waarschijnlijk is de een van Nate en de ander van Melody. 'Ik zie je bij het waterpark.' Glimlach ik naar Justin. 'Is goed ik ben er toch eerder.' Zegt hij met een knipoog. Ik vernauw mijn ogen tot spleetjes en staar hem aan.
'Dat zullen we nog wel is zien.'

Zo snel als ik kan ren ik naar de auto waar Nate inzit en stap ik in. 'Hey Bla-'
'Rijden.'
Verward kijkt hij mij aan. 'Wij moeten er eerder zijn dan die losers kom op! Rijden.'
Nate begint te lachen en doet zijn gordel vast. 'Okay dan.'

De auto start en wij rijden als eerste de straat uit. Yes! Wij gaan dit zo winnen. Plotseling pakt Nate mijn hand vast en geeft hij er een zacht kneepje in. 'Ik houd van die energie.' Ik glimlach gemeend, maar voel tegelijkertijd een vlaag van schuld over mij heen waaien. Kut! Ik ben vreemdgegaan. Nate begint zachtjes mee te neuriën met de muziek met zijn ogen nog steeds gericht op de weg. Onbewust blijf ik hem aan staren. Ik moet het hem vertellen.

Ik had mijzelf nooit gezien als het type dat vreemd zou gaan. 'Ik heb echt zin in vandaag.'
'Ik ook.' Lieg ik. Heb ik zin in Nate en Justin. Ja. Ga ik hier nog zin in hebben zodra Nate erachter komt dat ik vreemd ben gegaan. Totaal niet. Ugh soms haat ik mijzelf echt!

Opeens scheurt er een auto langs ons ik kan Justin zijn middelvinger zien opsteken uit zijn raam als hij langs rijd. Ik rol met mijn ogen maar spoor Nate niet aan om sneller te gaan. Ik heb even tijd nodig om na te denken.

#

Ik neem de frisse lucht gemengd met een vleugje chloor in mij op en loop naar de kofferbak. Nate pakt mijn tas en zijn eigen en sluit de kofferbak. Ah wat een gentlemen. Bij de ingang zie ik Melody en Justin al zien staan wachten. 'Dat duurde lang.' Mompelt Justin nadat hij klakt met zijn tong. Hij duwt zichzelf van de muur af en slaat een arm om Melody heen. 'Wij hebben trouwens overduidelijk gewonnen.' Ik rol met mijn ogen. Maar goed dat wij nog een terug weg hebben want dan maak ik ze helemaal in. Mijn blik valt op Nate die mij glimlachend aan staart.

Pang

Alweer een vlaag vol schuld.

'Justin wij moeten praten.' Fluister ik voordat ik een sprintje trek naar Nate en mijn hand met die van hem verstrengel. Ik kijk achterom om Justin mij verward zien aan te staren. Wat? Ik moet toch iets doen.

Voor de kassa staat een enorme rij mensen waardoor wij nog een tijdje moeten wachten voordat wij naar binnen kunnen. Blijkbaar waren wij niet de enige met zo'n geweldig idee. 'Ik moet naar de wc.' Zeg ik terwijl ik mijn blik vast zet op die van Justin. 'Okay die is daar.' Zegt Justin droog. 'Nee ik moet naar de wc.' Zeg ik nu met een dreigendere ondertoon doelend op wat ik eerder zei tegen Justin.

Justin kijkt mij verward aan maar dan lijkt het kwartje te vallen. 'Oh nu je het zegt. Ik moet eigenlijk ook. Ik ga wel mee.'
Eindelijk!

Ik glimlach naar Nate die een beetje verward naar ons twee kijkt en loop dan samen met Justin naar de wc's, in de gang van de wc's kom ik tot stilstand. 'Wat is er Blair?' Zegt Justin die nonchalant zijn handen in zijn zakken stopt. Ik kijk om mij heen om te kijken of er iemand misschien meeluistert en zet dan een stap dichterbij. 'Wij moeten praten over die kus.'

Justin zijn nonchalante houding verandert snel en hij kijkt mij serieus en ergens ook zenuwachtig aan. 'Ik heb een enorm schuldgevoel en ik moet het aan-'
'Nee.' Onderbreekt Justin mij. Vragend kijk ik hem aan. 'Nee?'

Justin zucht en haalt dan een hand door zijn haar om mij vervolgens weer aan te kijken. 'Blair ik weet dat ik een fout heb gemaakt-' ik wil Justin onderbreekt maar hij gebaart dat ik hem moet laten uitspreken. 'En ondanks dat ik dit niet wil toegeven maar.' Hij neemt een grote hap adem en stopt zijn handen weer in zijn zakken. 'Ik zie hoe blij Nate jou maakt en ik wil niet de reden zijn dat dat wordt verpest. Dus vertel het hem niet. Ik vertel het aan niemand, jij vertelt het aan niemand. Niemand hoeft het te weten. Dit blijft dan ons geheimpje.'

Twijfelend staar ik naar Justin. Ik weet dat dit de makkelijke uitweg is maar is dit ook de slimste uitweg? Ik bedoel kan ik met mijzelf leven als ik tegen Nate lieg...

'Okay.' Fluister ik dan zachtjes.