He is my bestfriend✔️

Chapter 32

Blair Wilson

'Ik wil in het reuzenrad!'
Ik kijk naar het enorme ding voor mij. Het reuzenrad? Eerlijk gezegd ben ik nog nooit in zo iets geweest.
'Waar is Becca?'
Ik kijk zoekend om mij heen zodra die woorden Nate zijn mond verlaten. Geen idee.

Melody trekt Justin mee een bakje in.
'Zullen wij dan ook maar?'
Ik kijk naar Nate die onze handen samen verstrengeld. Ik knik.
Nate trekt mij mee het aankomende bakje in. De man doet het bakje dicht en langzaam aan beginnen wij omhoog te gaan.

'Dus hoe gaat het op school Blair?'
'Mwah examens komen eraan dus dat is spannend.' Ik glimlach verlegen.
'Tell me about it.'
Ik kijk naar het uitzicht over de rand van het bakje. Al die mensen die er nu uitzien als mieren. De frisse lucht. Het doet een mens goed. Plotseling pakt Nate allebei mijn handen vast.

'Blair ik weet dat dit heel cliché en klef gaat klinken maar ik ben zo blij dat een meisje zoals jij voor een jongen zoals ik is gevallen. Ik bedoel je bent zo mooi, zo lief ik zou haast denken dat ik je niet verdien.'

Ik voel mijn lichaam langzaam opwarmen bij het horen van zijn worden. Dat is het liefste wat een jongen ooit tegen mij heeft gezegd.
'Nate ik weet niet wat ik-'
'Blair ik hou van je.'
Ik glimlach liefdevol naar hem. Dan drukt Nate zijn lippen op de mijne precies op hetzelfde moment dat ons bakje de top bereikt van het reuzenrad.

#

Ik gooi mijn sleutels neer in het sleutelbakje en loop verder naar binnen.
'Hey Blair, Justin.'
Ik glimlach naar mijn moeder en trek mijn spijkerjasje uit. Nadat ik mijn achtbaan angsten had overwonnen ben ik nog duizend keer in de achtbaan gegaan en in nog allemaal andere attracties. Het was echt heel erg gezellig met Nate. We hadden de groepjes namelijk gesplitst. Echt een geslaagde dag.
'Willen jullie wat te eten?'
Ik wissel een blik met Justin die al genoeg zegt.
'Ja lekker.'

Mijn moeder komt de keuken uit lopen met een handdoek in haar handen. 'Dat is dan vervelend alles is al op. Koop maar pizza.'
Ik kan het niet laten maar rol met mijn ogen.
'Aah goede mevrouw Wilson.'
'Dankjewel Justin.' Trots van haar grap loopt mijn moeder naar boven.

Ik laat mijzelf neervallen op de bank terwijl Justin zijn telefoon pakt om het nummer in te typen. 'Hawaï?' Fluistert hij.
'Delen.' Zeg ik aangezien ik nu geen hele pizza opkan denk ik.
'Doe maar een hawaï en een shoarma pizza met lekker veel knoflook saus.'

'Justin!'
'Okay dank u wel.' Justin vergrendelt zijn telefoon en ploft naast mij neer op de bank.
'Blair.' Zegt hij onschuldig.
'Ik zei dat ik geen hele pizza hoefde.'
'Maar ik wel.'

Ik zucht en rol met mijn ogen.
'Dus hoe vond je vanavond-'
'Weet je wat ik heb gehoord Justin?' Onderbreek ik hem.
'Wat dan?'
'Jij die zijn verontschuldiging aanbood aan Nate.'

Justin zijn wangen kleuren langzaam roze.
'Dat heb ik niet gedaan.'
Ik zucht, kijk hem aan en wacht tot hij breekt.
'Okay heel misschien heb ik dat wel gedaan.'
Ik wist het! Tevreden ga ik met mijn handen door zijn in model gebrachte haar.
Justin draait zijn lichaam mijn kant op. Zuchtend doet hij zijn haar weer goed.
'Maar je moet wel weten dat ik het voor jou deed.' Zegt Justin terwijl hij een plukje haar achter mijn oor strijkt.

'Dankje.'
Zonder erbij na te denken trek ik Justin in een knuffel. Justin had dit duidelijk niet verwacht waardoor hij achterover valt op de bank.
'Wow Blair.' Zegt hij lachend terwijl hij mij stevig vast houdt.

Ik laat mijn lichaam ontspannen en plaats mijn hoofd op zijn borstkas. Ah ik lig zo lekker nu.
Mijn lekkere comfortabele momentje word verstoord door de deurbel.
'Zo snel?' Mompelt Justin.
Justin wil opstaan maar ik maak een klagend geluid waardoor hij begint te lachen en stopt.
'Wat?
'Alsjeblieft kunnen we nog heel even zo blijven liggen.'

Justin zijn borstkas gaat op en neer door het lachen. 'Blair je weet dat ik van je hou maar ik hou ook van pizza.'
Zuchtend ga ik rechtop zitten zodat Justin op kan staan.
'Fijn. Verkies pizza maar weer over je beste vriendin.' Ik trek een pruillipje en kijk naar Justin die opstaat.

Justin lacht en geeft een aai over mijn bol. Hij plaats een teder kusje op mijn voorhoofd. 'Ik ben zo terug.' Ik zucht en ga goed zitten.

Even later komt Justin binnen lopen met de twee pizza's. 'Een Hawaï voor Blair.' Hij geeft de pizza aan mij en neemt zelf plaats.
'En deze badboy is voor mij.' En dat was het moment dat Justin de pizza in zijn mond propte.

'Fuck! Dat is heet.' 
En toen begon hij rare geluiden te maken met zijn mond open. 'Maar ook zo lekker.'
Met een vies gezicht kijk ik naar Justin.
'Wat? Ik ben een jongen. Ik mag dit soort dingen.'

Okay dan.
Ik neem een hapje van mijn pizza en zet de tv aan. 'Ik zie dat jullie mijn advies hebben opgenomen.'
Ik draai mij om en zie mijn moeder bij de trap staan. Justin knikt tevreden.

'Mooi zo. Oh Justin vergeet je niet om morgen te komen helpen.'
'Helpen met wat?' Vraag ik.
'Met het koken natuurlijk je opa en oma komen morgen op bezoek.'
Opa en oma?

Mijn moeder zet een hand in haar zij en kijkt mij doordringend aan.
'Je gaat mij niet vertellen dat je dat vergeten bent!'
'Wat? Ik zei niet dat-'
'Blair! Serieus.' Mijn moeder zucht duidelijk geïrriteerd.

'Komt goed mevrouw. Ik zorg wel voor Blair.'
'Dankjewel Justin. Je bent altijd de zoon die ik nooit heb gehad.'
Justin glimlacht en knipoogt naar mij.

Ik vind het nog steeds raar dat ik hier niet van op de hoogte was.