He is my bestfriend✔️

Chapter 62

Opgelucht haal ik adem terwijl ik mijn pen neer leg op mijn bureau. Ik ben klaar! Het is klaar! Examens zijn over. Via de weerspiegeling van het raam zie ik Nate hetzelfde doen. Opgelaten glimlach ik naar hem en hij knipoogt terug. Wat heb ik lang gewacht op deze dag. Zoals gewoonlijk zijn Nate en ik eerder klaar. Ik pak mijn spullen, lever mijn blaadje in en loop dan het lokaal uit. 'En hoe ging het?' Nate zijn blauwe ogen schitteren fel in het zonlicht. 'Best wel goed. Wiskunde is een van mijn beste vakken.'
'Same.' Nate pakt mijn hand vast en samen lopen we naar de bieb.

We groeten allebei de bieb mevrouw en lopen dan naar onze standaard rekken en nemen daar plaats op de grond. Nate pakt een boek uit zijn tas en begint met lezen. 'Nu eindelijk vakantie.' Zegt hij met een zucht voordat hij verdwijnt in zijn eigen wereld. Zo zitten wij dan voor een paar minuutjes. Nate verloren in zijn boek en ik genietend van de rust en stilte. Niets is fijner dan dit.

'Wassup bitches!'
Ik schrik op van Riley die ons met een duivelse grijns aanstaart. 'Hey Riley.' Mompel ik. 'Wij zijn klaar!' Gilt ze waardoor ik allemaal sshh geluiden hoor. 'Wat nou shh wij zijn klaar.' Schreeuwt ze terug. Met een glimlach laat ze zichzelf neerzakken in kleermakerszit tegenover Nate en ik. 'Dus als-'
Ik dwaal af van Riley haar verhaal zodra ik Justin spot. Hij loopt op zijn gemakje onze kant op en zodra onze blikken kruizen zie ik zijn spieren voor een paar seconden aanspannen.

Na die kus in de douche heb ik Justin niet meer gesproken en nauwelijks gezien. Dat heeft hem natuurlijk niet gestopt om mij af te leiden want die kus bleef zich maar afspelen door mijn hoofd. Iedere keer als ik hem zag leren achter zijn bureau raakte ik afgeleid. Het irritantste is nog dat ik niet weet waarom hij zo door mijn hoofd blijft spoken. Ik heb ook nauwelijks een woord met hem gewisseld. Soms voordat we een examen gingen maken en wij met zijn alle stonden te praten en dat Nate dan mijn hand vast pakte keek Justin naar mij terwijl zijn kaken langzaam op slot gingen. Kan dat iets betekenen? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet is dat er een andere sfeer tussen ons hangt dan eerst.

'Dames en heren ik sta hier bij Justin Crawford, Justin hoe ging jou wiskunde?'
Justin haalt lachend een hand door zijn haar. Ik kan het niet laten maar laat mijn blik fixeren op zijn glimlach. 'Het ging bagger! Maar ik ben er tenminste vanaf.' Geschrokken spring ik omhoog waardoor Nate verward opkijkt van zijn boek. 'Je gaat toch wel slagen he?!' Ik sla een hand voor mijn mond als ik merk hou hard ik praat. Justin rolt met zijn ogen maar slaat dan zijn arm over mijn schouder om mij tegen hem aan te trekken in een soort knuffel. Dit voelt fijn. 'Natuurlijk Blair.' Ik glimlach verlegen naar hem.

'Dus Riley en ik hebben een geweldig idee maar daarvoor moeten wij wel eerst even met z'n alle naar dizzy snacks gaan, want wij kunnen natuurlijk niet zonder een milkshake gaan genieten van onze vakantie.' Riley pakt zonder te wachten mijn arm vast en wil mij mee trekken. Snel draai ik mij om naar Nate die nog steeds verzonken is in zijn boek. 'Nate?' Geen reactie. 'Nate!' Nog steeds niet. Riley zucht loopt met twee grote passen naar hem toe en trekt het boek uit zijn handen. Nate kijkt geschrokken op naar zijn boek.

