He is my bestfriend✔️

Chapter 28

'Waardoor ben jij in zo'n goede bui? Die glimlach is niet van je gezicht af te krijgen.'

Ik kan het niet laten maar glimlach naar Riley en zweef zowat door de gangen naar de kantine. Jullie vragen je vast af waardoor deze enorme glimlach niet van mijn gezicht af te krijgen is. Simpel Justin bracht mij naar school en liet Melody zitten. Mijn leven kan niet beter. Ik bedoel het is fijn om te weten dat je eindelijk weer iets betekend voor je beste vriend.

'En jij dan mevrouw ik zit alleen maar naar mijn telefoon te glimlachen.'
Riley krijgt een lichte blos op haar wangen. En dat is het moment dat mijn glimlach voor een korte seconde verdwijnt en mijn mond verandert in een oh.

'Dat meen je niet!' Gil ik terwijl ik naar adem hap.
'Blair kun je even normaal doen we staan in een kantine.'
En de glimlach was weer terug. Ik pak een dienblad en sluit aan in de rij.

'Dus wie is het?'
'Waar heb je het over?' Zegt Riley lachend.
'Over de jongen natuurlijk over wie anders.'
Ik schuif een plaatsje verder op in de rij en laat de vrouw het eten opscheppen.
'Nee Blair ik wil eerst weten waar die glimlach van jou vandaan komt.'
Ik rol speels met mijn ogen.

'Spill the beans Riley Ryan.'
'Okay fijn!' Riley gooit haar handen in de lucht als overgave. 'Maar alleen als jij daarna vertelt over jou glimlach.'
'Deal.'

Ik pak een taartje en draai mij om naar de kantine. 'Dus vertel.'
'Ik heb misschien een jongen ontmoet op dat feest gisterenavond.'
Okay dat is niets nieuws ze ontmoet zo vaak jongens. Meestal wel meer dan alleen ontmoeten.
'En we hebben de hele avond niets anders gedaan dan praten.'

Verbaasd draai ik mij om naar Riley die net haar cupcake had gepakt en klaar was om een plekje te zoeken.
'Alleen gepraat.'
Een echte schattige glimlach vormt zich langzaam op Riley's gezicht. Dan rolt ze haar ogen en loopt ze langs mij.

'Ja alleen gepraat.'
Met open mond loop ik achter Riley aan die een plekje heeft gevonden aan een random tafel. 'Riley! Je kan dat niet zeggen en weg lopen.'
'Okay fijn, hij heet Ruben hij houdt van horror films, zijn lievelingskleur is rood hij heeft geen zusjes of broertjes hij heeft zwart haar een tattoo op zijn arm en dromerige bruine ogen.' Terwijl Riley dit vertelt lijkt ze net in haar eigen wereld te zijn.

'Dit is te cute! En je hebt letterlijk niets anders gedaan dan praten? Zelfs niet gezoend?'
Riley schudt trots nee.
'Damn girl je vind hem leuk! Wanneer ontmoet ik hem?'
'Rustig aan Blair, het is niet dat wij een stel zijn.'
'Maar wel bijna.' Zeg ik met een knipoog.

Ik neem een hap van eten en neurie tevreden. Ik ben zo blij voor Riley. Ze heeft eindelijk iemand gevonden die ze echt leuk vind!

'En nu jij Blair, waarom die glimlach?'
Oh ja vergeten dat ik dat aan haar moest vertellen.
'Nou, vanochtend waren Justin en ik bijna te laat voor school dus we moesten nogal haasten weet je wel. Naja en toen bracht Justin mij dus naar school.'
'Okay...'
'Maar hier komt het hij was vergeten Melody op te halen en bracht mij toch nog naar school.'

'Girl!' Riley kijkt mij met een grote glimlach aan. 'Maar je weet toch dat Justin altijd jou over iemand anders zou verkiezen. Vooral als het Melody is.'
Ik haal glimlachend mijn schouders op.

'Ik wist dat jullie voorbestemd waren voor elkaar.'
Ik verslik mij in mijn eigen speeksel en kijk Riley vragend aan.
'Ah kom op Blair geef nou maar gewoon toe dat je Justin leuk vind.'
'Sorry maar ik heb een vriendje waar ik heel veel van hou.'

'Ik zeg niet dat je niet van Nate houdt ik zeg alleen maar dat je nog veel meer van Justin houdt.'
'Riley!'
'Wat? Het is waar toch?'
'Wat nee! Daarnaast hij heeft toch een vriendin!'
'Aha.'

Riley springt enthousiast op en wijst met haar vinger naar mij. 'Jij hebt net bevestigd dat je Justin leuk vind.'
'Dat is niet waar Riley! Ik ben gewoon zo blij omdat ik weet dat Justin mij verkiest boven haar dat is alles.'

'Blair is verliefd.' Zingt ze.
'Hey jongens!'
Vanaf een afstandje zie ik Justin, Melody en Nate op ons af komen lopen.
'Vrienden.' Fluister ik voordat ik opschuif zodat iedereen plaats kan nemen aan tafel. Helaas is dat dus ook Melody.

'Lovers.' Mimt Riley.
'Hey babe.' Nate plaats een kusje op mijn mond en neemt naast mij plaats.
Als snel begint iedereen door elkaar gesprekken te voeren.

'Dus het spijt mij van gisterenavond.' Fluistert Nate.
'Maakt niet uit, Becca lijkt mij... aardig?'
Grootste leugen die ik ooit heb verteld.

Okay dat is niet waar de grootste leugen was toen Justin en ik alle koekjes hadden opgegeten en beweerde dat de 'kabouters' het hadden gedaan. We gaven niet op!

'Ze is echt aardig ik weet niet waarom ze zo deed gisteren. Maar ze zei dat ze het goed wou maken. Misschien kunnen we weer dubbel daten, alleen dan gaat Becca ook mee met haar plus one zodat wij elkaar allemaal wat beter kunnen leren kennen.'
'Dat klinkt-'
'Verschrikkelijk.' Fluistert Justin in mijn rechter oor. Ik kan het niet laten maar een lachje ontsnapt uit mijn mond.

'Wat zei hij?' Vraagt Nate.
'Justin zei dat hij het een geweldig idee vond. Niet Justin.'
Justin rolt met zijn ogen. 'Wat Blair zegt.'

'Mag ik trouwens even mededelen dat ik vanochtend met de bus naar school ben gegaan.' Ik kijk weg van Nate naar een zeurende Melody. Gash wat haat ik haar.

'Dat weet ik babe.'
Justin schuift iets meer naar Melody toe en iets verder van mij af en legt zijn arm om haar schouder heen.
'Alleen maar omdat jullie twee te laat waren.' Zucht ze. Ik krijg een doodsblik van Melody voordat ze haar hoofd laat zakken op de tafel.

'En ik ben trots op je dat je met het openbaar vervoer bent gegaan.'
Justin drukt een kusje op Melody haar hoofd. Ik kan het niet laten en rol met mijn ogen.

En toen verdween mijn glimlach als sneeuw voor de zon.