He is my bestfriend✔️

Chapter 75

Blair Wilson

De tranen beginnen te prikken achter mijn ogen terwijl ik blijf staren eerst naar Justin die is gestopt midden in zijn handeling om op te staan. Dan glijdt mijn blik naar Riley die geschrokken het laken van het bed heeft vast gepakt. Zo blijven wij alle drie voor een paar seconden naar elkaar staren in stilte. Het enige wat je hoort is onze onregelmatige ademhaling. Duizende emoties vliegen door mij heen maar het gene wat echt omhoog springt is teleurstelling.

Justin is de eerste die de stilte verbreekt want hij doet een poging om naar mij toe te lopen, maar gestoken als een bij ontwaak ik uit mijn staar trans en zet ik een paar stappen terug. 'Blair.' Probeert Justin. Ik kijk ze allebei express niet aan en draai mij vliegensvlug om naar de deur. 'Blair alsjeblieft het is niet wat het lijkt.' Met de tranen al stromend over mijn wangen ren ik de kamer uit en mijn eigen kamer in voordat Riley noch Justin mijn betraande gezicht kunnen zien.

Zodra ik de deur op slot zet laat ik mijzelf langzaam tegen de deur aan naar beneden glijden. 'Blair alsjeblieft we kunnen het uitleggen.' Hoor ik Riley haar stem aan de andere kant van de deur. Ik begraaf mijn hoofd in mijn handen en probeer zo min mogelijk te snikken. 'Blair? Kan je alsjeblieft de deur open maken?' Ik kan horen aan Justin zijn stem dat hij in paniek is. Waarschijnlijk omdat hij betrapt is met mijn fucking beste vriendin!

'Ga weg.' Ik probeer mijn stem zoveel mogelijk onder controle te houden wat maar voor een gedeelte lukt. 'Blair ik-'
'Ga weg!' Schreeuw ik nu.
Een stilte volgt en twee seconden later hoor ik hun voetstappen zich verwijderen van de deur. Zodra ik zeker weet dat niemand mij meer kan horen barst ik uit in een jank bui. Niet het zachte gesnik of het zachte gehuil. Nee een jank bui inclusief oergeluiden die mijn keel verlaten.

Zo blijf ik door gaan totdat er geen tranen meer over zijn en nog na zo een enorme jank bui zou je denken dat het iets beter zou zijn. Niet dus. Het enige verschil is is dat ik nu hoofdpijn heb en mijn keel pijn doet. Ik haal mijn hoofd uit mijn handen en staar levenloos voor mij uit. De gedachtes van Riley en Justin samen naakt in bed op replay in mijn hoofd. Het ergste is nog dat het Riley was. Het enige persoon op aarde, naast Nate dan, dat weet dat ik van Justin hou ondanks dat ik het zelf nog niet wou toegeven en nu flikt ze mij dit?!

Ik staar naar mijn bed en Nate springt opeens in mijn hoofd. Wat ik die jongen wel niet heb aangedaan alleen maar omdat ik bij Justin wou zijn en dan nu was het allemaal voor niets. Ik moet hier weg. Voorzichtig klim ik overeind en veeg ik mijn nog steeds natte wangen droog met de rug van mijn hand. Ik kan niet via de voordeur weg aangezien Riley en Justin daar staan en hun gezicht zien is het laatste wat ik zou doen vandaag. Dus loop ik naar mijn raam en kijk voorzichtig naar beneden om de hoogte in te schatten. Gelukkig zie ik Riley en Justin nergens en de hoogte is te doen.

Ik haal diep adem en gooi dan mijn benen over het raamkozijn heen om mij vervolgens vast te klemmen aan de regenpijp en zo klim ik langzaam naar beneden. Zodra mijn voeten de grond raken haal ik opgelucht adem en veeg ik mijn haar uit mijn gezicht. Precies op het moment dat ik denk dat ik mijn vrijheid tegemoet kan komen en tot rust kan komen in het bos hoor ik Justin zijn stem.
'Blair! Wat ga je doen?' Zodra ik zijn stem hoor voel ik mijzelf weer langzaam breken en ondanks het feit dat ik net uit mijn tranen was voel ik ze weer prikkelen achter mijn ogen, maar ik onderdruk de prikkel om te huilen en zet mijn emotie van verdriet om in woede.

'Wat?!' Ik draai mij om en zie Justin en Riley allebei naast elkaar staan. Het eerste wat mij opvalt is dat Riley haar ogen rood en dik zijn omdat ze waarschijnlijk gehuild heeft. Justin daarentegen durft mij niet meer aan te kijken. 'Blair je moet het ons laten uitleggen okay?'
'Hoezo?' Snauw ik terug.
''Het is niet wat het lijkt?' Of 'we kunnen het uitleggen.' Toch? Dat is wat jullie de hele tijd zeggen, maar het is simpel: mijn beste vriendin, mijn allerbeste vriendin heeft seks gehad met-' ik pauzeer voor een paar seconden mij afvragend of ik nu ga bekennen dat ik verliefd ben op zo een eikel als Justin.
'Met mijn beste vriend.' Fluister ik dan zachtjes terwijl ik Justin zijn blik vang.

Zijn blik staat vol spijt en hij slikt hoorbaar. Voor een paar seconden blijf ik hem aanstaren en dan trek ik mijn blik los. 'Toch? Dat is er gebeurd.' Geen van beide antwoorden wat ervoor zorgt dat ik mijn hart in duizenden stukjes voel schuren. Natuurlijk is er altijd een deel geweest dat hoopte dat het niet waar was en dat ik het verkeerd had gezien, maar nu ze het hebben bevestigd weet ik wel beter.

'Blair! We waren allebei boos op je en verdrietig tegelijkertijd en die emoties gemengd met alcohol. Laten we zeggen dat-'
'Alcohol is geen excuus.' Mompel ik. Riley laat haar blik vallen. 'Je hebt gelijk.' Zegt ze dan zachtjes.

Zonder ze nog een blik waardig te gunnen draai ik mij om en loop ik naar het aangrenzende bos. 'Blair wacht wij-'
'Hou op!' Woest draai ik mij om en Justin stopt abrupt met lopen. 'Ik heb even een paar momenten voor mijzelf nodig.' Ik voel een traan over mijn wang glijden en sla hem weg. 'Alsjeblieft laat mij even alleen.' Weer doen of zeggen ze allebei niets dus neem ik dat als mijn que om eindelijk tot mijzelf te komen in het bos wetend dat ik deze twee mensen het liefst wil vergeten en verwijderen uit mijn leven.

Justin Crawford

'Fuck!'
Ik voel een paar verdwaalde tranen hun weg vinden naar beneden terwijl ik naar Blair staar die het bos in loopt. Een raar gevoel pijnlijk gevoel trekt door mijn maag aan de gedachte dat ik haar waarschijnlijk voor altijd kwijt ben. Ik kan niet geloven dat ik dit heb gedaan!

'Justin wat moeten wij doen?'
Ik draai mij om naar een Riley met een betraand gezicht. 'Ik-uh ik weet het niet.' Ik veeg de tranen uit mijn zucht en zucht diep met mijn handen voor mijn ogen. 'We fucked up.' Mompel ik terwijl ik mijn handen door mijn haar laat glijden. 'Ik ben echt een klootzak eerste klas.'
'En ik dan?' Snikt Riley. 'Ik heb een fucking vriend!'

Oh ja...
'Blair gaat mij dit nooit vergeven. Ruben gaat mij dit nooit vergeven. Ik heb niemand meer.'
Zuchtend stap ik naar Riley toe. 'Wij hebben inderdaad niemand meer.'