He is my bestfriend✔️

Chapter 36

Fuck!
Ik rijk met mijn hand omhoog en sta op mijn tenen. Met zoveel mogelijk inspanning rijk ik naar het pakje english thea op de bovenste plank. Waarom zetten ze thee zo hoog? Ik bedoel wie heeft dat ooit bedacht?

Justin is ijsjes gaan halen voor ons in de auto aangezien het niet normaal warm is en nog een paar laatste dingen die mijn moeder naar hem toe had ge-appt. Maar hoe kon ik nou weer weten dat thee op de bovenste plank zou staan? Wie verzint dat überhaupt?

Ik zie een vrouw aan komen lopen met een vriendelijke glimlach op haar gezicht. Ze loopt naar de plank toe, pakt de thee.... en loopt dan weg. En ik denken dat ze het voor mij pakte. Waarom moet mij dit ook overkomen.
'Blair?'
Ik zie Justin aan komen lopen.

'Justin eindelijk! Ik kom er niet bij.'
Justin kijkt naar de bovenste plank waar de thee ligt. Een speelse ondeugende glimlach ontstaat op zijn gezicht. Wat is hij van plan?
Justin legt de boodschappen tas neer op de grond en zet een stap dichterbij.

'Justin die blik staat mij niet aan.'
'Maak je geen zorgen Blair we krijgen dat pakje thee wel.'
'Justin wat ben je van plan.'
Justin knipoogt naar mij en draait mij dan een kwartslag om.

'Kom op mijn nek.' Zegt hij nonchalant.
Wat? 'Waarom kan je het niet gewoon pakken voor mij?'
'En wat is daar nou leuk aan?'
Twijfelend kijk ik naar Justin die door zijn knieën gaat zodat ik op zijn nek kan klimmen.
'Voor een keertje Blair.'

Ik kan het niet helpen maar Justin zijn perfecte ogen helpen mij om over het randje te gaan en dus klim ik op Justin zijn nek. Justin komt langzaam omhoog en probeert zijn evenwicht houden. Okay Blair niet vallen anders belandt je in het ziekenhuis en heb je een zwangere boze moeder achter je aan.

'Zit je.'
Ik knik maar bedenk mij dan dat Justin mij niet kan zien. 'Ja.'
'Okay.'
Justin zet een paar stappen naar voor zodat ik bij de thee kan. Ik pak twee pakken english thea en gooi het dan in het boodschappen mandje. Dit is eigenlijk helemaal niet zo eng.
'Wat zijn jullie aan het doen?'

Geschrokken kijk ik naar een bollige man in een werkgevers outfit met het logo van de winkel op zijn naam plaatje.
'Niets.' Zeg ik onschuldig.
'Jongedame kom nu naar beneden.'
Ik wil wel naar beneden komen maar ik kan aan Justin zijn houding merken dat hij dat niet van plan is.

'Nu!'
'Justin.' Mompel ik.
'Meneer wat is het probleem.' Probeert Justin.
'Ik wil geen tieners in mijn zaak die rotzooi maken en herrie veroorzaken.'
'Pardon?' Met een optrekkende wenkbrauw kijk ik de meneer aan.

'Justin zet mij neer.' Zeg ik streng.
Justin gaat door zijn knieën en laat mij van zijn nek af. Ik zie hem nog net naar mij knipogen voordat ik naar de man toe loop.
'U mag dan wel de manager of whatever zijn van deze winkel. Maar ik ben geen rotzooi makende en herrie veroorzakende tiener. Dus als u ons nu met rust kan laten zou dat erg fijn zijn.'

De man gaat met zijn hand over zijn vieze snor en kijkt mij nijdig aan.
'Niemand slaat zo een toon op tegen mij-'
'Daarnaast wie verzint het om zo een hoge plank te maken?' Zeg ik terwijl ik in zijn bolle buik prik.

'Wat verwacht u dan? Dat wij als tieners nog steeds in de groei mag ik toevoegen zo lang zijn om bij zo een hoge plank te komen? Ik denk het niet. Wij hadden zelfs twintig keer erger kunnen zijn. Weet je nu ik erover nadenk.'
Ik draai mij om naar Justin die mij geamuseerd aankijkt.

'Zullen wij het de volgende keer proberen met cola en pepermunt misschien dat dat beter bij ons tiener imago past.' Uitdagend kijk ik naar de meneer voor mij die een rood hoofd heeft gekregen. Wat? Ik heb toch gelijk of niet. In principe heb ik niets verkeerd gedaan hij is de gene die meteen aanneemt dat wij net zo zijn als het stereotype.

'Eruit!' Schreeuwt hij.
'Is goed ik heb mijn punt gemaakt ik ben klaar.'
Ik pak onze boodschappen maar de meneer pakt mijn arm vast.
'Dat was de druppel.' zegt hij knarsetandend.
'Blijf met uw vieze zweet handen van haar af wil je?' Justin haalt de man zijn hand van mijn arm af.

Opeens komt er iemand aanrennen vanaf de andere kant van het pad met een foto camera. Aan zijn kleren kan ik zien dat hij net zoals de man een werknemer is in deze winkel.

'Neem een foto van ze.'
'Pardon?' Weer ik begin ik te protesteren terwijl de man met de fotocamera allemaal foto's probeert te maken.
'Recht op privacy!' Gil ik terwijl Justin zijn middelvinger opsteekt naar de camera.
'Vanaf nu zijn jullie verbannen uit deze winkel voor 3 maanden.'
'Wat?' Kerm ik uit.

'Klootzak.' Zegt Justin.
'Maak er maar een half jaar van. Arthur zo is het genoeg wij zijn klaar hier.'
De man met de camera laat zijn camera zakken en kijkt ons geniepig aan.
'En probeer niet om nog binnen te komen wij hebben jullie foto's en nu wegwezen!'

Dit kunnen ze toch niet maken! Dat vieze bollige mannetje met die vieze gore snor!
Net als ik de bollige man in de haren wil vliegen grijpt Justin mij vast rond mijn middel.
'Blair laat het gaan.'
Wanneer ik niet meer loop te spartelen laat Justin mij los en zet hij mij neer.
'Wat een ontiegelijke lul!' Mompel ik terwijl ik met Justin naar de kassa loop.

'Zeg dat wel.'