He is my bestfriend✔️

Chapter 72

Blair Wilson

Dit is pas het echte leven.

Ik nestel mijzelf dichter tegen Nate aan. Het eerste wat we deden toen wij aankwamen in het hotel was zwemmen. Gelukkig waren er niet al teveel mensen en konden we lekker ons eigen ding doen. Daarna hebben wij lekker gedoucht en nu liggen wij heerlijk op bed te genieten van een film. 'Dit is fijn.' Mompelt Nate. Glimlachend sluit ik mijn ogen terwijl ik luister naar Nate zijn ademhaling en hartslag.
'Dat is het zeker.' Met mijn hand wrijf ik over zijn borstkas terwijl Nate met zijn handen door mijn haren wrijft.

'Ik hoop dat wij dit vaker kunnen doen.'
Ik draai mij om naar Nate en sla mijn benen om zijn middel heen. Glimlachend komt Nate omhoog en plaats hij zijn handen teder op mijn wang. Ik kan het niet laten maar Justin schiet kort door mijn hoofd. Hoe hij soms zijn handen op mijn wang zet en hoe er dan een schok gaat door mijn lichaam, toch voelt het anders met Nate. Wacht! Niet denken aan Justin je bent hier met Nate.

'Ben je er nog Blair?'
Ik kijk weg van de muur achter Nate waar ik blijkbaar naar aan het staren was en focus mijn zicht op Nate. Hij kijkt mij onderzoekend aan terwijl hij geruststellend met zijn duim over mijn wang strijkt. Zonder erbij na te denken druk ik mijn lippen op die van Nate en kruip ik dichter tegen hem aan. Nate verdiept de kus geleidelijk en vol overgave sla ik mijn armen om zijn nek heen. Misschien dat hij nu wel een stapje verder wil gaan?

Voorzichtig leun ik iets verder naar voren zodat wij langzaam komen te liggen op het bed. Precies op het moment dat ik naar Nate zijn nek wil gaan kussen worden we abrupt verstoord door een klop op de deur. '¡Hola, Roomservice?' Nate kijkt mij met een betrapt gezicht aan. 'Ach joh we kunnen ook zonder.' Fluister ik voordat ik mijn lippen glimlachend weer op die van Nate druk. Nate verbreekt de kus en duwt mij lichtjes naar achteren. 'Ik doe wel open.' Nate staat op en een beetje verward ga ik van zijn schoot af. Vriendelijk probeert Nate in zijn beste Spaans gemengd met Engels met de vrouw te praten die hem alleen maar vragend aanstaart.

Ik neem plaats op het bed in kleermakerszit en kijk geamuseerd naar Nate. Uiteindelijk loopt de vrouw weg en doet Nate de deur opgelucht dicht. 'Was dat nou nodig ze is nu toch weg.'
Nate grijnst naar mij en tovert dan een fles witte wijn achter zijn rug vandaan. 'Ik heb wel mooi dit gefixt.' Ik onderdruk de neiging om met mijn ogen te rollen. Nate springt naast mij op het bed en zet de fles aan zijn lippen. 'Sinds wanneer drink jij eigenlijk.' Met een vies gezicht slikt Nate de wijn door en kijkt mij dan aan. 'Sinds vanavond en jij?' Uitnodigend overhandigt hij de fles met wijn.

'Ook sinds vanavond.' Gretig zet ik de fles aan mijn lippen in de hoop dat dit ervoor zal zorgen dat Justin en Riley naar de achterkant van mijn gedachtes verdwijnen. Het bittere spul glijdt door mijn keel en net zoals Nate vertrekt mijn gezicht. 'Dus misschien kunnen wij 20 vragen spelen.' Stelt Nate voor.

Ik knik en overhandig de fles aan Nate. Nu ik erover na denk weet ik best wel veel basis dingen niet van Nate.
'Ik begin wel.' Zeg ik terwijl ik mij omdraai naar Nate zodat ik tegenover hem zit.
'Wat is je lievelingseten?'
'Lasagne, jouwe?'
'Aardappels.' Bij de gedachte aan aardappels begin ik alweer te glimlachen.
'Oh ja dat wist ik.' Mompelt Nate.
'Ha! Beurt vergaan. Ik ben! Van welke muziek houd je?' Nate zet de fles weer aan zijn lippen. 'Ik houd van klassieke muziek.' Die had ik al verwacht.

'Okay wat is je lievelingssnoep?'
Dat is een moeilijke.
'Skittles.' Ik denk terug aan het moment dat ik skittles at met Justin en dat hij vroeg of we samen paars konden maken en langzaam krijg ik het warm. 'Ik had jou niet geschat als een skittles persoon Blair.'
Onschuldig haal ik mijn schouders op. 'Tja wat doe je eraan.' Nate schudt lachend zijn hoofd.
'Dus Nate wat vind je echt vies?'
'Pannenkoeken.' Met open mond staar ik hem aan. 'Serieus Nate? Pannenkoeken zijn echt heerlijk.' Nate haalt zijn schouders op en neemt nog een grote slok van de fles wijn. Zo die heeft er zin in. 'Blair wat vind je van Justin?'

