The Last Mermaid

--41--

HACK

“Master Hack! Were have you been? You’re father is so worried about you.”

Pagbukas ng gate‚ sinalubong agad ako ng nag-aalalang mukha ni Mr. Ben‚ ang buttler namin. Napangiti ako. I miss this life I have. Alast naka-uwi na din ako.

“I was drowned in the beach Mister Ben.”

“What?! Are you kidding me?! Why? What happened? Who saved you?”

Bigla kong naalala yung sinabi ni Jewel bago niya ako iniwan sa may dalampasigan.

Wag na ’wag mong ipagsasabi kahit kanino na sirena ako. Walang maniniwala sa’yo.

“I was saved by a villager but I woke up in their house and they told me that I slept for a week.”

Nice lie Hack. Pwede ka ng maging isang novel writer. Kung nandito lang si Jewel‚ siguradong ito ang sasabihin niya.

Hindi na maipinta ang mukha ni Mister Ben.

“Oh God! You’ve got to be kidding me! Get on the car! You’re dad is waiting for you inside the mansion. You have to tell him that yourself.” Tarantang binuksan niya ang pintuan ng kotse at pumasok na ako.

Pinaharurot na niya ito ng takbo at wala pang dalawang minuto‚ narating na namin ang gitna ng kagubatan kung saan nakatayo ang mansion.

Pinagbuksan niya ako ng kotse. “Get inside Master Hack.”

Tumungtong ako sa sementadong ground at umangat ang tingin sa mataas at malawak na mansion na nasa aking harapan. Wala pa din itong pinagbago. Mukha pa ding bago at parang hindi naluluma.

Bumukas ang malaking pintuan at bumugad sa’kin ang mga nakahilerang maids sa magkabilang gilid ng pinto.

“Welcome home Master Hack.”

Dumiretso na ako sa loob at agad na umakyat ng hagdan patungo sa kwarto ni Dad.

I can’t believe that I’m telling a stupid lie. I don’t think that he’s gonna buy it.

And I’m sure that he’ll doubt it. After all he always think that I’m a troublemaker.

Ng marating ko na ang kwarto niya‚ huminga muna ako ng malalim bago buksan ang pinto. Kung ano man ang maging kahinatnan nito‚ bahala na si batman.

Kung hindi niya tanggapin ang paliwanag ko at palayasin man niya ako dito‚ tatanggapin ko nalang keso naman ipagsiksikan ko pa ang sarili ko dito sa pamamahay niya.

Isa pa hindi naman kami close. Saka pwede naman akong makituloy muna sa bahay nina Charlie. Mabait naman si Aunt Sweet hindi tulad ni dad na matigas na ang puso.

Basta bahala na.

Pagbukas ko ng pinto‚ nagulat ako ng makitang nakatayo si Dad at nakaharap sa’kin ng may mga luha ang mga mata.

Bakit siya umiiyak?

Lumapit siya sa’kin at bigla akong niyakap ng mahigpit kaya mas lalo akong nagulat. Hindi ko inaasahan ’to.