He is my bestfriend✔️

Chapter 56

Justin Crawford

Zuchtend staar ik naar mijn wiskunde. Het enige waar ik aan kan denken is Blair. Haar gezicht nadat ik die woorden had uitgesproken... Haar gehuil toen ik weg was gegaan. Heb ik een verkeerde keuze gemaakt? Ik bedoel ik snap niet waarom Blair zo een verhaal zou verzinnen dat is totaal niets voor Blair. Ik staar naar mijn wiskunde blad met de onbegrijpelijke sommen. En hier snap ik ook niets van! Geïrriteerd smijt ik mijn pen door mijn kamer. 'Justin! Maak niet zoveel herrie wil je.' Ik zucht door mijn moeder.

Voor wat ik nu heb begrepen heeft mijn moeder de strijd verloren en zit ze straks met mij opgescheept. Tenminste zo heeft zij het verwoord. Weer valt mijn oog op mijn wiskunde. Fuck! Ik moet wel echt leren. Zuchtend sta ik op en pak ik mijn pen op van de grond. Mijn blik vangt die van Blair die voor het raam staat. En gevoel van schuld trekt door mij heen als ik haar zo zie staan. Zo gebroken. Zo moe. Ze sluit haar raam en doet dan haar gordijnen dicht zonder mij verder nog een blij te gunnen. Ik zucht. Ik mis haar...

Okay Justin denk er niet over na. Zij wou jou en Melody uit elkaar halen.
Maar zo iets zou Blair nooit doen...
'Justin!'
Ik haal geïrriteerd een hand door mijn haar bij het aanhoren van mijn moeders stem. 'Mam!'
'Niet schreeuwen tegen je moeder Justin!' Ik baal mijn handen tot vuisten en zucht.
'Er staat een meisje voor de deur!'
'Voor de twintigste keer mam haar naam is Melody.'
'Nee dit is niet dat snot kind.' Ik wil tegen mijn moeder ingaan en haar zeggen dat Melody alles behalve een snot kind is maar iets in mij houd mij tegen. Misschien het feit dat Blair haar gisteren precies hetzelfde noemde?

'Nou moet ik dit rare kind boven laten of niet.'
'Doe maar.' Zuchtend laat ik mijzelf terug zakken in mijn stoel terwijl ik verveeld met mijn pen rondjes begin te draaien rond mijn vingers. 'Jij fucking mongool!'
Voor dat ik het weet krijg ik een klap tegen mijn achterhoofd. Verward draai ik mij om en zie Riley voor mij staan met een woedend gezicht. Ik ga eraan.

'Wat voor een halve imbeciel kan je zijn mm? MM?'
'Rustig Riley, wat is er aan de hand?'
Haar ogen worden groot als pingpongballetjes terwijl ze naar adem hapt. 'Wat is er aan de hand? Wat is er aan de hand?!' Herhaalt ze de tweede keer schreeuwend. Ik snap nog steeds niet waarom ze mij net sloeg. 'Dat is er aan de hand!' ze wijst met haar vinger naar mijn raam. 'Mijn raam?'
'Nee Blair mongool!' Ze geeft mij weer een tik tegen mijn achterhoofd.

'Hoe kon je het in je domme hoofd halen om Melody, ik herhaal Melody vanuit alle mensen Melody te verkiezen boven Blair?' Riley plaats een hand in haar zij terwijl zij zich omdraait. 'Sorry dat ik het zeg maar Justin ben je dom? Ben je fucking ziek ofzo?'
'Wow kijk je weet duidelijk het hele verhaal niet-' een spottend lachje verlaat haar keel wat mij laat stoppen met praten. 'Ik weet het 'hele' verhaal niet? Raap mij op! Jij weet heel het verhaal niet.' De laatste zin zegt ze op een strenge toon. 'Jij Justin zou niet iemand die je net kent moeten verkiezen boven iemand die je al zowat je hele leven kent okay?'

'Fucking Melody.' Herhaalt Riley terwijl ze haar handen hulpeloos in de lucht gooit. 'Weet je waar ik net vandaan kwam Justin?' Ik schud voorzichtig nee. 'Van een gebroken en een betraande Blair. Weet je wie dat heeft gedaan? Jij! Omdat jij niet je beste vriendin geloofde.' Een gevoel van schuld trekt over mij heen zodra al Riley haar woorden inzinken.
'Justin luister naar mij! Waarom zou Blair liegen als jullie zo een vriendschap hadden? Waarom zou ze een fucked up verhaal verzinnen zodat ze jou voor zichzelf zou hebben als ze jou al had?'

Fuck. Fuck. Fuck. Riley heeft gelijk...
'Maar-'
'Justin!' Schreeuwt Riley. En ik krijg weer een klap tegen mijn achterhoofd. Okay die deed best wel veel pijn. 'Waarom denk je dat Becca en Melody vrienden zijn? Je weet zelf hoe Becca is. Je hebt het zelf gezien. Hoe zou de onschuldige Melody die jij voor jou ziet vrienden kunnen zijn met zo een kreng als Becca. Denk na! Gebruik je verstand! Je bent haar beste vriend! Gedraag je dan ook zo!'
'Je hebt gelijk.' Mompel ik.
'Wat zei je?'
'Je hebt gelijk.' Zeg ik wat harder.
'Dat weet ik.' Riley zet triomfantelijk haar handen in haar zij terwijl ze haar schouders ophaalt.

'Maar al die dingen die ik tegen haar heb gezegd. Fuck!'
'Niet persoonlijk opvatten maar Justin jongen jij was echt een klootzak eerste klas.' Ik kijk op naar Riley. 'Bedankt.'
'Geen probleem.'
Wat moet ik doen? Hoe ga ik dit fixen?
'Nu je eindelijk de waarheid hebt gezien. Door niemand minder dan ik. Ga ik ervandoor.' Geschrokken kijk ik op naar Riley die aanstalten probeert te doen om weg te gaan.

'Nee Riley ga niet weg! Ik heb je nodig. Ik heb het verpest. Wat moet ik doen?' Ik ben zo een ontiegelijke lul! Waarom zag ik dit niet eerder?
Riley glimlacht lief naar mij voordat ze een bemoedigend schouderklopje geeft. 'Ik denk dat jij precies weet wat je moet doen.' En met dat gezegd te hebben verlaat ze mijn kamer.

Voor een paar seconden loop ik ijsberend door mijn kamer totdat mij iets te binnenschiet.
Ik weet precies wat ik moet doen!