He is my bestfriend✔️

Chapter 58

Blair Wilson

Twijfelend trek ik mijn gordijn opzij zodat ik Justin helemaal zie. Hij heeft moeite met zijn evenwicht houden op het kleine stukje waar hij op staat. 'Blair kan je mij binnen laten?' Met grote ogen blijf ik naar Justin staren niet wetend of ik voor hem open moet doen of niet. Justin laat zijn hoofd zakken. 'Blair alsjeblieft.'

Voorzichtig doe ik het raam omhoog zodat Justin naar binnen kan klimmen. Terwijl hij naar binnen klimt neem ik plaats op mijn bed zodat ik afstand tussen ons twee bewaar. Ik staar naar mijn handen in mijn schoot die met elkaar aan het spelen zijn. 'Blair?'
Ik kijk op in Justin zijn ogen. Ze zitten vol met spijt en afkeer naar zichzelf toe. 'Blair ik heb een fout gemaakt. Een hele grote fout en het spijt mij. Melody had al die zieke verhalen in mijn hoofd geplant waardoor ik haar geloofde en niet jou. Ik kan je niet vertellen hoe erg het mij spijt dat ik zo tegen je tekeer ben gegaan en je niet geloofde.'

De hele tijd heb ik naar Justin gekeken en alles wat hij zei leek oprecht, eerlijk alsof hij het meende. 'Je geloofde mij niet.' Zeg ik met een krakende stem. Ik laat mijn blik weer zakken en zorg ervoor dat mijn haar een sluier creëert voor mijn gezicht. 'Hoe kon je mij niet geloven? Dacht je echt dat ik in staat was om zo een verhaal te verzinnen?' Mijn stem is zwak en bibberig. Net alsof ik ieder moment weer in huilen kan uitbarsten.

Ik schrik op als ik opeens Justin zijn hand op mijn kin voel. Hij draait mijn hoofd zo zodat ik hem aankijk. Ergens wil ik zijn hand wegslaan maar om de een of andere reden doe ik het niet. 'Blair ik kan je niet vertellen hoe dom ik mij voel. Ik wist diep van binnen dat de Blair die Melody had geschilderd niet de Blair was die ik kende en om eerlijk te zijn.' Justin kijkt van mij weg en hij is dit keer de gene die zijn blik laat vallen. 'Door die kus raakte ik in paniek en ik koos de makkelijkste weg uit en dat was Melody geloven. Maar ik verzeker je Blair dat ik nooit meer zo een domme keuze zal maken. Ik weet beter nu.'

Justin pakt voorzichtig met zijn andere hand mijn hand vast. 'Alsjeblieft Blair, ik kan niet zonder je. Ik mis je.'
Justin kijkt mij weer aan met een smekende blik. 'Blair ik ben zelfs op mijn knieën voor je gegaan omdat ik weet dat ik je niet kwijt wil. Nooit niet Blair.' Langzaamaan krijg ik het warm door zijn woorden.
'Blair jij bent mijn beste vriendin en ik kan niet zonder jou. Ik snap het als je tijd nodig hebt maar ik hoop dat je snel weet of je weer vrienden wilt zijn.' Voorzichtig begint Justin met mijn handen te spelen. 'Ik kan niet zonder mijn aardappel meisje.'

Zonder dat ik het door heb verschijnt er een enorme glimlach op mijn gezicht en sla ik mijn armen rond Justin zijn nek. De knuffel voelt vertrouwd als altijd en ik nestel mijn hoofd in zijn nek terwijl ik zijn vertrouwde geur in mij opneem. 'Doe mij dat nooit meer aan okay Justin?'
'Nooit meer.' Beloofd Justin.

'God wat heb ik jou gemist!'

#

Lachend staar ik naar het beeldscherm. Nadat Justin en ik het goed hadden gemaakt hadden we afgesproken om een film te kijken. Dus nu lig ik net zoals vroeger in Justin zijn armen met een schaal m&m's horrible bosses te kijken. Justin gooit een m&m in de lucht en vangt hem behendig op met zijn mond. Dat wil ik ook kunnen. Ik schiet omhoog zodat ik recht zit en pak dan ook een m&m. Ik gooi de m&m in de lucht en probeer hem op te vangen met mijn mond maar hij komt daar niet eens bij in de buurt. Misschien nog een keer? Weer mis. Nog een keer? Weer mis! Justin begint te lachen terwijl ik verbaasd om mij heen kijk. 'Wat? Hoe dan?'

'Dat mijn lieve schat noem je talent.'
Ik rol met mijn ogen door Justin zijn opmerking maar krijg het tegelijkertijd warm door het feit dat hij mij lieve schat noemde. 'En jij hebt talent wil je zeggen?' Justin beantwoord mijn vraag door weer een m&m in de lucht te gooien en behendig op te vangen om daarna uitdagend zijn wenkbrauwen op te halen.
'Whatever.' Mompel ik terwijl ik mij weer tegen Justin aan nestel. 'Ik hou er toch veel meer van om er gewoon op te kunnen zuigen in plaats van ze in je mond te gooien en gelijk door te slikken.' Ik pak een blauwe m&m en stop hem in mijn mond. 'Zuigen huh?'

Met een opgetrokken wenkbrauw kijk ik naar Justin. Dan valt de ondeugende grijns op zijn gezicht mij op en met grote ogen staar ik hem aan. 'Ieuw Justin! Niet dat. Viespeuk.' Speels sla ik hem op zijn borstkas. 'Daarnaast krijg je van deze blauwe m&m's ook een blauwe tong.' Plagend steek ik mijn gekleurde tong naar Justin uit.

Justin pakt een rode m&m en stopt hem in zijn mond. 'Cool mijne is rood. Zullen wij paars maken.'
'Justin!' Kerm ik uit. 'Wat?'
Ik rol met mijn ogen en zucht. Deze jongen heeft duidelijk teveel hormonen in zijn lichaam. Ik richt mijn aandacht weer op de tv in plaats van op Justin en laat mijzelf mee slepen door de film. 'Blair?'
'Mm?'
'Wist je trouwens dat ik het uit heb gemaakt met Melody?' Ik voel mijn hart onbewust een sprongetje maken. Eindelijk! Justin verdient echt zoveel beter. Hij verdient iemand die echt om hem geeft.

'Moest ze huilen?'
'Ja, maar ze had het verdient. Want niemand komt tussen jou en mij.'

~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ennn nog een hoofdstukje omdat ik zoveel van jullie hou 😘😘😘😘