He is my bestfriend✔️

EPILOOG

2 jaar later

Blair Wilson

'Mam je ziet er perfect uit.'
Zenuwachtig plukt mijn moeder aan haar haar. 'Ik weet het niet.' Mompelt ze. Zuchtend pak ik haar hand vast waardoor ze eindelijk ophoudt met te frunniken aan alles en nog wat.
'Mam stop! Je bent adembenemend okay?'

Mijn moeder zucht en glimlacht dan. 'Thanks Blair.' Ik glimlach terug naar haar en druk een kus op haar wang. 'Geen probleem.'
'Kan je nu alsjeblieft Eliza ophalen bij de oppas.' Ik knik als antwoord.

Mijn moeder drukt een vluchtige kus op mijn wang en draait zich dan weer om naar de spiegel. Ik pak mijn tas van de stoel en zie mijn moeder weer zenuwachtig aan haar jurk zitten. 'Mam! Stop met stressen.'
Mijn moeder zucht alweer. 'Ik heb alcohol nodig, dus haal de meiden maar binnen.' Ik schud lachend mijn hoofd voordat ik de deur uitloop. Zoals verwacht staan mijn moeders vriendinnen buiten luid te lachen en te kletsen. 'En? Kunnen wij binnen komen?' Ik knik en zet de deur verder voor ze open. Ik hoor ze allemaal naar adem happen zodra ze mijn moeder in haar bruidsjurk zien staan en ik kan het niet laten en schud lachend mijn hoofd, alweer.

'Ik zie je later mam!'

Ik loop in een rechte lijn het enorme huis uit naar de oprit. Nou ja oprit? Het lijkt meer op een enorme voortuin met een fontein in het midden. Natuurlijk moeten mijn moeder en Bas trouwen in een gigantisch huis.

Plotseling voel ik twee handen zich rond mijn middel wikkelen en een warme adem in mijn nek. 'Hey Blair.' Een zacht kusje wordt in mijn nek geplaatst wat er nog steeds voor zorgt dat een tintelend gevoel door heel mijn lichaam trekt. 'Hey Justin.' Ik draai mij om in zijn armen en druk mijn lippen vol overgave op de zijne. Glimlachend reageert Justin op mijn kus en trekt hij mij dichter tegen zich aan. Ik verbreek de kus en kijk hem glimlachend aan.

'Hoe was het bij Bas?'
'Stressend. En bij je ma?'
'Precies hetzelfde.'

Ik druk een vluchtige kus op zijn lippen voordat ik mij los maak uit zijn greep. 'Waar heb je de auto staan? We moeten Eliza ophalen.'

Justin kreunt geïrriteerd voordat hij mij weer vanaf achteren vast grijpt. 'Kunnen wij niet nog heel even hier blijven.' Ik rol met mijn ogen en draai mijzelf naar hem toe. Ik plaats mijn handen op zijn wangen en glimlach. Wat ben ik toch blij dat hij mijn vriend is geworden. Ik plaats een kort kusje op zijn lippen. 'Volgende keer beter.' Ik trek mij weer los uit Justin zijn greep en loop de trap af richting de fontein. 'Dus waar staat je auto?'

'Achter de fontein.'
Ik volg Justin naar de auto en stap in. Natuurlijk voordat ik de auto instap slaat Justin nog hard op mijn kont. Ik had niet anders verwacht. Justin start de auto en rijd het erf af. 'Zit ze gewoon thuis?' Ik knik.
'Mag ik verbinden.' Zeg ik terwijl ik mijn telefoon eigenlijk al verbind met de radio. 'Alsof je mijn toestemming nog nodig hebt.' Ik glimlach naar Justin en zet mijn afspeellijst op shuffle. Gelijk galmt lovers friends door de boxen en ik begin onbewust te glimlachen.

'Hey! Dat is onze song.' Roept Justin enthousiast. Uit volle borst beginnen wij mee te zingen terwijl ik de muziek iets harder zet.
'We'll be like lovers!'
'Lovers!'
'Friends!'
'Friends!'
'Till the very.'
'Very.'
'End!'
'End!'

Justin knipoogt naar mij voordat hij zijn ogen weer richt op de weg. Mooi zo. Dat heb ik hem geleerd. In de auto moet hij zijn volledige focus op de weg richten anders krijgt hij een klap. Nee grapje, maar hij moet wel opletten in de auto. Voorzichtig legt Justin zijn hand op mijn bovenbeen neer wat een schok voert door mijn lichaam. 'Justin.' Zeg ik waarschuwend.
'Blair.' Hij schuift zijn hand iets meer omhoog.

'Handen aan het stuur.'
'Weet je dat heel zeker?' Justin glijdt nog iets verder naar boven terwijl hij de auto tot stilstand brengt op de oprit. Ik sluit voor een paar seconden mijn ogen en bijt op mijn lip om mijn gevoelens te onderdrukken. Wat doet deze jongen toch met mij?