He is my bestfriend✔️

Chapter 76

(Kleine wijziging in het vorige hoofdstuk waar Riley vertelt wat er die avond is gebeurd)

Blair Wilson

'Shit.' Ik laat mijzelf mompelend neervallen op een steen en zucht.
Ik ben verdwaald.
Ik ben gewoon fucking verdwaald. Met mijn ogen rood en dik staar ik naar een steentje op de grond en geef er een harde trap tegen aan.

Deze wandeling heeft mij laten nadenken over Riley en Justin. Het heeft mij zelfs zoveel laten nadenken dat ik geen idee meer had over waar ik naar toe ging en nu is het al bijna donker. Ik ben ook zo een idioot om weg te gaan zonder mobiel!

Ik laat mijn hoofd rusten in mijn handen en staar voor mij uit. Onbewust dwalen mijn gedachtes weer af naar Riley en Justin en ik voel mijn maag ineen krampen. Ik kan nog steeds niet geloven dat ze zo iets zouden doen. Allebei!

Het is nu ook wel overduidelijk dat Justin niet hetzelfde voelt voor mij als ik voor hem... en ik maar denken dat ik misschien nog een kans had kunnen hebben, maar hij is duidelijk weer terug op zijn player tour. De enige reden dat hij achter mij aankwam was omdat hij dit keer met mijn beste vriendin was gegaan. Maar Riley... ik zucht diep. Riley was mijn beste vriendin. Riley was degene die mij juist aanmoedigde om met Justin te gaan. Zij was degene die waarschijnlijk allang doorhad dat ik van Justin hou en toch is ze met hem naar bed gegaan. Dan ga je toch haast denken dat ze dit misschien gepland hadden, om mij express pijn te doen... ze zaten dan misschien wel aan de alcohol, maar zorgt alcohol er niet negen van de tien keer voor dat je dingen doet die je niet durft te doen als je nuchter zou zijn geweest.

Al dit denken bezorgd mij weer hoofdpijn. Kreunend kijk ik rond in het inmiddels al donker gekleurde bos. Een koude rilling trekt over mij heen terwijl ik het sprookjesachtige bos inneem. Ik wil naar huis. Niet naar de villa maar naar huis. Helaas moet ik daarvoor wel eerst naar de villa voor mijn spullen.

Met tegenzin hijs ik mijzelf omhoog en sla ik mijn armen om mijn lichaam heen om mijzelf warm te houden. Ik gok dat ik die kant op moet. Ik zet een stap maar struikel over de rots waarop ik net zat en zie de grond al snel dichterbij komen. Gezicht eerst en dan de rest.

'Shit!'
Ik bijt op mijn onderlip om de pijn te onderdrukken in mijn enkel. Ik had een lange broek aan moeten doen. Ik hijs mijn lichaam omhoog en kijk naar mijn nu roodgekleurde enkel. Hoe ga ik nu thuis komen?

Voorzichtig probeer ik mijzelf overeind te hijsen maar al snel zak ik weer in elkaar. Ik klem mijn kaken op elkaar en adem voorzichtig in en uit. Shit dit doet pijn! Het bloed blijft maar uit mijn enkel stromen en hulpeloos kijk ik om mij heen. Wat moet ik doen?

Afknellen of zoiets toch?
Gehaast trek ik mijn jasje uit en bind het voor de wond rond mijn enkel. En nu nog thuis zien te komen...

Justin Crawford

'Waar blijft ze?' Ijsberend loop ik door de kamer met mijn armen over elkaar heen gekruist. 'Ze zou allang terug moeten zijn.'
'Ik weet het niet.' Mompelt Riley. 'Nate neemt ook niet op misschien is ze bij hem?'

Precies op dat moment gaat Riley haar telefoon af. Zo snel mogelijk neemt ze de telefoon op. 'Hey Nate!'
'Luidspreker.' Zeg ik voordat ik weer ongestoord door ga met ijsberen.

'Hey Riley waarom bel jij mij?'
'Nate waar ben je? En is Blair bij jou?'
'Ik ben thuis en Blair is niet bij mij.'
Verward stop ik met ijsberen en neem ik plaats naast Riley op de bank. 'Hoe bedoel je thuis Nate?'

'Weten jullie het nog niet?' Verward kijk ik naar Riley. 'Het is uit tussen Blair en mij.' In stilte staar ik naar Riley. Wat? 'Hoezo?'
Ik hoor Nate diep ademhalen aan de andere kant van de lijn. 'Ze bekende dat ze gevoelens heeft voor Justin.' Met grote ogen staar ik naar Riley haar telefoon. Fuck! Fuck fuck fuck!