He is my bestfriend✔️

Chapter 10

'Goedemorgen mam, goedemorgen Bas.'
'Goedemorgen mevrouw Wilson en meneer Lorens.'
'Goedemorgen.'

Ik smeer snel een broodje en pak mijn tas. Justin smeert er in de tussentijd 3.
Met een broodje in zijn mond en twee in zijn hand rennen wij naar buiten naar Justin's auto.
Zodra ik zit start Justin de auto en rijden wij de oprit af.

Aangekomen op de parkeerplaats stap ik snel uit de auto. Tot mijn verbazing krioelt het op het schoolplein met allemaal scholieren.
'Wij zijn niet te laat.' Zeg ik eerder verbaasd dan opgelucht.
'Nog niet.' Zegt Justin terwijl hij de auto afsluit.

Ik rol met mijn ogen en baan mij een weg door de menigte. Vanuit de verte zie ik Riley met een jongen staan praten. Ze draagt een zwart rokje waar haar mooie lange benen goed in uit komen.

'Riley!'
Riley draait zich om en komt vrolijk op ons aflopen.
'Blair! Je draagt een broek!'
'En jij een rokje!'
Glimlachend kijken wij elkaar aan.

'Ik weet dat ik dit al heb gezegd, maar dit rokje van jou doet echt wonderen! Geen enkele jongen kan zijn ogen van mij af houden.'
'Hey Riley.' Zegt een random jongen.
Hij scant haar lichaam en loopt dan weer verder.
Riley glimlacht en opent haar kluisje.
'Zie je!'

Ik zie Justin aan de overkant van de hal staan met een paar populaire vrienden.
'Ahha.'
Een van zijn vrienden maakt een grapje waardoor zijn kuiltjes tevoorschijn komen.

Zijn blik dwaalt af naar een meisje dat langs loopt.
Melody Red.
Het verlegen stille meisje, maar wel echt super mooi.
Niet knap nee mooi.

Het irriteert mij dat hij haar zo na staart. En ik weet niet eens waarom!
Geïrriteerd open ik mijn kluisje.
'Iemand is opeens in een mood'
Ik kijk op de zijkant van mijn kluisje voor mijn rooster.

'Ik?'
'Ja.' Mompelt Riley.
Waarom keek hij zo naar die Melody? En waarom boeit mij dit überhaupt?!
Ik schud de gedachte van Justin van mij af en pak mijn benodigde boeken uit mijn kluisje.

'Sorry.'
'Anyway die Tobias vroeg laatst-'
Ik gooi mijn kluisje dicht en ga met mijn rug tegen mijn kluisje aan leunen.
Riley's gepraat wordt overwonnen door al het geruis om ons heen.

Vanaf een afstandje zie ik Nate staan praten met een paar gozers. Onze blikken kruizen en een glimlach kruipt op zijn gezicht. Hij geeft een van de jongens een klap op zijn schouders en loopt mijn kant op.
'Hey Blair!'
'Hi.'
Ik voel Riley's blik op ons branden.

Waarschijnlijk was ze aan het praten en heb ik haar midden in haar verhaal onderbroken.
Whoops.

De bel galmt door de gang en iedereen komt weer in beweging richting zijn/haar lokaal.
'Ik ga naar tekenen. Ik zie je in de pauze.'
Riley verdwijnt in de menigte.
'Wat heb je nu?'
'Biologie, net zoals als jou.'
Glimlachend kijk ik op in Nate zijn ogen.

Samen met Nate mengen wij ons in de menigte naar Biologie. Mevrouw Kuijpers staat al in de deuropening om haar leerlingen te begroeten. Ik neem vooraan plaats samen met Nate.
'Laten wij beginnen.'

#

Ondertussen ben ik alweer onderweg naar scheikunde, helaas zonder Nate hij moest naar Frans. Zodra ik het lokaal binnen loop zie ik Justin al op onze vaste plek achteraan zitten.

Ik had nog met hem gediscussieerd over het feit dat als hij wou slagen, hij vooraan moest gaan zitten. Maar ja...

Justin heeft zijn scheikunde spullen al aan en het proefje staat al klaar op tafel. Ik gooi mijn tas naast hem neer en loop door naar het lab voor een labjas en bril. Ik bind mijn haar in een staart en neem naast Justin plaats.

Meneer Spelier laat met een klap zijn tas neervallen op de grond.
Duidelijk geïrriteerd kijkt hij de klas rond.
'Volgens mij is hij in een pest humeur.' Fluistert Justin.
'Bek houden!'

Onschuldig doet Justin zijn handen omhoog. Iedereen kijkt geschrokken onze kant op.
'Ik zei het toch.'
'Vandaag gaan jullie het laatste gedeelte doen van het practicum. Ga alsjeblieft zo stil mogelijk aan de slag. Verslag wil ik over een week op mijn bureau zien. En nu aan het werk!'

Meneer Spelier laat zichzelf achterover zakken in zijn stoel en verdwijnt achter zijn computer.

'Dus labpartner.'
Ik geef Justin een speelse duw.
'Waar waren wij gebleven?'
Ik pak mijn blocnote en een pen.
'De reactiesnelheid.' Mompel ik in mijzelf.

Justin maakt een oplossing en gooit het dan bij elkaar in een bakje ik zet de timer aan en we wachten totdat het van kleur verandert.
Haastig schrijf ik op wat wij allemaal hebben gedaan.

Na 3 minuten is het nog steeds niet helemaal verkleurd.
'Dus Melody.' Begin ik.
'Geez zij is hot!'
Okay...

Ik begin een hartje te tekenen op de zijkant van mijn blaadje.
'Hoezo?'
'Ik zag je haar na staren.'
Dat kwam er gemener uit dan dat het de bedoeling was.
'Jaloers?'
Ik rol met mijn ogen.
Ik blaas een plukje haar uit mijn gezicht dat uit mijn staart is gevallen.
'Mocht je willen.'

Ik kijk weer geïnteresseerd naar het proefje en ga uiteindelijk weer dingen tekenen op mijn blaadje.

Opeens voel ik Justin mijn hand vast pakken en hem bestuderen. Ik laat hem gewoon zijn gang gaan.
Voor dat ik het weet voel ik wat kouds over mijn huid gaan.

Ik kijk opzij en zie Justin wat schrijven op mijn hand met zijn pen.
Blair and Justin <3