He is my bestfriend✔️

Chapter 23

Blair Wilson

Nep glimlachend zwaai ik naar Justin en Melody die uit het zicht verdwijnen. Ze zijn de hele tijd bij ons gebleven en in mijn ogen hebben zij mijn eerste date verpest. Ik staar Melody na. Haar stomme haren zwieren in een paardenstaart perfect heen en weer.

'Vond je het vervelend dat zij erbij kwamen zitten.' Ik schrik op en kijk Nate aan.
'Wat? Nee.'
Nate trekt een wenkbrauw op.
'Misschien een beetje.' Mompel ik.
'Echt?'

Ik knik langzaam en trek mijn blik los van Nate. Hij had het duidelijk naar zijn zin, dat was te merken. Dat is waarschijnlijk ook een van de redenen dat ik Justin en Melody niet weg heb gestuurd.

Ik voel Nate zijn zachte hand op mijn kin en voorzichtig draait hij mijn hoofd terug zodat ik hem aankijk. 'Weet je wat je hebt nog een date van mij te goed.'
Ik glimlach verlegen.
'Dus er komt nog een date?'

Nate glimlacht ook. 'Zeker weten.'
Hij plaatst een teder kusje op mijn lippen, wat ik eerlijk gezegd niet zag aankomen.
Hij trekt terug en in stilte kijken wij elkaar aan.
'Dus Blair.'
Nate legt nerveus zijn hand in zijn nek.

'Ik wou wat vragen.'
Ik knik als aanleiding dat hij door kan gaan.
'Zoals je kan zien vindt ik het nogal moeilijk om dit te vragen enzo maar toch wil ik het vragen. Niet eens wou maar wil.' Voorzichtig leg ik een hand op zijn wang om hem tot rust te krijgen. Zo te zien heeft het effect, want Nate sluit zijn ogen en haalt diep adem.

'Wil je mijn vriendin zijn?'

Ik knipper een paar keer verward door zijn vraag. Dit zag ik niet aankomen. Nate zijn blauwe ogen kijken mij onderzoekend aan, wachtend op een antwoord. Ik daarentegen sta met een mond vol tanden. Ik bedoel ja ik vind hem leuk maar wil ik een relatie? Nate zucht uiteindelijk en laat zijn blik vallen.

Voorzichtig draait hij zich om en sjokt hij weg. Twijfelend staar ik hem na. 'Wacht!'
Nate stopt en ik ren naar hem toe. Waarom deed ik er zo lang over om na te denken over mijn antwoord. Ik bedoel Nate is de liefste jongen die ik ooit ontmoet heb.

'Blair ik snap het als-'
Ik laat hem niet uitpraten en druk mijn lippen op de zijne. Ik glimlach door de kus heen en druk mijzelf dichter tegen hem aan.
'Natuurlijk wil ik je vriendin zijn.'

#

Gapend rek ik mijzelf uit en draai ik mij om.
Het licht komt via een straal binnen in mijn kamer precies gericht op mij. Langzaam komt alles weer terug van gisterenavond. De date, Justin en Melody en... en het feit dat Nate mijn vriendje is.

Nate is mijn vriendje!

Trots sla ik de deken van mijn lichaam af. Ik open mijn gordijnen en stop abrupt met mijn handeling. Justin staat zich om te kleden in zijn kamer. Aandachtig blijf ik naar hem staren. Het is niets raars dat ik hem zo zie, want ik heb hem wel vaker zo gezien, maar toch doet dit iets met mij. Net als hij zijn joggingbroek uit wil doen draai ik mij om en loop ik naar de badkamer.

Zodra ik de deur open komt Bas er vrolijk uit lopen. 'Oh goedemorgen Blair.'
Ik glimlach verlegen. 'Morgen Bas.'
Ik doe de deur achter mij op slot en bekijk mijzelf in de spiegel.

Een meisje met bruin golvend haar en bruine ogen staart mij aan. Ze heeft roze wangetjes van de warmte en haar haar staat alle kanten op. 'Vandaag wordt een geweldige dag!' Ik wijs naar mijzelf in de spiegel.

'Jij hebt een vriendje! Jij hebt Riley en je hoeft je niets aan te trekken van Melody.'

Ik glimlach naar het meisje in de spiegel dat de woorden tegelijkertijd met mij uitspreekt.
Deze dag wordt geweldig!