Verbaasd door zijn vraag val ik stil en kijk ik naar Nate. Ik kan niets aflezen uit zijn blik maar hij houdt de mijne wel mooi gevangen. 'Justin is mijn beste vriend Nate, dat weet je toch?' Nate zegt niets maar blijft mij aankijken. Ik voel mij een beetje gevangen door zijn blik. 'Nate?' Hij zet de fles weer aan zijn lippen.
'Blair de bedoeling van dit spel is wel dat wij eerlijk zijn.' Zegt hij langzaam.

Hoe kan zijn humeur opeens zo zijn omgeslagen. 'Nate ik ben eerlijk.' Een andere stilte volgt waarin Nate mij met die onbeschrijfelijke blik aan blijft staren. 'Vind je hem leuk Blair?' Dan zie ik een verdrietig jongetje voor mij. Nate laat zijn blik eindelijk vallen waardoor ik eindelijk normaal adem kan halen. 'Nate waar heb jij het over?' Nate hijst voorzichtig zijn hoofd op en zijn kille blik heeft plaats gemaakt voor verdriet en pijn. 'Nate-' ik wil hem vast pakken en knuffelen maar Nate houdt mij tegen.

'Blair ik-' zijn adem stokt en hij maakt zijn zin niet af. 'Nate Justin is een vriend.'
'Een vriend of jou vriend?!'
Ik voel mijn hart voorzichtig breken door Nate zijn gezicht. Hij ziet er zo verloren uit. 'Justin is mijn beste vriend maar niet mijn vriend. Nate dat ben jij.' Ik probeer oprecht te klinken maar onbewust komt het er twijfelend uit. Waarom weet ik ook niet.

'Ik heb frisse lucht nodig.'
Voordat ik het weet is Nate van het bed gesprongen en de kamer uit gelopen. Wacht. Wat? Zo snel als ik kan ren ik achter Nate aan het hotel uit de gierende regen in.
'Nate!' Nate blijft door lopen zonder ook nog maar om te kijken. 'Nate alsjeblieft!'

Nate draait zich met een rot vaart om en ik stop abrupt zodra ik zijn betraande gezicht zie. 'Blair hou je van mij?'
'Natuurlijk hou ik van je Nate.'
Nate schudt zijn hoofd en sluit zijn ogen. 'Blair stop met liegen. Zeggen dat je van iemand houdt is iets anders dan echt van iemand houden.' Niet wetend wat ik erop terug moet zeggen staar ik naar Nate. Heeft hij gelijk?

Nate zijn haar plakt aan zijn hoofd en zijn kleren zijn al helemaal doorweekt. Ondanks de regen en de warme lucht heb ik het toch koud. Voorzichtig zet ik een paar stappen naar voren maar Nate zet er automatisch een paar terug. 'Nate ik-'
'Blair.' Nate neemt een grote hap adem en kijkt mij dan vol pijn aan. Onbewust voel ik tranen opkomen in mijn ogen. 'Je houdt niet van mij,'

En dan dringt het tot mij door. Terwijl ik naar de gebroken Nate staar rollen de woorden van mijn lippen, onbewust. Ik wil hem geen pijn doen maar het is de waarheid.
'Ik hou van Justin.' Fluister ik.

Nate sluit zijn ogen en een zachte snik verlaat zijn mond. 'Ik kan niet geloven dat Becca al die tijd gelijk had.' Zegt hij snikkend. Hij staat er zo verloren bij dat ik alleen maar kan denken aan hem knuffelen ondanks dat mijn hele hoofd in de war is door alles wat er nu door mij heen gaat. 'Nate-'
'Blair niet doen. Becca had mij nog gewaarschuwd. Ze zei dat je mij gebruikte voor Justin-'
'Nate! Dat is niet waar ik heb je nooit gebruikt.' Verdedig ik mijzelf.

'Onbewust.' Zegt Nate terwijl hij opkijkt in mijn ogen met een triest lachje. Mijn adem stokt in mijn keel. Hij heeft gelijk... als ik er nu over terug denk had hij al die tijd al gelijk. 'Shit.' Nate haalt een hand door zijn haar en draait zich van mij af. 'Shit shit shit!' Niet wetend wat ik moet doen blijf ik staan waar ik sta en laat ik de regen over mij heen vallen.

'Blair.' Nate draait zich weer om en de tranen glijden over zijn wangen. 'Ik ga terug naar binnen en ik ga het eerste vliegtuig terug naar huis boeken. Wij zijn klaar.' Ik knik begrijpelijk en laat Nate langs mij naar binnen lopen. In stilte blijf ik voor mij uit staren in de regen. Ondanks de pijn van Nate en het feit dat ik het zo zwaar verpest heb blijft er maar een gedachte door mijn hoofd spoken.
Ik hou van Justin.

---------------------
Het spijt mij zo erg dat het zo lang duurde maar ik had de examnstunt en nachtstunt en gala en ik moest alles organiseren en ahh!! Het was geweldig maar ook veel en ik was helemaal kapot. Naja nu komen de examens eraan dus dat is ook nog wat haha. Maar ik hoop dat jullie van dit hoofdstuk hebben genoten.