Μεγάλες Αγάπες

Κεφάλαιο 76

Δήμητρας POV

Σήμερα ξύπνησα με τέτοια ενέργεια που δεν ξέρω που να την διοχετεύσω. Εφόσον έχω τελειώσει με τις δουλειές του σπιτιού, ανοίγω το ραδιόφωνο σε έναν σταθμό που βάζει ανεβαστικά κομμάτια και αρχίζω να χορεύω σαν τρελή στο ρυθμό της μουσικής. Η ένταση είναι στη διαπασών και δεν ακούω το κουδούνι που χτυπάει παρά μόνο όταν τελειώνει το τραγούδι. Τρέχω στην πόρτα και όταν την ανοίγω αντικρίζω μπροστά μου τον Νίκο.

«Νίκο, εσύ εδώ;» αναφωνώ χαρούμενη.

«Ναι, μου είπαν ότι κάνεις πάρτυ και είπα να μην λείψω.» μου λέει κλείνοντας το μάτι.

Δεν το περίμενα να έρθει, βαθιά μέσα μου το ήλπιζα, αλλά τώρα που είναι εδώ με σάρκα και οστά δεν ξέρω πως να αντιδράσω και έχω μείνει να τον κοιτάω σαν χαζή.

«Δεν θα μου πεις να περάσω; Στην πόρτα θα την βγάλουμε;» συνεχίζει.

«Μα, ναι, φυσικά! Μπες μέσα.» βιάζομαι να του απαντήσω. Δεν ήρθε ακόμα ο άνθρωπος κι εγώ κατευθείαν να γίνω ρεζίλι. Τι με έχει πιάσει; Εγώ ποτέ δεν κολλούσα πουθενά και τώρα κάνω σαν ανόητο κοριτσόπουλο.

Κάθεται χαλαρός στον καναπέ κι εγώ τον ρωτάω αν θέλει να του προσφέρω κάτι και παρόλο που εκείνος αρνείται φτιάχνω έναν καφέ για να απασχοληθώ με κάτι και να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Όταν επιστρέφω με τους καφέδες και κάθομαι δίπλα του μένω να τον παρατηρώ χωρίς να αρθρώσω κουβέντα.

«Δήμητρα είσαι καλά;» με ρωτάει. « Μου φαίνεσαι λίγο περίεργη σήμερα.»

«Ναι, η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πως να συμπεριφερθώ.» του ομολογώ.

«Γιατί, τι άλλαξε; Τόσα χρόνια με ξέρεις, ξαφνικά δεν έχεις τίποτα να μου πεις;»

«Μάλλον το ακριβώς αντίθετο και η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι για το που θα μας βγάλει όλο αυτό.»

«Να μην φοβάσαι τίποτα, όλα θα τα αντιμετωπίσουμε μαζί. Και μην νομίζεις ότι μόνο για σένα είναι περίεργη η κατάσταση, ούτε εγώ ξέρω τι πρέπει να κάνω. Με το που σε είδα να μου ανοίγεις την πόρτα ήθελα τόσο πολύ να σε πάρω στην αγκαλιά μου και να σε γεμίσω στα φιλιά αλλά συγκρατήθηκα γιατί δεν ήξερα αν είχα αυτό το δικαίωμα. Το έχω Δήμητρα;» με ρωτάει κοιτάζοντας με βαθιά στα μάτια και νιώθω σαν να με υπνωτίζει.