Ik borstel mijn haar en laat het los hangen. Ik trek een wit zomer jurkje aan en doe een zonnebril op. Zo te zien is het vandaag nogal warm. Ik pak mijn tas uit mijn kamer en loop naar beneden. Mijn moeder zit met de krant in haar handen te genieten van haar koffie terwijl Bas druk aan het koken is.

Ik smeer een boterham en neem plaats aan de eettafel tegenover mijn moeder.
'Ik moet wat vertellen.'
'Mm.' Mompelt mijn moeder nog steeds gefocust op de krant. Die heeft duidelijk geen interesse.

'En Bas moet het ook weten.'
Allebei mijn ouders reageren niet. Bas gaat ongestoord door met koken en mijn moeder neem niet eens meer de moeite om op te kijken van haar krant.

Okay ja het is kinderachtig om dit te delen met je ouders. Maar dit is mijn eerste vriendje en ik weet niet waarom maar ik wil het tegen iedereen zeggen! Ik kijk van mijn moeder naar Bas en weer terug. Dan trek ik toch mijn mond open en laat ik de woorden van mijn tong afrollen.

'Ik heb een vriendje.'
Bas laat de pan met ei vallen die hij net van het fornuis had gehaald en mijn moeder stikt in haar koffie. Oh en nu letten ze wel op.

Geschrokken spring ik op en ruim ik de eieren op terwijl Bas mijn moeder op haar rug klopt.
Zodra alles is opgeruimd neem ik weer plaats op mijn plek.
'Herhaal dat nog eens Blair.'
'Ik heb een vriendje?'

Mijn moeder en Bas kijken mij allebei met grote ogen aan. Is het zo raar dat ik een vriendje heb? 'Aah lieverd ik ben zo blij voor jou en Justin! Hoe lang al?'

Een nerveus lachje ontsnapt uit mijn mond. 'Het is niet Justin.'
'Oh is het die andere jongen. Hoe heet hij ook alweer.' Bas knipt met zijn vinger als teken dat hij nadenkt over de naam.

'Nigel, oh nee wacht nicho, nee Nate!'
Ik knik.
'Jup Nate.'
Mijn moeder kijkt verbaasd naar Bas. 'Ik ken helemaal geen Nate.' Kermt ze.
'Komt wel.'
'Nodig hem maar uit voor avondeten een keer.'
'Is goed mam, maar ik moet nu gaan.'

Ik druk snel een kus op mijn moeders en Bas zijn wang en loop dan naar buiten.
'Bye!'
'Doe het veilig!' Hoor ik Bas nog net roepen voor dat ik de deur dicht trek. Ik rol met mijn ogen als antwoord.

Ik kom abrupt tot stilstand als ik kijk naar de auto voor mij. Justin zwaait uitbundig naar mij terwijl hij op het gaspedaal drukt. 'Schiet is op Blair!' Daar op de plek waar ik normaal altijd zit, zit nu Melody.

Langzaam loop ik naar de auto toe terwijl ik met een strakke blik naar Melody blijf kijken. Wat doet zij nou weer op mijn plek? Wat doet ze überhaupt in Justin's auto?

'Blair schiet op wij komen te laat.'
Nog steeds blijf ik naar Melody kijken. Dit gaat mij nog een dagje worden.

~~~~~~~~~~~~~~
Dussss
*kijkt beschamend naar de menigte*
Ik denk dat ik maar is moet gaan beginnen met verontschuldigen.
*menigte blijft mij strak aanstaren*
*schraapt awkward haar keel*
Sorry voor de late update
Sorry voor het ontiegelijk verneukte hoofdstuk
Sorry voor het niet reageren op de comments over wanneer ik zou update
Lang verhaal kort sorry. Het spijt mij echt heel erg!

*menigte kijkt nog steeds boos*
Maar,
Ik heb school dat bergen werk op mij gooit.
Ik heb hockey wat ik drie keer per week doe.
Ik heb dansen (waarmee ik trouwens sinds vandaag een niveau omhoog mee ben gegaan) wat dus betekend dat ik nu 2 keer per week dans.
Ik heb de sportschool waar ik voor betaal dus wel moet gaan.
En als allerlaatst heb ik wattpad met duizende verhalen.

Ik weet dat het de basics excuses zijn, maar het is de waarheid. Anyway het spijt mij echt heel erg. Ik denk ook niet dat er snel een nieuwe update gaat komen. Ik hoop wel dat jullie dit boek blijven lezen no matter what. Haha just kidding.

Laat achter wat je ervan vondt. Oh en feedback is altijd welkom.

X Noor