'Nate wij gaan naar dizzy snacks om wat te vertellen en jij gaat mee, dus neem afscheid van je boek en sta op.' Nate grijpt zijn boek uit Riley haar handen en staat dan zuchtend op. Hij bergt zijn boek op en verstrengeld dan zijn vingers met de mijne. 'Wat zal het zijn denk je?' Fluistert hij. 'Ik heb geen idee.' Justin kijkt kort over zijn schouder naar mij en loopt dan samen met Riley naar buiten. Nu ben ik nieuwsgierig.

Zodra wij buiten komen begroet de zwarte motor van Ruben ons met niemand anders dan Ruben in zwarte kleding ervoor. Hij neemt een laatste hijsje van zijn peuk en gooit hem weg om Riley in zijn armen te nemen. Gadver! Ik wist niet dat hij er ook zou zijn. 'Blair je gezicht.' Fluistert Nate. Snel kijk ik weer normaal inplaats van zo een haat blik naar Ruben.

'Okay dus ik ga achterop bij Ruben en dan nemen jullie Justin zijn auto?'
'Yes yes.' Justin zwiert zijn autosleutels door de lucht en vangt ze behendig op. Het is net alsof ze dit gepland hadden want Nate is vandaag met de bus naar school gekomen aangezien zijn auto gemaakt moet worden. Automatisch stap ik in bij de bijrijdersstoel en gaat Nate op de achterbank zitten. In stilte rijden we naar dizzy snacks met muziek zachtjes op de achtergrond. Voorzichtig werp ik een blik op Justin en inspecteer zijn gezicht. Hij kucht voorzichtig waardoor ik met rode wangen snel wegkijk. Als wij er eindelijk aankomen ben ik blij dat ik uit de auto mag. Die sfeer die daar hing was niet fijn.

Zoals wij al hadden verwacht zitten Ruben en Riley al in een booth en houden ze onze tafel bezet. Ik laat mijzelf neerzakken naast Riley aangezien ik echt niet naast die Ruben wil zitten in tegenstelling tot Nate die er vrolijk naast gaat zitten. Gewaagd. In vergelijking met Ruben lijkt Nate echt een klein bang miertje dat ieder moment verplettert kan worden door Ruben. Ruben grijnst breed naar hem en Nate geeft hem een kort knikje. 'Blair schuif eens op.' Zonder te wachten op mijn reactie komt Justin naast mij zitten en legt zijn arm achter mij neer op de leuning van de bank. Ja joh! Zit je lekker. Die jongen neemt ook altijd zoveel ruimte in beslag.

'Dus Justin en ik hebben al gepraat met jullie ouders, Nate en Blair en we hebben alles al geregeld daarnaast hebben jullie ouders al betaald maar Blair wij weten dat jij binnenkort jarig bent.' Ach herinner mij daar alsjeblieft niet aan. Ik hou helemaal niet van verjaardagen. Mensen maken er altijd zo een spektakel van maar voor mij is het gewoon een normale dag. 'Wij gaan morgen voor een week naar Spanje met z'n alle!' Gilt Riley.
Met open mond draai ik mij om naar Riley. Dat meen je niet! Dat is zo gaaf.

'Spanje?'
'Ja dan vieren we jou verjaardag omringt door Spaanse knappe jongens.'
'Zolang je maar niet vreemd gaat.' Zegt Ruben. Zeg alsjeblieft dat hij niet mee gaat. 'Had je maar mee moeten komen, maar meneer heeft nog school.' Yes! Ruben rolt met zijn ogen maar buigt dan naar voren en drukt een kus op Riley haar lippen. Ieuw.

'Dus Nate en Blair begin maar met pakken want wij vertrekken morgen!'
Een vakantie met mijn beste vriendin, mijn vriendje en Justin die ik al drie keer heb gezoend. Ik vraag mij af hoe dit gaat aflopen?