He is my bestfriend✔️

Chapter 51

Boven in een foto van Blair

'Blair zouden jij en Justin even langs de winkel kunnen gaan voor een paar boodschappen. Ik stuur Justin wel het lijstje door.' Ik zucht en draai mij om op mijn hakken. Ik ben letterlijk net thuis gekomen met Justin en mijn moeder stuurt mij er gelijk weer op uit om boodschappen te doen. 'Is goed mevrouw.' Justin gooit de sleutels in de lucht en vangt ze weer behendig op. 'Oh en een van je teammaatjes vroeg of je straks misschien kon komen trainen voor de lol of zoiets?'

'Zeg maar dat ik wat later kom.'
Ik trek de deur achter mij dicht en achtervolg Justin naar zijn auto. 'Dus naar welke supermarkt wil je gaan, want de laatste keer dat ik checkte waren we verbannen.'
'Zie je mij boeien?' En met dat gezegd te hebben start Justin de auto en rijden wij weg. De hele reis heb ik met Justin over alles en niets gepraat totdat opeens het nummer lovers friends opkomt. Met een duivels glimlachje kijk ik naar Justin en draai ik de muziek harder en binnen twee seconden zitten wij onze longen uit ons lijf te schreeuwen. Zelfs als de auto tot stilstand komt voor de supermarkt blijven wij nog even zitten om het nummer af te luisteren.
'Ik houd van dat nummer.' Zeg ik terwijl ik de warme lucht tegemoet kom door uit de verkoelde auto te stappen. 'Ik ook.' Justin doet zijn zonnebril goed, slaat een arm om mij heen en samen lopen we de supermarkt in waar wij uit zijn verbannen. Voor een half jaar!

'Okay,' Justin pakt zijn telefoon uit zijn broekzak voor het boodschappen lijstje terwijl ik het wagentje pak. 'Als aller eerst eieren en melk.' In een rechte lijn loop ik met Justin naar de zuivel afdeling en pak de benodigde spullen. Net als Justin weer wat op wil noemen wordt mijn aandacht getrokken naar iets anders. Naar een soort hoge meiden lach die ik helaas uit duizenden herken. 'Melody?'
'Justin!' Voordat ik het weet heeft ze haar lippen op de zijne geplakt, Justin wegdraaiend van mij. Een raar gevoel trekt door mijn maag en ik weet niet precies waar ik moet kijken dus maak ik maar een ongemakkelijk kuch geluid.

Gelijk trekt Melody zich terug en gaat ze naast Justin staan die zijn arm om haar heen zwaait. Ik volg elke beweging van ze aandachtig. 'Oh sorry Blair, ik had je niet gezien. Het was niet mijn bedoeling om je ongemakkelijk te laten voelen.' Zegt ze met een poeslieve stem. Schijnheilige b-
Ze is het niet waard.
Mijn kaak gaat op slot en ik vernauw mijn ogen tot spleetjes. 'Maakt niet uit ik voelde mij toch niet ongemakkelijk.'
'Oh okay.' Zegt ze vrolijk.

'Maar wat toevallig dat we jullie hier tegen zijn gekomen.' Ja heel toevallig. Ik bedwing de neiging om met mijn ogen te rollen.
'We?'
'Ja Becca en ik, maar Becca is nu de koekjes aan het pakken we hadden ons opgesplitst.'
Great ze zijn nu nog vriendinnen ook.

'Anyway, wat draag je een leuke jurk vandaag Blair. I love it! Waar heb je die gekocht?'
Wat is ze aan het doen?
'Sting.' Mompel ik. Ik merk dat Justin mij vragend aankijkt. Waarschijnlijk omdat ik zo bot en kortaf reageer. 'Ik laat jullie meiden even alleen want ik moet opeens hoognodig naar de wc.' Justin wil ervandoor gaan maar Melody pakt zijn kin beet en drukt vol haar lippen op de zijne. Justin gaat er vrolijk in mee maar verbreekt de kus uiteindelijk. 'Blijf niet te lang weg he.' Zegt ze met een knipoog voordat Justin het gangpad uitloopt.

Dan draait Melody zich naar mij om. Leunend op een been wat haar bil naar de zijkant popt met haar armen over elkaar heen geslagen. Haar blik is een seconden verandert van poeslief naar duivels en sluw. 'Lieve lieve lieve Blair.' Ik snap het ik ben lief, je hoeft het niet zo vaak te herhalen. 'Ik dacht dat wij een heel erg belangrijk gesprekje hadden gevoerd in het pretpark en bij het waterpark, of is dat je allemaal ontgaan?' Gespannen kijk ik haar aan. Het is gewoon eng hoe snel zij van personage kan verwisselen. 'Hallo ik vroeg je wat.'

'Nee.' Zeg ik zachtjes.
'Nou dan! Jij moet met je poten van Justin afblijven. Wanneer gaat dat doordringen in die kop van jou. En dan Nate. Schattige Nate. Voor als je het nog niet wist Nate is van Becca. Zij is al jaren in zijn leven en jij bent er pas net. Denk maar niet dat Nate uiteindelijk voor jou gaat kiezen als het erop aankomt.'
'Precies Zuster.' Ik schrik op van Becca die trots naast Melody gaat staan.

'Jij mijn lieve Blair bent niets anders dan een aandachtsslet. Een beetje om Justin heen lopen draaien terwijl jij een relatie hebt met Nate. Hoe kan je ze dat allebei aandoen? Jij bent een vieze slet!' Ik voel de tranen opkomen in mijn ogen en probeer met alle moeite ze terug te vechten. Voor een paar seconden zie ik hun blikken verzachten. Vliegensvlug draai ik mij om zodat ik ze niet meer kan zien. Ik weet dat ik mij niets moet aantrekken van hun woorden maar deze doen pijn. Omdat het de waarheid is... ik ben een slet. Ik heb het beste vriendje in de wereld en toch vind ik mijzelf zoenend met mijn beste vriend en hou ik dat vervolgens geheim voor iedereen. Het enige wat Becca en Melody doen is de waarheid spreken.

'Blair! Lopen.' Ik schrik op van Justin zijn plotselinge stem en veeg snel de enkele tranen van mijn wangen af. 'Ze hebben ons gezien.'
Justin pakt het karretje om ermee weg te rennen en voordat ik het weet zie ik twee mannen in het uniform van de winkel achter hem verschijnen. Dit ga je niet menen.
'Weet je wat laat het karretje maar. We moeten gaan. Dag babe, Becca.' En met dat gezegd te hebben pakt Justin mijn hand vast en met een rot vaart rennen we de winkel uit met de twee mannen op onze hielen. Nooit verwacht dat ze dat hele verbannen gedoe zo serieus zouden nemen.