He is my bestfriend✔️

Chapter 59

'Justin.' Kreun ik geïrriteerd terwijl ik de deken verder over mij heen trek. 'Laat mij slapen.' Justin begint in mijn gezicht te blazen waardoor ik de deken over mijn hoofd heen trek. 'Blair sta op!' Zegt hij zeurend. 'Nee!' Ik rol mijzelf op tot een balletje en probeer Justin te negeren.

Langzaamaan voel ik het bed naast mij inzakken en ik begin te glimlachen aangezien ik weet dat Justin heeft opgegeven. Justin pakt een stukje deken en ik laat hem het pakken, want nu kan ik tenminste verder slapen. Opeens voel ik Justin zijn hand op mijn enkel waardoor ik naar adem hap. 'Justin wat ben je aan het doen?' Zijn hand glijdt voorzichtig naar boven en dan doet hij het meest irritante ooit. Hij knijpt in mijn knie. Zoals gewoonlijk maak ik een spastische beweging en trek ik mijn benen op. 'Kap nou eens.' Hard sla ik op Justin zijn borst en draai mij dan weer om. Ik wil gewoon slapen.

'Ah kom op Blair.'
Ik wil de deken weer goed over mij heen trekken maar voordat ik het weet heeft Justin de deken van mij af getrokken. Gaat hij het serieus zo spelen? Zuchtend pak ik mijn kussen en leg ik die op mijn hoofd. Ik geef niet makkelijk op. Een stilte volgt waarin Justin duidelijk aan het nadenken is over een manier om mij uit bed te krijgen terwijl ik alweer bijna in slaap val.

Opeens vult een luide 'pets' zich door de kamer en een brandende pijn op mijn kont begint te ontstaan. Ik gil het uit van de pijn en spring uit bed. Heeft hij mij nou serieus op mijn kont geslagen? Ik grijp naar mijn bil terwijl ik op mijn lip bijt om de tranen te onderdrukken. Dat doet echt niet normaal veel pijn. Justin begint te lachen en hij staart mij triomfantelijk aan. Ik daarentegen spring door de kamer om de pijn te onderdrukken. Dit wordt sowieso een blauwe plek.

'Jezus Justin.'
Justin slaat een hand voor zijn mond. 'Ah nee Blair sorry. Gaat het?' Justin wil dichterbij komen en zijn hand op mijn kont neer leggen maar ik sla zijn hand weg. Gestoken als een bij trekt hij zijn hand terug en wappert ermee in de lucht. 'Au!'
'Karma.' Vuur ik terug voordat ik mij omdraai naar de spiegel. Voorzichtig haal ik de stof van mijn korte slaap broek omhoog. Dat meen je niet! Een rode afdruk van Justin zijn hand staat op mijn rechter bil gebrand. Justin ziet het ook en probeert zijn lach in te houden.

'Nee sorry Blair laat mij eens kijken.'
Justin loopt naar mij toe, maar ik sla hem alweer hard op zijn hand. 'Nee!' Justin trekt vragend een wenkbrauw op. 'Lieve Blair je kan mij niet blijven slaan, want je bent van mij.' Dit keer trek ik vragend een wenkbrauw op. 'Ik heb je gemerkt.' Zegt Justin op een du uh toon terwijl hij wijst naar de afdruk van zijn hand op mijn reet. 'Ik ben geen koe!' Gillend en schreeuwend begin ik Justin overal te slaan. 'Jij bent zelf een koe!' Justin zet steeds meer stappen achteruit en probeert mijn klappen te ontwijken maar hij blijft maar lachen.

Ondanks deze situatie vormt er zich langzaam ook een glimlach op mijn gezicht. Plotseling valt Justin achterover op mijn bed aangezien hij te ver naar achteren liep. Met een duivelse glimlach kruip ik op hem en begin ik vol op zijn borstkas te slaan. 'Blair!' Zegt Justin lachend. Ik kan dit spelletje ook spelen. 'Wat is het magische woord Justin?' Justin kijkt eerst verbaasd maar rolt dan met zijn ogen. 'Dat is mijn ding.' Zegt hij. Hard sla ik hem op zijn bovenarm. 'En nu die van mij.'

In een soepele beweging pakt Justin mijn polsen beet en legt ze boven zijn hoofd neer zodat ik naar voren buig en over Justin heen hang. 'Ben je nu eindelijk klaar Blair?'
'Nog lang niet vieze koe!'
Justin begint te lachen en laat voorzichtig een pols los. Domme zet! Net als ik hem weer wil slaan legt Justin hand op mijn wang terwijl hij een plukje haar achter mijn oor strijkt en zonder dat ik het door heb verdwijnt het idee van Justin slaan uit mijn hoofd. 'Mooi dan wou ik nog even zeggen. Blair jij bent bij verre na niet een koe.' Ik begin te glimlachen door wat er komen gaat. Tenminste ik heb een idee van wat er komen gaat. 'Je bent eerder een aardappel.' Ik trek mijn andere pols los en ben klaar om Justin te slaan als opeens de deur open zwaait met een glimlachende Riley in de deuropening.

'Goedemorgen Bl-' haar blik valt op ons waardoor ze abrupt stopt met praten. Dan begint ze met haar wenkbrauwen te wiebelen als een of andere pedo. 'En justin. Wat waren jullie aan het doen?' Snel spring ik van Justin af en loop ik naar Riley. 'Helemaal niets dat je dat maar weet.' Riley knipoogt overduidelijk naar Justin. 'Ja ja ik weet wel beter.' Ik rol met mijn ogen en dan valt mijn blik op de zak in Riley haar hand. 'Wat is dat?'

'Oh ja!' Riley loopt enthousiast mijn kamer binnen en gooit haar tas neer op mijn bed. 'Ik dacht laat ik mijn best friend is verwennen met wat lekkers. Aangezien het niet normaal warm is buiten en ik dus geen zin had om met een bezweet lichaam in de stad te ontbijten heb ik het ontbijt naar jou gebracht.' Riley pakt een croissantje uit de zak, druiven, broodjes, noem het maar op. 'Helaas heb ik niets voor jou Justin.'

'Dat had ik al verwacht.'
Ik kijk opzij en zie Justin zijn shirt aantrekken. 'Ik moet sowieso nog een paar dingen doen aan school.' Riley knikt en gooit zichzelf dan op mijn bed. 'Brave Justin.'
Justin loopt naar mij toe en trekt mij in een knuffel. Met plezier neem ik de knuffel in ontvangst en druk ik mijzelf tegen hem aan. 'Ik ben blij dat wij weer vrienden zijn.'
'Ik ook.'
Justin verbreekt de knuffel en glimlacht naar mij. 'Nou doeg!'
'Bye!'

Ik draai mij om naar Riley die grijnzend op mijn bed zit. 'Moet jij mij iets vertellen Blair?'